ارد یشت یا ارت یشت یا اشی یشت نام هفدهمین یشت در بخش یشت‌های کتاب اوستا می باشد که به نام اشی ونگوهی یا ارت، ایزدبانوی ثروت و توانگری سروده شده و دارای ده کرده و ۶۲ بند است.

نمونه سروده‌هاویرایش

کرده دوم بندهای چهار تا دهویرایش

اَشَی ِنیک، شهریار بزرگوار ِبُرزمند ِخوب ستوده را می ستاییم که چرخ‌ها [ی ِگردونه اش]، خروشان [ است ]؛ که نیرومند، پاداش بخش، درمانگر، بسیار هوشمند و تواناست.
درود بر هَوم، به مَنثَره ی وَرجاوَند و به زرتُشت ِاَشَوَن !
براستی درود به هَوم؛ زیرا همه ی مَی‌ها را خشم خونین درفش همراه است؛ اما مَی ِهوم رامش ِاَشَه در پی دارد.
ای اَشَی ِنیک ! ای اشی ِزیبا ! ای اشی ِدرخشان ! ای که با فروغ خویش شادمانی افشانی ! ای اشی ! ای آن که مردان همراه خویش را فر ِنیک بخشی !
از خانمانی که اَشی ِنیک، پای در آنها فرونهد، بوی خوش برآید و اندیشه ی سازگاری و دوستی ِدیرپای، [ بهره ی آن خانمان شود ].
ای اَشَی ِنیک !
مردانی که تو یاورشان باشی، در کشوری با خوراک‌های فراوان، فرمانروایی کنند؛ آن جا که خواربار انباشته، بوی‌های خوش برآمده، بسترها گسترده و دیگر دارایی‌های گرانبها فراهم آمده است.
براستی خوشا به [ روزگار ِ] کسی که تو یاورش باشی !
همچنین یاور من باشی ای پُردَهِش ! ای نیرومند !
ای اَشَی ِنیک !
خانه‌های کسانی که تو یاورشان باشی، خوب ساخته، دیرپای، از ستوران بهره مند و دیرزمانی استوار است.
براستی خوشا به [ روزگار ِ] کسی که تو یاورش باشی !
همچنین یاور من باشی ای پُر دَهِش ! ای نیرومند !
ای اَشَی ِنیک !
تخت‌های آنان که تو یاورشان باشی، خوش ساخت، خوب گسترده و خوش بو، با بالش‌های آراسته و پایه‌های زرین برپاست.
براستی خوشا به [ روزگار ِ] کسی که تو یاورش باشی !
همچنین یاور من باش ای پُر دَهِش ! ای نیرومند !

ا:ی اَشَی ِنیک !

زنان ِگرامی ِمردانی که تو یاورشان باشی، بر تخت‌های زیبای زرین پایه، بر بالش‌های آراسته، آرمیده و خود را با دست بند، گوشواره ی :چهارگوشه ی به نمایش آویزان و طوق ِزرنشان آراسته‌اند [ و چنین گویند ] :
- چه هنگام خانه خدای، به سوی ما آید ؟ چه هنگام او از ما شادمان و از تن ِما برخوردار شود ؟
براستی خوشا به [ روزگار ِ] کسی که تو یاورش باشی !
همچنین یاور من باش ای پُر دَهِش ! ای نیرومند !

منابعویرایش