الکتروفورز مویینه‌ای

روشی در جداسازی که در آن با وارد کردن نمونه در لولۀ مویین و استفاده از ولتاژ بالا اجزا را از یکدیگر جدا می‌کنند

الکتروفورز مویینه‌ای (انگلیسی: Capillary electrophoresis) یک روش جداسازی الکتروسینتیکی است که در لوله‌های مویین با قطر زیر یک میلی‌متر اعمال می‌شود. در این روش، مهاجرت اجزای نمونه با سرعت‌های متغیر در اثر میدان الکتریکی بکار رفته در یک لوله مویین با قطر کوچک و از جنس سیلیس که با پلی‌آمید پوشش داده شده‌است، صورت می‌گیرد. برای آشکارسازی اجزای نمونه از آنالیز فلورسنس یا طیف‌سنجی به وسیلهٔ دریچه‌ای در لوله مویین استفاده می‌گردد. الکتروکوچ مویینه‌ای در شناسایی توالی DNA، فراکافت پروتیین‌ها، پپتیدها، ترکیبات کایرال، داروها، یون‌های معدنی، خودسامانی، شناسایی و جداسازی نانومواد و آنالیزهای جنایی کاربرد دارد.[۱]

الکتروفورز مویینه‌ای
کوتاه شدهCE
طبقه بندیالکتروفورز
نوع آنالیتزیست‌مولکول‎ها
دست‌سانی
دیگر شگردها
وابستهالکتروفورز ژل
الکتروفورز دوبعدی
جدا شدهطیف‌سنجی جرمی الکتروفورز مویین
نمودار کلی الکتروکوچ مویینه‌ای

سازوکارویرایش

اساس عملکرد این دستگاه بر پایه رفتار حرکت ذرات در داخل لوله مویین با اعمال ولتاژهای بالا است. اجزای تشکیل دهنده ترکیبات و مواد در یک لوله مویین که از یک بافر پر شده‌است با اعمال ولتاژ بالا در حدود ۵ تا ۳۰ کیلوولت حرکت می‌کنند. این مواد در زمان‌های مختلف از مقابل یک آشکارساز نوری عبور می‌کنند. هر ذره با مشخصات خاص از میان لوله مویینه عبور می‌کند و یک آشکارساز فرابنفش در انتهای مسیر مدت زمان حرکت یون، مولکول، درشت‌مولکول، نانوذره یا میکروارگانیسم را ثبت خواهد کرد.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Graham Kemp, Capillary electrophoresis: a versatile family of analytical techniques بایگانی‌شده در ۲۷ آوریل ۲۰۰۶ توسط Wayback Machine Biotechnology and Applied Biochemistry (1998) 27, (9–17)

پیوند به بیرونویرایش