استعاره مکنیه

(تغییرمسیر از استعارهٔ مکنیه)

استعاره مکنیه به نوعی از استعاره گفته می‌شود که در آن شاعر مشبه را با یکی از اجزا یا ویژگی‌های مشبه‌ٌبه می‌آورد. برای مثال:

هرچه سرما و هرچه دلسردی پر زد آهسته از نظر گم شد

این جزء یا ویژگی می‌تواند به مشبه اضافه گردد یا به آن اسناد داده شود. استعارهٔ مکنیه‌ای که از اضافه شدن چیزی به مشبه، به دست آید، همان است که اضافهٔ استعاری نامیده می‌شود. قدما استعاره را این گونه تعریف کرده‌اند: استعاره عبارت از آن است که یکی از دو طرف تشبیه را ذکر و طرف دیگر را اراده کرده باشند. در استعارهٔ مکنیه که یکی از چهار نوع استعاره است، مشبه ذکر می‌شود ولی مشبهٌ‌به ترک شود استعارهٔ مکنیه است.» [۱]

منابعویرایش

  1. (خوشنویس،1392،ص44)

آرایه‌های ادبی، سوم متوسطه رشته ادبیات و علوم انسانی. شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران. ۱۳۹۱. صص. ۷۱. شابک ۹۶۴-۰۵-۰۰۳۶-۴.