باز کردن منو اصلی

اتو هان (به آلمانی: Otto Hahn) (زاده ۸ مارس ۱۸۷۹ – درگذشته ۲۸ ژوئیه ۱۹۶۸) شیمی‌دان آلمانی بود که به خاطر کشف شکافت هسته‌ای جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۴۴ را بدست آورد. او در ایجاد اولین نیروگاه هسته‌ای نقشی مؤثر داشت.[۱]

اتو هان
Otto Hahn (Nobel).jpg
متولد۸ مارس ۱۸۷۹
فرانکفورت، آلمان
مرگ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۶۸ (۸۹ سال)
گوتینگن، آلمان
ملیتآلمانی
رشته فعالیترادیوشیمی، شیمی هسته‌ای
محل کاردانشگاه کالج لندن
دانشگاه مک‌گیل
دانشگاه همبلدت برلین
انجمن ماکس پلانک
دانش‌آموختهٔدانشگاه ماربورگ
دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ
استاد راهنماتئودور زینم
دلیل شهرتکشف عناصر پرتوزا
ایزومر هسته‌ایism
شکافت هسته‌ای
جوایزNobel prize medal.svgجایزه نوبل شیمی (۱۹۴۴)
مدال فارادی (۱۹۵۶)
جایزه انریکو فرمی (۱۹۶۶)
دینلوتری
امضا
امضای اتو هان

انجمن ماکس پلانک: پس از جنگ جهانی دوم به ریاست انجمن تازه تغییر نام یافته ماکس پلانک (انجمن قیصر ویلهلم برای پیشبرد علوم سابق) انتخاب گردید و با کوشش واعتبار بین‌المللی خود توانست آوازه و شهرت انجمن قیصر ویلهلم را مجدداً احیا کند.

اتو هان و لیزه مایتنر

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. اوبلکر، اریک، دانشمندان بزرگ، انتشارات قدیانی
  • Bernstein, ‎Jeremy (2001), Adolf Hitler Uranium Club: The Secret recordings at Farm Hall (2nd edition ed.), New York, NY: Springer-Verlag, ISBN 0-387-95089-3

پیوند به بیرونویرایش