باز کردن منو اصلی

اعدامی فیلمی به کارگردانی محمدباقر خسروی ساخته سال ۱۳۵۹.با مرگ پرویز فنی زاده در اواسط کار ادامه فیلم به رضا کرم رضایی واگذار شد.

اعدامی
کارگردانمحمدباقر خسروی
تهیه‌کنندهمحمدباقر خسروی
نویسندهمحمدباقر خسروی و محمود علیزاده
بازیگرانپرویز فنی‌زاده
داوود رشیدی
رضا کرم‌رضایی
سروش خلیلی
روح‌انگیز مهتدی
سعید نیوندی
علی نوری
حامد تحصنی
احمد کاشانی شمسی کاظمی
موسیقیمجتبی میرزاده
فیلم‌بردارینعمت حقیقی
تدوینمهدی رجائیان
تاریخ‌های انتشار
۱۳۵۹
مدت زمان
۱۱۰ دقیقه
کشور ایران
زبانفارسی

فیلم محصول "دهل فیلم" می باشد.[۱]

داستان فیلمویرایش

مرد نیمه دیوانه ای که با تفنگ بادی و تخته نشانه امرار معاش می کند. شبها که در خانه است، اسکناسها را روی تخته می چسباند و چشم شاه را نشانه می رود. به تدریج که تعداد اسکناسهای سوراخ شده زیاد می شود، ساواک گمان می برد که یک شبکه خرابکار از این طریق برنامه ای در پیش دارد. با گماردن ماموران و جاسوسان خود، اسکناسهای سوراخ شده ردیابی می شود و عاقبت، عامل سوراخ کردن چشم شاه برروی اسکناسها دستگیر می شود و به شاه خبر می دهند که رهبر یک شبکه بزرگ خرابکاری، دستگیر شده است.[۱]

نقد و بررسیویرایش

ماهناه فیلم در شماره دوم خود درباره فیلم اینگونه می نویسد، "فیلم، سوژه خوبی دارد که می توانست اعدامی را تبدیل به یک اثر خوب کمدی-انتقادی کند. اما از یک طرف نیم حضور پرویز فنی زاده که در اوایل فیلمبرداری این فیلم درگذشت و ادامه نقش او به رضا کرم رضایی سپرده شد، و از سوی دیگر تاکیدهای عاطفی فیلمساز بر روی مسائل رقت انگیز - از جمله فقر - سبب شده است که مایه های کمیک فیلم کم رنگ شود. با این حال، لحظه های بالقوه گیرای کمدی در فیلم وجود دارد که در عمل، تنها بخشی از بار این لحظه ها نمایان شده و آن را از فیلمهای دیگری که پس از انقلاب درباره ساواک ساخته شده، متمایز کرده است.

نکته دیگر مربوط به تفاوتهای اساسی بازی فنی زاده و کرم رضایی در یک نقش است. فنی زاده، بخوبی در همان چند صحنه، یک عاقل دیوانه نما را تداعی می کند، درحالی که کرم رضایی، نقش یک دیوانه را بازی می کند. به علاوه که چون از قبل اعلام نمی شود که این دونفر در واقع یک نقش را بازی می کنند، برای برخی از تماشاگران، مسئله حضور فنی زاده و نقش او در داستان، تا نزدیکیهای پایان فیلم به صورت یک معما باقی می ماند. شخصیت عاقل دیوانه نما، با آن کاری که انجام می دهد (سوراخ کردن چشم شاه برروی اسکناسها) بی شک باید دارای زمینه های قبلی با ابعاد اجتماعی باشد اما فیلم در تحلیل شخصیت او ناتوان است، و اصلا کوششی در این جهت نمی کند."[۱]

منابعویرایش

  • «اعدامی». سوره‌سینما. دریافت‌شده در ۲۳ فوریه ۲۰۱۶.
  • فرهنگ فیلم‌های سینمای ایران - جلد دوم - جمال امید - مؤسسه انتشارات نگاه - تهران: سال ۱۳۸۰
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ماهنامه فیلم، شماره 2، صفحه 38.