ابراهیم بن حسین حامدی

ابراهیم بن حسین حامدیِ هَمْدانی با لقبِ داعی مطلق (؟ -۱۱۶۲م) داعی سماعیلی یمنی بود. ابتدا داعیِ پنهانی مستعلی فاطمی گزیده شد، سپس در سال ۵۳۶ق، خود را «داعی مطلق» یمن نامید و مقر خود را صنعا برگزید. او داعیانی به سرزمین‌های یمن، هند و سند فرستاد. کنز الولد (گنج فرزند)، الابتداء و الانتهاء (دیباچه و پایانه)، تسع و تسعین مسألة فی الحقائق (نود و نه پرسش در حقیقت‌ها) و الرسائل الشریفة فی المعانی اللطیفة (نامه‌های شرف در معانی لطیف) از آثار اوست.[۱]

ابراهیم بن حسین حامدی
درگذشت۱۱۶۲م/ ۵۵۷ق
صنعا
پیشهداعی سماعیلی
آثارالابتداء و الانتهاء

منابعویرایش

  1. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). «الحامدی». [[الأعلام]] (PDF). ۱. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۳۶. دریافت‌شده در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۶. تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک)