باز کردن منو اصلی
آگراندیسور قطع متوسط کروکس.

آگراندیسور، (انگلیسی: Enlarger؛ فرانسوی: Agrandisseur) دستگاهی است برای چاپ عکس در اندازه‌های بزرگتر یا کوچکتر از اندازهٔ اصلی نگاتیو یا اسلاید.

ساختارویرایش

تمامی آگراندیسورها از یک منبع نور، که معمولاً یک لامپ روشنایی است، یک کندانسور یا شیشه مات و یک لنز مخصوص تشکیل شده‌اند. نور لامپ بعد از عبور از کندانسور یا شیشه مات به نگاتیو می‌رسد. نگاتیو به وسیلهٔ یک سیستم نگهدارنده به صورت ثابت در زیر این نور و قبل از لنز قرار دارد.
آگراندیسور را در تاریکخانه بر روی میز محکم و بدون لرزشی قرار می‌دهند. بعضی از آگراندیسورهای تجاری خود شامل محفظهٔ تاریکِ جداگانه‌ای هستند که کار در نور روز را امکان‌پذیر می‌سازد.

روش کارویرایش

فاصله کلاهک هر آگراندیسوری با میزی که کاش کاغذ روی آن قرار می‌گیرد، متغیر و قابل تنظیم است. این قابلیت باعث دستیابی به اندازه‌های مختلفی از تصویر و چاپ می‌شود.

کار عملی
با قرار دادن نگاتیو در محل خود و روشن نمودن منبع نور تصویر ناواضحی از نگاتیو را بر روی صفحه کاغذ خواهیم داشت. برای بدست آوردن اندازه دلخواه صفحه مذکور یا کلاهک را (بسته به طراحی کارخانه) بالا و پایین می‌بریم. بعد با دسته تنظیم محل لنز، تصویر را فوکوس کرده به انجام تست میزان نور پرداخته و چاپ اصلی را انجام می‌دهیم.

نگارخانهویرایش

شرکت‌های سازنده مشهورویرایش

پانویسویرایش

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

کتاب‌ها

فارسی:

  • پاکدل، محمد جواد (۱۳۶۰). تاریکخانه عکاسی. تهران: ماهنامه عکاسی مردمک. ص. ۲۰۷.
  • شفائیه، دکتر هادی (۱۳۷۲). فن و هنر عکاسی. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی تهران. ص. ۲۸۱. شابک ۹۶۴-۴۴۵-۱۰۴-X.
  • عباسی، اسماعیل (۱۳۸۵). فرهنگ عکاسی. تهران: سروش. شابک ۹۶۴-۳۷۶-۴۱۰-۹.
  • عریضی، مرتضی (۱۳۵۹). روش نوین عکاسی. تهران: امیرکبیر. ص. ۱۵۸.
  • گل گلاب، دکتر داریوش (۱۳۷۰). بررسی فنی عکاسی. ۲ جلدی. تهران: جهاد دانشگاهی.

پیوند به بیرونویرایش