باز کردن منو اصلی

اس‌تی‌اس-۷ (به انگلیسی: STS-7) هفتمین ماموریت شاتل‌های فضایی و دومین ماموریت شاتل فضایی چلنجر بود. این ماموریت در صبح روز ۱۸ ژوئن ۱۹۸۳ آغاز شد و پس از ۶ روز و ۹۷ بار گردش به دور زمین در ۲۴ ژوئن همان سال پایان یافت. در این ماموریت برای اولین بار فضانوردی زن به همراه شاتل به فضا رفت. اس‌تی‌اس-۷ طولانی‌ترین ماموریت در زمان خود بود.[۱]

اس‌تی‌اس-۷
نشان ماموریت
Sts-7-patch.png
اطلاعات کلی مأموریت
طول مأموریت:۶ روز و ۲ ساعت و ۲۳ دقیقه و ۵۹ ثانیه
مشخصات فضاپیما
تعداد فضانوردان:۵
آغاز و پایان مأموریت
مشخصات مداری
اوج:۱۷۰ کیلومتر
حضیض:۱۶۰ کیلومتر
عکس رسمی
از چپ به راست (پایین) سالی کی راید، رابرت ال کریپن، فدریک ایچ هائک (بالا) جان اف فابیان، نورمن ای تاگارد
از چپ به راست (پایین) سالی کی راید، رابرت ال کریپن، فدریک ایچ هائک (بالا) جان اف فابیان، نورمن ای تاگارد
مأموریت‌های وابسته
مأموریت قبلی مأموریت بعدی
اس‌تی‌اس-۶ اس‌تی‌اس-۶اس‌تی‌اس-۸ اس‌تی‌اس-۸

خدمهویرایش

رده فضانورد
فرمانده رابرت کریپن
خلبان فدریک اچ هائک
متخصص ماموریت جان اف فابیان
متخصص ماموریت سالی کی راید
متخصص ماموریت نورمن ای تاگارد

پارامترهای ماموریتویرایش

  • جرم:
    • هنگام پرتاب مدارگرد: ‎۲۴۹٬۱۷۸ پوند (۱۱۳٬۰۲۵ کیلوگرم)‎
    • هنگام فرود مدارگرد : ‎ ۲۰۴٬۰۴۳ پوند (۹۲٬۵۵۲ کیلوگرم)‎
    • ظرفیت ترابری دی‌اف‌آی: ‎۱۰٬۸۲۲ پوند (۴٬۹۰۹ کیلوگرم)‎
  • حضیض : ‎۱۶۰ مایل (۲۶۰ کیلومتر)‎
  • اوج : ‎۱۷۰ مایل (۲۷۰ کیلومتر)‎
  • زاویهٔ شیب مدار:ل : ۲۸٫۷ درجه[۱]

نکات برجسته ماموریتویرایش

سالی کی راید اولین زن فضانوردی بود که در فضا به پرواز درآمد. شاتل در این ماموریت دو ماهواره آنکی سی-۲ برای تل‌ست کانادا و پالاپا بی-۱ برای اندونزی را در انبار خود حمل می‌کرد. این دو ماهواره با موفقیت در مدار قرار گرفتند. ۷ جعبه دیگر نیز در انبار قرار داشتند که برای مطالعات در فضا در نظر گرفته‌شده‌بودند. یکی از این جعبه‌ها وظیفهٔ بررسی رفتار اجتماعی مورچه‌ها در وضعیت جاذبهٔ صفر را داشت. ۱۰ پلت به ماهوارهٔ پلت شاتل (اسپاس -۰۱) متصل بودند، که برای تحقیقات روی آلیاژهای فلزها در جاذبهٔ صفر و سنسورهای از راه دور استفاده شدند. [۱]

آزمایش‌های انجام گرفته در این ماموریت عبارت‌اند از:

  1. بررسی بیماری‌های فضا
  2. جریان دائم الکتروفورز
  3. رآکتورهای مونودیسپر لاتکس
  4. حضور دانش‌آموزان در شاتل

مخزن خارجیویرایش

این ماموریت آخرین ماموریتی بود، که در آن از اس‌دبلیوتی (مخزن با وزن استاندارد) استفاده شد.[۱]

آهنگ بیدارباشویرایش

فرودویرایش

این ماموریت ابتدا قرار بود، با فرود در پایگاه فضایی کندی پایان پذیرد، ولی با وجود هوای بد در فلوریدا مجبور به فرود در پایگاه ادواردز شد. برای فراهم شدن فرود در پایگاه ادورادز ماموریت برای دو گردش مداری تمدید شد. مدارگرد در ۲۹ ژوئن ۱۹۸۳ به پایگاه فضایی کندی انتقال یافت.[۱]

پانویسویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام sts7 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  2. «Chronology of Wakeup Calls» (PDF). NASA. ۲۵ ژوئن ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۳ اوت ۲۰۰۷. از پارامتر ناشناخته |نام‌خانوادگی= صرف‌نظر شد (کمک); پارامتر |first1= بدون |last1= در Authors list وارد شده‌است (کمک)