باز کردن منو اصلی

ابو محمد جابر بن افلح اشلبیی ریاضی‌دان و منجم بزرگ مسلمان که در بین سالهای ۵۳۵ و ۵۴۵ هجری قمری در اشبیلیه واقع در اندلس متولد شد. مهمترین کتاب اوکه در علم هیئت نوشته شده‌است کار مجدد بر مجسطی بطلمیوس است که به نام کتاب الهیئة نامیده شد. در این کتاب وی نظریه‌های بطلمیوس را سخت مورد انتقاد قرار می‌دهد. از جمله او نظر بطلمیوس را به ویژه قرار دادن زهره و عطارد زیر خورشید بسیار مورد انتقاد قرار می‌دهد. او جای آن‌ها را بالای خورشید معین می‌کند. کتاب هیئت او از این نظر قابل توجه است که در بخش نجوم آن فصلی را به مثلثات اختصاص می‌دهد و درباره آن بحث می‌کند. از جمله دیگر آثار او در زمینهٔ ریاضی به رساله شکل قطاع و شرح اصول اقلیدس می‌توان اشاره کرد.[۱]

ابو محمد جابر بن افلح اشبیلی
Jabir ibn Aflah (MUNCYT, Eulogia Merle).jpg
Fictional portrait by Eulogia Merle for the Fundación Española para la Ciencia y la Tecnología (2011)
زاده1100 CE
سویا (شهر)، اندلس (اسلامی)
درگذشت1150 CE
محل سکونتخلافت
کار علمی
دوراندوران طلایی اسلام
علاقه‌مندی‌های شاخصاخترشناسی، ریاضیات
آثار برجستهIṣlāḥ al-Majisṭi (Correction of the Almagest)
ایده‌های برجسته
تأثیرابن رشد، Nur ad-Din al-Betrugi

منابعویرایش

  1. کتاب دانشمندان جهان[نیازمند یادکرد دقیق]