ابن شنظیر

ابراهیم بن محمد بن حسین اموی با کُنیهٔ ابواسحاق، شهرت‌یافته به ابنِ شِنظیر (۹۶۳ - ۱۰۱۱ م) محدث، تاریخ‌نگار اندلسی و فقیه مالکی از اهالی تولیدو بود. تاریخ رجال الأندلس، المدونة و المستخرجة از آثار اوست. المسند و الشیوخ دو اثر برجستهٔ اوست.[۱][۲]

ابن شِنظیر
زادروز۹۶۳م / ۳۵۲ق
تولدو
درگذشت۳ ژوئیه ۱۰۱۲م / ۴۰۲ق
تولدو
پیشهمحدث، تاریخ‌نگار و فقیه مالکی
آثارالمسند. الشیوخ

منابعEdit

  1. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). «ابن شنظیر». [[الأعلام]] (PDF). ۱. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۶۱. دریافت‌شده در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۶. تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک)
  2. رفیعی علامرودشتی، علی (۱۹۸۸). «ابن شنظیر». [[دائرةالمعارف بزرگ اسلامی]]. ۴. تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ص. ۸۹. دریافت‌شده در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۶. تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک)