ابن فورَک (۹۴۱-۱۰۱۵ میلادی) (نسب: ابوبکر محمد بن حسن بن فورک اصفهانی نیشابوری) محدث و فقیه شافعی، متکلم، مفسر و مدرس ایرانی در سدهٔ چهارم قمری بود.[۱] مؤسس مدرسهٔ انصاریه (معروف به مدرسهٔ ابن فورک) در نیشابور در سدهٔ چهارم و پنجم قمری بود. ابوالقاسم قشیری، ازجمله مهمترین شاگردان وی بوده‌است. او سال‌های بیشتر عمرش را در نیشابور گذارند و مدرسه‌ای بزرگ و خانقاهی در نیشابور بنیان نهاد.

ابن فورَک
زادروز۹۴۱ میلادی
اصفهان
درگذشت۱۰۱۵ میلادی
نیشابور، دفن در حیرهٔ نیشابور
محل زندگینیشابور
پیشهفقیه شافعی
شناخته‌شده برایبنیان‌گذاری مدرسهٔ انصاریه
تأثیرگذارانابوالحسن باهلی
تأثیرپذیرفتگانابوالقاسم قُشَیری، ابوبکر بیهقی، حاکم نیشابوری
دیناسلام
مذهبسنی شافعی

آثارویرایش

از ابن فورک نوشته‌هایی در زمینهٔ اصول دین و اصول فقه و معانی قرآن باقی مانده‌است. ابن عساکر آثار و نوشته‌های وی را بیشتر از صد اثر می‌داند. از آثار اوست:

  • «مشکل الحدیث و غریبُه»
  • «اسماء الرجال»
  • «التفسیر»
  • «الحدود»
  • «النظامی»
  • «حل آیات المتشابهات».

منابعویرایش

  1. عثمان، احمد. سیر أعلام النّبلاء. ۱۷، الطبقة الثانیة والعشرون. دمشق.
  • دانشنامهٔ ایران و اسلام (ج ۶، صص ۷۶۷-۷۶۸)
  • مُعجَم المؤلفین (ج ۹، ص ۲۰۸)، الوافی بالوفیات (ج ۲، ص ۳۴۴)
  • تاریخ نیشابور، نوشتهٔ فریدون گرایلی
  • سیر النّبلاء (ج ۱۷، صص ۲۱۴-۲۱۶)
  • وَفَیات الأعیان (ج ۴، صص ۲۷۲-۲۷۳)

پیوند به بیرونویرایش