احمد زنگی‌آبادی

احمد زنگی آبادی (۲۰ فروردین ۱۳۴۴ در کرمان - ۲۷ آبان ماه۱۳۹۳ در تهران) جانباز ۷۰ درصد،[۱] عضو هیئت مدیره انجمن حمایت از قربانیان سلاح‌های شیمیایی و راهنمای داوطلب موزه صلح تهران بوده‌است.[۲] او از نمایندگان ایران و از سخنرانان در مراسم افتتاحیه سومین کنفرانس بازنگری کنوانسیون منع سلاح‌های شیمیایی در لاهه هلند بوده‌است.[۳]

احمد زنگی آبادی
شناسنامه
زادروز ۲۰ فروردین ۱۳۴۴
زادگاه کرمان، ایران
تاریخ مرگ ۲۷ آبان ماه۹۳
محل مرگ تهران، ایران
دین اسلام
مذهب شیعه دوازده امامی
اطلاعات سیاسی
سمت‌ها عضو هیئت مدیره انجمن حمایت از قربانیان سلاح‌های شیمیایی
راهنمای داوطلب موزه صلح تهران

زندگیویرایش

زنگی آبادی ۲۰ فروردین ۱۳۴۴ در کرمان به دنیا آمد. با شروع جنگ ایران و عراق زنگی آبادی در بهمن سال ۱۳۶۰ و در حالی که ۱۶ ساله بود به صورت داوطلبانه راهی جبهه شد.[۴] در جریان جنگ ایران و عراق، او در بهمن ماه۶۲ در عملیات خیبر شیمیایی شد. او در ۲۳ فروردین سال ۱۳۶۳ در منطقه طلائیه جزیره مجنون در معرض سلاح‌های شیمیایی قرار گرفت. شدت استنشاق گازها به حدی بود که وی دو ماه در حالت بیهوشی بود و هفت ماه در بیمارستان بستری شد.[۵]

زنگی آبادی پس از جنگ، در رشته زبان انگلیسی در دانشگاه امام حسین (ع) مشغول به تحصیل شد که به دلیل مشکلات جسمی از ادامه تحصیل بازماند. زنگی آبادی همکاری خود را با موزه صلح و انجمن قربانیان سلاح‌های شیمیایی از سال ۱۳۸۶ آغاز کرد.[۴] زنگی آبادی سه سال بعد از پایان جنگ ازدواج کرد. حاصل این ازدواج پسری به نام حسام است.[۵]

بازگشت بیماریویرایش

در سال ۸۴ عوارض شیمیایی زنگی آبادی به گونه‌ای شدت یافت که وی بدون دستگاه اکسیژن نمی‌توانست نفس بکشد. چند هفته‌ای به کما رفت و بعد از به هوش آمدن به تجویز پزشکان ساکن تهران شد.[۵]

در سال ۲۰۱۳ رابین رایت خبرنگار آمریکایی نشریه نیویورکر دیداری با زنگی آبادی در خصوص سلاح‌های شیمیایی داشته‌است.[۶]

سومین کنفرانس بازنگری کنوانسیون سلاح‌های شیمیاییویرایش

او سال گذشته در سومین کنفرانس بازنگری کنوانسیون سلاح‌های شیمیایی در لاهه با بان کی‌مون دبیر کل سازمان ملل و مدیر کل سازمان منع سلاح‌های شیمیایی ملاقات کرد و از آنان خواست تلاش خود را برای ریشه کن کردن این سلاح‌ها دو چندان کنند.[۷]انجمن حمایت از قربانیان سلاح‌های شیمیایی در سال ۲۰۱۲ برنده جایزه نوبل صلح شده‌است.[۸]

منابعویرایش

  1. "The War that Haunts Iran's Negotiators". Wilson Center. Retrieved ۱۸ بهمن ۱۳۹۴. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  2. «جانباز ۷۰ درصد شیمیایی و راوی موزه صلح تهران به خیل یاران شهیدش پیوست». خبرگزاری تسنیم. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۴.
  3. «وقتی بان‌کی‌مون تحت تأثیر حرف‌های جانباز شیمیایی قرار گرفت». خبرگزاری فارس. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۴.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ «تاول‌هایی که هیچ‌کس حریفشان نبود». مشرق نیوز. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۴.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ «افتتاح موزه صلح با یاد شهید احمد زنگی ابادی». پایگاه تخصصی شهر زنگی آباد کرمان. بایگانی‌شده از اصلی در ۸ نوامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۴.
  6. [www.mashreghnews.ir/fa/news/435699 «روایت خبرنگار آمریکایی از تشییع شهدای غواص در تهران»] مقدار |نشانی= را بررسی کنید (کمک). مشرق نیوز. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۴.
  7. "Obituary: Ahmad Zangiabadi (1965-2014) Chemical Weapons Victim from the Iran-Iraq War". سازمان ملل متحد در ایران. Retrieved ۱۸ فروردین ۱۳۹۴. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)[پیوند مرده]
  8. "Iran Still Haunted and Influenced By Chemical Weapons Attacks". time. Retrieved ۱۸ بهمن ۱۳۹۴. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)

پیوند به بیرونویرایش