باز کردن منو اصلی

آتشکده نوشیجان نامِ آتشکده‌ای باستانی در ایران است. این اثر در تاریخ ۳ بهمن ۱۳۴۶ با شمارهٔ ثبت ۷۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۲]

آتشکده نوشیجان
Abdoli.jpg
باقی مانده آتش کده نوشیجان (ملایر"مل آگر: تپه‌های آتش) تنها اثر مانده از دوران ماد‌ها[۱]
نامآتشکده نوشیجان
کشور ایران
استاناستان همدان
شهرستانملایر
اطلاعات اثر
نام‌های دیگرتپه نوشی‌جان
کاربریآتشکده
دیرینگیمادها
دورهٔ ساخت اثرمادها
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت۷۶۳
تاریخ ثبت ملی۳ بهمن ۱۳۴۶

محتویات

موقعیتویرایش

آتشکده نوشیجان در حدود ۲۰ کیلومتری شمال غرب ملایر ، در منطقه‌ای به نام شورکات در بالای تپه ای طبیعی به ارتفاع حدود ۳۷ متر قرار گرفته است.[۳]

تاریخچه و کاوش هاویرایش

کاوش هاویرایش

از سال ۱۳۴۶ خورشیدی به سرپرستی دیوید استروناخ حفریات علمی در این محل آغاز گردید که منجر به شناسایی سه دورهٔ فرهنگی در سه طبقه مجزا شد. طبقه سوم متعلق به دوره اشکانیان، طبقه دوم مربوط به هخامنشیان و طبقه اول به مادها تعلق دارد.

این تپه محل استقرار مادها از نیمه دوم قرن هشتم تا نیمه اول قرن ششم پیش از میلاد بوده است.

بخش‌های آتشکدهویرایش

در تپه نوشیجان بخش‌های مختلفی به جا مانده‌اند که عبارتند از: بنای قدیمی جبهه غربی (نخستین نیایشگاه)، تالار ستوندار (آپادانا)، معبد مرکزی (دومین نیایشگاه)، اتاق‌ها و انبارها، تونل، حصار و دژ.

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. «تنها اثر به جا مانده مادها». موزه علوم و فناوری جمهوری اسلامی ایران. دریافت‌شده در ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱٥.
  2. «ارگ باستانی نوشیجان رکورددار بازدید گردشگران نوروزی ملایر». ایرنا. 16 فروردین 1394. دریافت‌شده در 05 اسفند 1396. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازدید= را بررسی کنید (کمک)
  3. «آتشکده نوشیجان». وبسایت سیری در ایران. دریافت‌شده در ‏۱۷ آذر ۱۳۹۳. تاریخ وارد شده در |بازبینی= را بررسی کنید (کمک)