باز کردن منو اصلی

استعمارزدایی به معنای نابود کردن و زدودن استعمارگری است. استعمارزدایی معمولاً با جنگ و خشونت همراه هست و با جنگ‌های استقلال رو به رو می‌شود. به عنوان مثال جنگ‌های استقلال آمریکا برای استقلال این کشور از استعمار بریتانیا بود.

استعمارزدایی در ادبیاتویرایش

سفرنامه‌نویسی یکی از ژانرهای ادبی است که فرهنگ استعماری در فرم‌های جدید آن موج می‌زند، چراکه به اعتقاد بانی آمور (سفرنامه‌نویس و عکاس و فعال حوزه‌ی گردشگری) این اَشکالِ مدرن این ژانر اساساً ساخته‌وپرداخته‌ی انسان سفیدپوست غربی مدرن است و در واقع سفرنامه‌نویسیِ امروزه نیز مثل رشته‌ی مردم‌شناسی در استعمارگری غرب ریشه دارد و با نیت‌های به‌ظاهر خیرخواهانه‌ای همچون شناخت مردم کشورهای کمترتوسعه‌یافته و کمک به «پیشرفت» آن‌ها شکل گرفته است.

آمور می‌گوید سفرنامه‌نویس با قرار دادن خودش در مرکز روایت مقصد سفر و مردمانش، ادعای داشتن اطلاعات کامل و اصیل درباره‌ی مقصد، بی‌اهمیت جلوه دادن مقولاتی چون نژاد و جنسیت و طبقه‌ی اجتماعی در سفرنامه‌نویسی در واقع دست به کنشی استعمارگرانه می‌زنند. یکی از راه‌های مقابله با این استعمار نوین این است که علاوه بر اجتناب از بعضی عبارت‌ها و استعاره‌ها، باید با نوشتن سفرنامه امکانی برای صداهای بومی و غیرهنجارمند فراهم کرد تا بتوانند با استفاده از این ژانر دست به کاری بزنند.[۱]

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. بانی آمور. «خطاب به راویان سفر یا چرا من سفرنامه‌نویسی دروغ‌گو نیستم!». سایت نشر اطراف.