آدری هپبورن

بازیگر سابق هالیوود

آدری هِپبورن (انگلیسی: Audrey Hepburn‎، زاده ۴ مه ۱۹۲۹ – درگذشته ۲۰ ژانویه ۱۹۹۳) هنرپیشه، مدل، رقصنده و بشردوست بریتانیایی هلندی‌تبار متولد بلژیک بود. وی با فیلم‌هایی چون بانوی زیبای من و صبحانه در تیفانی شناخته شده‌است. این هنرپیشه برای اقدامات بشردوستانه‌اش برای کودکان نیازمند نیز شهرت داشت. هپبورن همچنین چهار بار نامزد جایزه اسکار شد و در سال ۱۹۵۳ موفق به بردن جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن برای بازی در فیلم تعطیلات رومی شد.[۱] هپبورن در سال ۱۹۵۱ میلادی در نمایشنامهٔ جیجی و در تئاتر برادوی به ایفای نقش پرداخت که همان زمان توسط کولت، مصنف نمایش‌نامه، کشف و تبدیل به ستاره شد.[۲]

آدری هپبورن
Audrey Hepburn 1956.jpg
آدری هپبورن در سال ۱۹۵۶
نام اصلی آدری کاتلین راستون
تولد ۴ مهٔ ۱۹۲۹
بروکسل، بلژیک
والدین اللا فان هیمسترا
جان هپبورن رستن
مرگ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۹۳ (۶۳ سال)
تولوشنا، وو، سوئیس
سرطان آپاندیس
مدفن تولوشنا، سوئیس
ملیت بریتانیایی
پیشه هنرپیشه، فعال بشردوستانه
سال‌های فعالیت ۱۹۴۹–۱۹۸۹
همسر(ها) مل فرر (۱۹۶۸–۱۹۵۴)
آندره دوتی (۱۹۸۲–۱۹۶۹)
فرزندان شان فرر
لوکا دوتی
وبگاه رسمی www.audreyhepburn.com
صفحه در وبگاه IMDb
امضا Audrey Hepburn signature.svg

ابتدای زندگیویرایش

آدری هپبورن با نام اصلی آدری کاتلین راستن (به انگلیسی: Audrey Kathleen Ruston) در ۴ مه ۱۹۲۹ در شهر بروکسل پایتخت بلژیک به دنیا آمد. پدرش جوزف ویکتور آنتونی راستن (به انگلیسی: Joseph Victor Anthony Ruston)، بانکدار ثروتمند بریتانیایی و مادرش بارونِس الا فون همسترا (به هلندی: Ella van Heemstra) هلندی بود. او از ازدواج قبلی مادرش دو برادرخوانده نیز داشت. دوران کودکی‌اش را در زمان جنگ جهانی دوم، در هلند سپری کرد. شانزده ساله بود که برای همیشه هلند را ترک کرد و به انگلستان رفت.

دوران هنریویرایش

 
به همراه هرکورت ویلیامز در تعطیلات رمی.

استعداد او در دوران مدرسه توسط یک بالرین کشف شد ولی به دلیل جنگ جهانی دوم نتوانست به کار خود ادامه دهد. اما این عشق نسبت به باله همیشه در وجود او بود تا بالاخره از همان طریق نیز وارد عالم سینما شد. استعداد بازیگری آدری هپبورن روی صحنه تئاتر و با نمایش «ژی‌ژی» شکوفا شد. این اثر نویسندهٔ فرانسوی کولت قبلاً در سینما و تئاتر اجرا شده بود، اما در صحنهٔ تئاتر برادوی نیویورک و با بازی آدری هپبورن بود که سیمای دخترکی ساده‌دل و مهربان به نام ژی‌ژی به‌طور واقعی جان گرفت. وی روزی در لابی یک هتل با چند موزیسین در حال رقص بود که کارگردان تئاتر ژی‌ژی که هنوز به دنبال بازیگر نقش اولش بود او را می‌بیند و با وجود رد درخواست توسط آدری او با اصرار او را وارد نمایش خود می‌کند. این نمایش درآمد و شهرت نسبتاً خوبی برای وی به دنبال داشت.

پس از نقش‌هایی کوتاه در چند فیلم بریتانیایی، توسط ویلیام وایلر برای ایفای نقش «پرنسس آن» انتخاب شد. هپبورن در سال ۱۹۵۳ در اولین فیلم آمریکایی خود به نام تعطیلات رومی به کارگردانی ویلیام وایلر شرکت کرد و در کنار گریگوری پک بازی خوبی ارائه داد که برای او یک جایزه اسکار به ارمغان آورد. تهیه‌کنندگان این فیلم در ابتدا الیزابت تیلور را برای این نقش در نظر داشتند، اما کارگردان این فیلم سخت تحت تأثیر تست‌های صحنه آدری هپبورن قرار گرفت و نقش را به او واگذار کرد. آدری هِپبورن، برای بازی در فیلمِ تعطیلات رومی، موفق به دریافت سه جایزهٔ اسکار، گلدن گلوب و بَفتا شد، تا پیش از وی هیچ بازیگر زنی موفق به دریافت هم‌زمانِ این سه جایزه مهم سینمایی برای یک نقش‌آفرینی نشده‌بود.[۳]

در سال ۱۹۵۴ با بازی در فیلم «سابرینا» به کارگردانی بیلی وایلدر، در کنار هامفری بوگارت و ویلیام هولدن، ظاهر شد.

هپبورن در کنار مل فرر در فیلم «جنگ و صلح»، اقتباسی ادبی از اثری هم‌نام از تولستوی، نیز به‌طور مشترک در صحنه ظاهر شدند. آدری هپبورن در سال ۱۹۵۷ باز هم برای بیلی وایلدر در فیلم عشق در بعدازظهر نقش‌آفرینی کرد. به باور برخی منتقدان، هپبورن در این فیلم‌ها وجه تازه‌ای از اروتیسم را به تماشاگران سینما معرفی کرد.

آدری هپبورن سه ماه از تولد پسرش نگذشته بود که در سال ۱۹۶۱ بازی در فیلم صبحانه در تیفانی به کارگردانی بلیک ادواردز را شروع کرد. شمایلی که هپبورن از یک زن آزاد ساخت، بعدها به عنوان زن دههٔ شصتی شهرت پیدا کرد. هپبورن با این فیلم برای چهارمین بار نامزد دریافت جایزه اسکار شد. این فیلم بر اساس داستانی به همین نام از ترومن کاپوتی ساخته شده‌است.

هپبورن در طول فعالیت‌های هنری خود با هنرپیشگان صاحب‌نامی همکاری داشت، از جمله با کری گرانت در فیلم «معما». این فیلم در سال ۱۹۶۳ به پردهٔ سینماها راه یافت و کارگردانی آن را استنلی دانن برعهده داشت. گرانت پیشتر بازی در مقابل آدری در فیلم‌های تعطیلات رمی و سابرینا را رد کرده بود.

بهترین جلوه این تیپ سینمایی تازه در فیلم موزیکال «بانوی زیبای من» دیده می‌شود که در سال ۱۹۶۴ به کارگردانی جرج کیوکر ساخته شد. آدری هپبورن در نقش دخترکی عامی و فقیر ظاهر می‌شود که به محافل اشرافی راه پیدا می‌کند.

«رابین و ماریان» یکی از دو فیلمی است که در دههٔ ۱۹۷۰ با بازیگری آدری هپبورن ساخته شد. هپبورن در این فیلم که داستانی کم و بیش متفاوت از ماجرای رابین هود را به تصویر می‌کشد، در کنار شان کانری نقش‌آفرینی کرد.

دیگر فعالیت‌هاویرایش

از سال ۱۹۸۳ تا پایان زندگی‌اش سفیر یونیسف بود و مدال آزادی ریاست جمهوری را به سبب کمک‌های خیرخواهانه‌اش دریافت کرد. در ماه مارس سال ۱۹۸۸ سازمان یونسکو آدری هپبورن را به عنوان فرستادهٔ ویژه برای یاری به کودکان فقیر و گرسنه تعیین کرد. او بارها به مناطق بحرانی و قحطی‌زدهٔ آفریقا سفر کرد تا اندکی از رنج محرومان بکاهد.

آدری هپبورن در عرصهٔ مدل مو و به ویژه مد لباس نیز الگوی بسیاری از دختران و زنان بود. درخور توجه آنکه طراحی و دوخت لباس‌های او در فیلم‌ها را همواره ژیوانشی، طراح پرآوازه مد، برعهده داشت. لباسی که هپبورن در ابتدای فیلم صبحانه در تیفانی بر تن دارد، در سال ۲۰۰۶ در حراج کریستی به مبلغ ۶۹۲ هزار دلار به فروش رفت.

زندگی خصوصیویرایش

 
آدری هپبورن در کنار مل فرر اولین همسرش.
 
آدری هپبورن در کنار آندرآ دوتی دومین همسرش.

آدری هپبورن در ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۴ با مل فرر ازدواج کرد. این ازدواج نزدیک به پانزده سال به طول انجامید. آدری هپبورن و مل فرر در سال ۱۹۶۰ از این ازدواج صاحب فرزندی به نام «شان» شدند. وی در ۵ دسامبر ۱۹۶۸ از مل طلاق گرفت. در ۱۸ ژانویه ۱۹۶۹ با آندره دوتی ازدواج نمود و در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۲ از وی جدا شد. وی از ازدواج دوم خویش نیز صاحب یک فرزند پسر به نام «لوکا» (زاده ۱۹۷۰) شد.

درگذشتویرایش

 
سنگ قبر آدری هپبورن

آدری هپبورن در ۲۰ ژانویه ۱۹۹۳ در اثر ابتلاء به بیماری بسیار نادر سرطان آپاندیس در سن ۶۳ سالگی در تولوشنا، وو، سوئیس درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.

جوایزویرایش

در سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰، یکی از بازیگران مطرح نقش اول زن در هالیوود بود و چهار بار نامزد اسکار شد.

فیلم‌شناسیویرایش

میراثویرایش

خط هوایی کاال‌ام در ۲۰۱۴ یک هواپیمای مک‌دانل داگلاس ام‌دی-۱۱ را به نام آدری هپبورن نام‌گذاری کرد.[۴] چهرهٔ سوفیا (ربات) از این هنرپیشه نمونه برداری شده‌است.[۵] در سال ۱۹۹۹، بنیاد فیلم آمریکا (American Film Institute)، وی را سومین ستارهٔ بزرگ بازیگران زن در همٔه دوران معرفی کرد. پیتر باگدانویچ او را آخرین معصوم سینما می‌داند.[۶]

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. Audrey Hepburn. (2009). In Encyclopædia Britannica. Retrieved April 23, 2009, from Encyclopædia Britannica Online: http://www.britannica.com/EBchecked/topic/262298/Audrey-Hepburn
  2. Croatto, Pete (6 April 2015). "History Lesson! Learn How Colette, Audrey Hepburn, Leslie Caron & Vanessa Hudgens Transformed Gigi". broadway.com.
  3. "Audrey Hepburn: Behind the sparkle of rhinestones, a diamond's glow". TIME. 7 September 1953. Archived from the original on 12 May 2009. Retrieved 28 May 2009.
  4. "My Dinner with Audrey - The Last Commercial MD-11 Flight". AirlineReporter. 2014-10-27. Retrieved 2020-09-26.
  5. http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-4448180/Lifelike-robot-Sophia-Jimmy-Fallon-s-Tonight-Show.html
  6. سومین پست «کافه سینما» به مناسبت هشتاد و پنجمین سالگرد تولد آدری هپبورن، (کافه سینما)

منابعویرایش

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Audrey Hepburn». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۸ اوت ۲۰۰۷.
  • مجله دنیای تصویر، شماره ۱۷۳، ویژه نامه تابستان ۱۳۸۶
  • «جاودانه‌های سینما، آدری هپبورن». ماهنامه سینما تئاتر. دریافت‌شده در ۲۹ مهر ۱۳۸۶. پیوند خارجی در |اثر= وجود دارد (کمک)
  • شبرنگ (۱۳۸۴فرهنگ بازیگران سینمای جهان، ثالث، شابک ۹۶۴-۶۴۰۴-۶۵-۰

پیوند به بیرونویرایش

در پروژه‌های خواهر می‌توانید در مورد آدری هپبورن اطلاعات بیشتری بیابید.


  در میان گفتاوردها از ویکی‌گفتاورد
  در میان تصویرها و رسانه‌ها از ویکی‌انبار
  در میان خبرها از ویکی‌خبر