آرت راک (به انگلیسی: Art rock) زیر شاخه ای از موسیقی راک است که نگاهی آوانگارد به موسیقی راک دارد. در حقیقت هدف آرت راک, تاکید بیشتر بر بعد هنری موسیقی راک بجای بعد سرگرمی آن است. در ساخت قطعات این سبک از سبک‌هایی نظیر موسیقی کلاسیک، موسیقی آوانگارد و جاز تاثیر گرفته می شود.[۱] موسیقی این سبک بیشتر با این رویکرد خلق شدن تا شنونده را به اندیشیدن تا رقصیدن دعوت کنند.[۲]

دوران اوج این سبک را می توان دهه ی 70 میلادی و در بین هنرمندان بریتانیایی دانست. این سبک موسیقی با قرار گرفتن در کنار اجراهای تئاتر گونه اش بروی صحنه های موسیقی , برای جوانانی که به دنبال بعد هنری در موسیقی و شعرهای معناگرایانه و پیچیده بودند بسیار خوشایند بود.[۲] به بیان دقیق تر آرت راک بین سال های 66 و 67 خلق شد و تا ظهور پانک راک در میانه های دهه ی 70 به حیات خود ادامه داد و در سال های بعد با سبک های جدید و مردمی تر تلفیق شد.[۲]

تعریفویرایش

 
گروه ولوت آندر گروند, سال 1968

"جان راک ول" منتقد موسیقی می گوید که آرت راک بواسطه ی گرایش آوانگارد, تجربی, بهره گیری از موسیقی کلاسیک و خلاقیت فردی یکی از گسترده ترین زیر مجموعه های موسیقی راک به حساب می آید.[۳] در موسیقی دهه ی 70 مفهوم کلمه ی "آرت" عموما" به "آوانگارد افسارگسیخته" اشاره داشت.[۴] آرت راک معمولا" با پراگرسیو راک از لحاظ معنایی یکسان هستند.[۵][۳] از بعد تاریخی, این واژه برای توصیف دو سبک مرتبط ولی بسیار از هم متمایز راک استفاده می شود. سبک اول پراگرسیو راک , در حالی که دومی دلالت بر گروه هایی دارد که هیپی ها و رویکردشان را به عنوان هنری مدرن نمی پذیرفتند, این رویکرد آوانگارد توسط گروه ولوت آندرگروند تعریف شد.[۶]

آرت راک بروی سنت های عاشقانه و آزاد تاکید دارد, برخلاف آن تصویر مقطعی و زودگذری که سبکی مانند آرت پاپ برایمان خلق می کند.[۷] در کتاب "موسیقی مردمی آمریکا" اثر لری استار و کریستوفر واترمن, آرت راک به عنوان فرمی از موسیقی راک تشبیه شده که موسیقی راک و موسیقی کلاسیک اروپایی را با هم درآمیخته. در ادامه این کتاب گروه هایی مانند کینگ کریمزون , امرسون, لیک اند پالمر و پینک فلوید را برای درک بهتر خواننده مثال میزند.[۸] ساختارهای مشترک و ثابتی که در بیشتر این گروه ها دیده میشود, موسیقی آلبوم محور است تا آهنگسازی جداگانه و مشخصی برای هر قطعه, معمولا" هم قسمت های طولانی و پیچیده ی بی کلام و سمفونیک در این موسیقی ها به وفور یافت می شود. شعرهای این فطعات نیز عموما" خیال پردازانه و سیاست محور هستند.[۲]

از تفاوت هایی که بین آرت راک و پراگرسیو راک مطرح می شوند می توان به ساختار رمان ادبی گونه و تاثیر هنرهای تجربی و آوانگارد بروی آرت راک اشاره کرد, در حالی که در موسیقی پراگرسیو راک تاکید بیشتر بروی آموزه ها و تکنیک های پیچیده ی موسیقی کلاسیک و نوازندگی, درونمایه ی ادبی و ویژگی های سمفونیک است.[۱] در مقایسه با موسیقی پراگرسیو, آرت راک "پر صدا تر" و تاثیری کمتری از موسیقی کلاسیک گرفته است و تاکید بیشتری بروی موسیقی آوانگارد دارد. از تشابهاتشان می توان به اغلب بریتانیایی بودن آن و همچنین تلاش این گروه ها برای بالا بردن ارزش و سطح هنری موسیقی راک بوده است.

آرت راک همچنین می تواند به موسیقی راک الهام گرفته از موسیقی کلاسیک و یا موسیقی پراگرسیو راک- فولک تلفیقی اشاره داشته باشد.[۲] بروس ادر در مقاله "تاریخچه ی اولیه ی آرت راک/پراگرسیو راک می گوید که "پراگسیو راک که بعضا" با نام های آرت راک و کلاسیکال راک نیز شناخته میشود, موسیقی دارد که در آن گروه های موسیقی بیشتر قطعات موسیقی (مانند موسیقی کلاسیک) را می نوازند تا یک آهنگ (موسیقی مردمی تر). آن ها ریف هایی را از باخ, بتهوون و واگنر را قرض میگیرند تا چاک بری و بو دیدلی , و از ادبیاتی نزدیک به ویلیام بلیک یا تی.اس الیوت بهره میبرند تا افرادی مانند کارل پرکینز یا ویلی دیکسون.

تاریخچهویرایش

دهه ی 60ویرایش

پیش زمینهویرایش

پیوند ناگسستنی موسیقی های آرت و پاپ از میانه های قرن بیستم رو به زوال رفت.[۶] بنا بر اطلاعات درج شده در فرهنگ لغات آنلاین وبستر, نخستین بار در سال 1968 از کلمه ی آرت راک استفاده شده است.[۹] زمانی که تب انتشار آلبوم بجای تک آهنگ بین گروه های پاپ بالا گرفت,

بسیاری از گروه های راک آثاری تولید میکردند که از نظر هنری بسیار فاخر باشند, جایی که در آن آرت راک شکوفا می شود.[۱۰] در سال های پایانی دهه ی 60 آرت راک در کنار پراگرسیو راک و اکسپریمنتال و یا همان راک تجربی شروع به رشد کرد.[۶]

در اواخر دهه ی 60 و اوایل 70, موسیقی راک معمولا نگرش به هنر موزیکال را همزمان هم به چالش میکشید هم در پیشرفت آن همکاری میکرد. از شواهد آن می توان از آلبوم بیچ بویز 'Pet Sounds و آلبوم بیتلز Sgt. Pepper , فرانک زاپا Freak Out! ... د هو Tommy و آلبوم نیمه ی تاریک ماه گروه پینک فلوید که از نظر فنی بسیار پیشرفته بود و همچنین آثار تلفیثی جز/راک مایلز دیویس مشاهده کرد. —Michael Campbell, Popular Music in America, 2012[۱۱]

پایه گذارانویرایش
 
فیل اسپکتور

از فیل اسپکتور به عنوان نخستین چهره آرت راک یاد می شود. به گفته ی ریچارد ویلیامز, منتقدر ورزشی و روزنامه نگار بریتانیایی, این تهیه کننده و آهنگساز (اسپکتور) شیوه ی جدیدی را خلق کرد که در آن تهیه کننده, کارگردان یک پروسه ی خلق اثر هنری می گردد, از ابتدا تا انتها آن. او هدایت همه چیز را به دست می گرفت, متریال لازم را خودش می نوشت یا انتخاب می کرد, تنظیمات قطعات تحت نظارت خودش بود, به خواننده نحوه ی ادای کلمات را دیکته می کرد, با ریزبینانه و سختگیرانه ترین شرایط ممکن بخش ضبط قطعات را هدایت می کرد, و در نهایت نیز آلبوم را با لیبل خود منتشر می کرد. وی در ادامه می افزاید که اسپکتور راک را از یک هنر نمایشی به هنری که در یک استدیوی موسیقی زنده می شد بدل کرد و راه را برای آرت راک هموار کرد.[۶]

برایان ویلسون رهبر گروه بیچ بویز نیز از اولین نمونه های آهنگساز/تهیه کنندگان موسیقی به شمار می رود. مانند اسپکتور, ویلسون نیز به سختگیری در استدیو شناخته می شود, وی همچنین طی سال ها در طی روند استادی در ضبط موفق به ایجاد فضاهایی با آکوستیک خارق العاده شد. پیتر آمس کارلین زندگینامه نویس می گوید که "ویلسون پیشگام تولید نوع جدیدی از آرت راک بود که امکان تلفیق با موسیقی پاپ روز را داشت". با بهره گیری از تاثیرات آثار ویلسون و با الگو قرار دادن فرایند کاری جرج مارتین (تهیه کننده ی موسیقی) با بیتلز, از میانه های دهه 60 تهیه کنندگان موسیقی به مرور استدیوهای ضبط موسیقی را بسان آلت موسیقی دیدند که به کمک روند آهنگسازی می آیند. استفان هلدن (منتقد موسیقی) می گوید که آثار ضبط شده ی بیتلز, اسپکتور و ویلسون در میانه های دهه ی 60 به عنوان نقطه ی شروع آرت پاپ قلمداد می شوند, که یاعث خلق آرت راک آلوده به موسیقی کلاسیک در انتهای دهه ی 60 شد.[۱۰]

بسیاری از گروه های برتر دهه ی 60 بریتانیا مانند اعضای بیتلز, رولینگ استونز, کینکس, 10 سی سی , د موو, یاردبردز و پینک فلوید همگی از مدارس هنر به موسیقی پا گذاشتند.[۲] تفاوت آنها با رقبای آمریکایی در کشمکش با کلمات صنعتی و سر و کله زدن با محاسبات رباضی بود که متمایزشان میکرد. در میانه ی دهه ی 60, روند مبتنی بر پایه ی هنر و اصالت که تا پیش از این در انحصار آمریکایی ها و آثارشان که به وفور در سبک های راک اند رول و آر اند بی دیده می شد بود, در بین بریتانیایی ها قوت گرفت.

بنا به گفته ی ریچارد گلداشتاین روزنامه نگار, بسیاری از موسیقی دانان مردمی ساکن کالیفرنیا (مانند ویلسون) علاقه داشتند تا به عنوان هنرمند شناخته بشوند و تلاش زیادی برای این موضوع صورت میگرفت. گلداشتاین در ادامه توضیح می دهد که خط میان هنجارشکنی قوانین موسیقایی و ساخت "موسیقی عامه پسند واقعی" باعث شد که آن هایی که اعتماد به نفس بالایی نداشتند (برخلاف باب دیلن و بیتلز) محکوم به شکست و در نتیجه بازندگان قابل احترامی می شدند که در ادامه چند آلبوم کم فروش منتشر می کردند که در نهایت این معمولا" به معنای سکوت آنها بود... آن ها برای شهرت تلاش میکردند, که ویژه آدم های ضعیف است, اما همزمان می خواستند هنر هم تولید کنند, و زمانی که این دو محقق نمی شدند, به تشویش و سردرگرمی می رسیدند.[۱۲]

گروه‌هاویرایش

پانوشتویرایش

بیتلز , بیچ بویز , فیل اسپکتور و فرانک زاپا در طی دهه ی 60 با رقابتشان در نوآوری, راه های نوینی بجای روش های مرسوم پخش قطعات موسیقی به همگان معرفی کردند.[۱۳]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «Prog-Rock Music Genre Overview». AllMusic (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۷-۱۹.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ "Art rock | music". Encyclopedia Britannica. Retrieved 2020-07-19.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Music in American Life: An Encyclopedia of the Songs, Styles, Stars, and Stories that Shaped our Culture.
  4. «60 minutes of music that sum up art-punk pioneers Wire». Music (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۷-۱۹.
  5. Popular Music in America:The Beat Goes On.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ White Boys, White Noise: Masculinities and 1980s Indie Guitar Rock.
  7. Art Into Pop.
  8. «Welcome to the US Petabox». web.archive.org. ۲۰۱۳-۰۷-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۷-۱۹.
  9. "Definition of ART-ROCK". www.merriam-webster.com. Retrieved 2020-07-19.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ Holden، Stephen (۱۹۹۹-۰۲-۲۸). «MUSIC; They're Recording, but Are They Artists?» (به انگلیسی). The New York Times. شاپا 0362-4331. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۷-۱۹.
  11. Campbell 2012, p. 251.
  12. "I got high with the Beach Boys: "If I survive this I promise never to do drugs again"". Salon. 2015-04-26. Retrieved 2020-07-19.
  13. Sgt. Pepper and the Beatles: It was Forty Years Ago Today.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Art rock». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۲.