باز کردن منو اصلی

العبر با نام کامل (به عربی: العبر، و ديوان المبتدأ و الخبر في أيام العرب و العجم والبربر، و من عاصرهم من ذوي السلطان الأكبر) کتابی است که توسط ابن خلدون از تاریخ‌نگاران قرن هشتم و نهم هجری قمری به نگارش درآمده‌است. این کتاب در زمرهٔ آثاری است که ابن خلدون پس از کناره‌گیری از عالم سیاست به نگارش درآورده‌است و در زندگی‌نامهٔ خود نیز به آن اشاره کرده‌است که نشان از اهمیتش دارد، در کنار اینکه موجب پرآوازه گشتن ابن خلدون گشته‌است. از این کتاب به تاریخ نوع بشر به طور جامع و کامل یاد گشته‌است و همانگونه که ذکر شد ابن خلدون آن را در دوران فراغت از دنیای سیاست و با سکونت در قلعهٔ ابن سلامه به رشتهٔ تحریر درآورد و به واسطهٔ آن در پی پاسخ به چراهای زیادی بود که به واسطهٔ تجربهٔ روزمره‌اش در کنار مشهوداتش به وقوع می‌پیوست و همچنین درصدد خلق اثری با هدف هدایت مورخان آینده بود تا با الگو قرار دادن آن، سرمشق و نمونه‌ای برای ادامهٔ راه کسب نمایند.[۱]

پانویسویرایش

منابعویرایش

  • رحیم لو، یوسف (۱۳۸۰). «ابن خلدون، ابو زید». در سید محمدکاظم موسوی بجنوردی. دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. سوم. تهران: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. شابک ۹۶۴-۷۰۲۵-۰۵-X.