اعتصاب جنسی

اعتصاب جنسی، که گاهی اوقات تحریم جنسی خوانده می‌شود، نوعی اعتصاب است، روشی برای مقاومت غیرخشونت‌آمیز که در آن یک یا چند نفر (معمولاً خانم‌ها) برای رسیدن به اهدافی خاص از رابطه جنسی با شریک زندگی‌شان خودداری می‌کنند. این عمل نوعی پرهیز جنسی موقت است.

گروه اوکراینی فمن برای اعتراض به استثمار جنسی زنان، برای یک اعتصاب جنسی فراخوان می‌دهد.

از اعتصاب جنسی برای اعتراض به بسیاری از مسائل، از جنگ گرفته تا خشونت در باندهای خلافکاران استفاده شده‌است.

در تاریخویرایش

 
مجسمه مرمر لیسیستراتا

یونان باستانویرایش

مشهورترین نمونه از اعتصاب جنسی در هنر، اثر لیسیستراتا از نمایشنامه‌نویس یونانی آریستوفان است. این اثر یک کمدی ضد جنگ است.[۱] شخصیت‌های زن نمایشنامه، به رهبری لیسیستراتا، برای تأمین صلح و امنیت و پایان دادن به جنگ پلوپونز، از رابطه جنسی با شوهران خود خودداری می‌کنند.

تاریخ جهان و ماقبل تاریخویرایش

برخی از انسان شناسان با استناد به نمونه‌های مشابهی از اعتصاب زنان در شکارچی-گردآورنده و سایر رسوم پیش از استعمار در سراسر جهان، ایجاد زبان، فرهنگ و دین را مدیون این نوع همبستگی -به ویژه مقاومت جمعی در برابر تجاوز جنسی احتمالی- می‌دانند. این فرضیه بحث‌برانگیز به عنوان ائتلاف‌های زیبایی زنان، لیسیستراتا،[۲] یا اعتصاب جنسی[۳][۴][۵][۶] شناخته می‌شود.

امروزهویرایش

کلمبیاویرایش

در اکتبر ۱۹۷۷، رئیس ارتش کلمبیا، ژنرال مانوئل بنت خواستار اعتصاب جنسی در میان همسران و دوست‌دخترهای چریک‌های چپ کلمبیا، قاچاقچیان مواد مخدر و شبه نظامیان به عنوان بخشی از یک استراتژی - به همراه دیپلماسی - برای دست‌یابی به آتش‌بس شد. همچنین شهردار بوگوتا، آنتاناس مکوکس، پایتخت را برای یک شب به عنوان منطقه فقط مخصوص زنان اعلام کرد و به مردان پیشنهاد کرد که در خانه بمانند تا در مورد خشونت تأمل کنند. چریک‌ها در ابتدا این ابتکار را به سخره گرفتند و به این واقعیت اشاره کردند که در ارتش آنها بیش از ۲۰۰۰ زن وجود دارد. در پایان آتش‌بس حاصل شد، اما تنها مدت کوتاهی دوام آورد.

در ژوئن سال ۲۰۱۱، زنان در شهر دورافتاده بارباکوآس در جنوب کلمبیا جنبشی سازمان‌یافته برای وادار کردن دولت به ترمیم جاده‌هایی که این شهر را به شهرهای مجاور متصل می‌کردند، تشکیل دادند و دست به اعتصاب جنسی زدند.[۷] آن‌ها اعلام کردند که اگر مردان شهر اقدامی برای رفع این مشکل نکنند، از برقراری رابطه جنسی با آنها امتناع می‌ورزند. مردان بارباکوآس در ابتدای فعالیت هیچ حمایتی از خود نشان ندادند، اما خیلی زود به جنبش اعتراضی پیوستند.[۸] پس از اعتصاب ۱۱۲ روزه در اکتبر ۲۰۱۱، دولت کلمبیا قول تعمیر و بازسازی جاده‌ها را داد.[۹]

کنیاویرایش

در آوریل ۲۰۰۹، گروهی از زنان کنیائی یک اعتصاب جنسی هفتگی را با هدف اعتراض به سیاستمداران ترتیب دادند، آن‌ها همسران رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر را نیز به مشارک در این حرکت دعوت کردند و در صورت مشارکت تن‌فروشان برای جبران دست‌مزد از دست‌رفته‌شان، پرداخت پول پیشنهاد دادند.[۱۰]

ناپل، ایتالیاویرایش

در آستانه آغاز سال نو میلادی در سال ۲۰۰۸، صدها زن ناپلیایی قول دادند همسران و دوست‌پسرهای خود را «روی مبل بخوابند»، مگر اینکه آن‌ها اقدامی برای جلوگیری از صدمات جدی آتش بازی انجام دهند.[۱۱]

فیلیپینویرایش

در تابستان سال ۲۰۱۱، زنان روستایی میندانائو با هدف پایان دادن به درگیری بین دو دهکده خود، دست به یک اعتصاب جنسی چند هفته‌ای زدند.[۱۲][۱۳]

سودان جنوبیویرایش

در اکتبر سال ۲۰۱۴، پریسیلا نانیانگ، سیاستمدار اهل سودان جنوبی، با هماهنگی فعالان زن در جوبا، حرکتی اعتراضی برای پیشبرد سرعت صلح و اصلاح را ایجاد کرد که در آن از زنان خواسته بود با شوهرهایشان نخوابند.[۱۴]

در هنرویرایش

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Lucy Burns, sex-strikes through the ages.
  2. Camilla Power, 1990. Lysistrata, the ritual logic of the sex strike. بایگانی‌شده در ۲۰۱۱-۱۰-۱۲ توسط Wayback Machine University of East London (Anthropology) Occasional Papers.
  3. Knight, C. 1991. "The Sex Strike". In Blood Relations. Menstruation and the origins of culture. New Haven and London: Yale University Press, pp. 122-153.
  4. Power, C. and I. Watts 1996. Female strategies and collective behaviour: the archaeology of earliest Homo sapiens sapiens. In J. Steele and S. Shennan (eds), The Archaeology of Human Ancestry. London and New York: Routledge, pp. 306-330.
  5. Power, C. and L. C. Aiello 1997. "Female Proto-symbolic Strategies". In L. D. Hager (ed.), Women in Human Evolution. New York and London: Routledge, pp. 153-171.
  6. Power, C. 1999. "Beauty magic: the origins of art". In R. Dunbar, C. Knight and C. Power (eds), The Evolution of Culture. Edinburgh: Edinburgh University Press, pp. 92-112.
  7. "Colombian women use sex strike to pressure government to repair road (Huelga de piernas cruzadas), 2011". Global Nonviolent Action Database. Swarthmore College. Retrieved April 29, 2016.
  8. Montes, Euclides. "The "Crossed Legs" Movement: How a Sex Strike Got Things Done". AlterNet. Archived from the original on 2 January 2017. Retrieved April 29, 2016.
  9. Otis, John (November 5, 2013). "Colombian women on 'crossed legs' sex strike over crumbling highway". NBC News. Retrieved April 29, 2016.
  10. "Kenyan women hit men with sex ban". BBC News. 29 April 2009. Retrieved 9 April 2017.
  11. Naples sex strike over fireworks, BBC News, Wednesday 31 Dec 2008.
  12. "Philippines: Sex Strike Brings Peace", UNHCR.
  13. Karen Smith, "Sex strike brings peace to Filipino village". CNN. September 19, 2011.
  14. "South Sudan women propose sex ban until peace restored – Sudan Tribune: Plural news and views on Sudan". Sudan Tribune: Plural news and views on Sudan. 2014-10-23. Retrieved 2014-10-26.

پیوند به بیرونویرایش