امیراصلان افشار قاسملو

سیاستمدار ایرانی
امیراصلان افشار.jpg

امیراصلان افشار قاسملو (زاده ۳۰ آبان ۱۲۹۸ خورشیدی – درگذشته ۱۵ آبان ۱۳۹۸[۱] در تهران) دیپلمات سابق و نمایندهٔ پیشین مراغه در دوره‌های نوزدهم و مجلس شورای ملی بود. پدرش جان‌محمدخان امیرمسعود و مادرش امیربانو (طلعت‌الملوک) بودند. جان‌محمدخان امیرمسعود از نظامیان دورهٔ رضاشاه بود که تا مقام سرهنگی رسید. وی فرزند خود را به احترام اجداد خود امیراصلان نام نهاد. امیراصلان، رئیس ایل «ارسلو» از خان‌های دوران نادرشاه بود.[۲][۳] پسرعموی او امیرخسرو در کابینه‌های جعفر شریف‌امامی و غلامرضا ازهاری به وزارت امور خارجه ایران رسید.

وی سرانجام در ظهر روز ۱۵ آبان ۱۳۹۸ پس از سالها مبارزه با سرطان معده و عوارض ناشی از کهولت سن درگذشت. نیازمند منبع

دورهٔ تحصیلویرایش

امیراصلان افشار، پس از گذراندن کودکستان علاءالسلطان و اخذ ششم ابتدایی از مدرسهٔ زرتشتیان در تهران، برای ادامه تحصیل به آلمان رفت. دورهٔ متوسطه را در دبیرستان «هیندنبرگ» برلین در سال ۱۹۳۹ به پایان رساند. سپس وارد دانشگاه گرایفسوالد برلین شد. او در سال ۱۹۴۲ دکتریِ خود را در علوم سیاسی از دانشگاه وین اتریش دریافت نمود. امیراصلان افشار، پس از بازگشت به ایران، در ۱۸ مهرماه ۱۳۲۶ به استخدام وزارت امور خارجه درآمد و در ادارات مختلف آن وزارت‌خانه خدمت کرد.[۲]

سوابق و مسئولیت‌هاویرایش

وی در سال ۱۳۲۸ با دختر ساعد مراغه‌ای، کامیلا ساعد، ازدواج کرد. او از سال ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۳ دبیر سوم سفارت ایران در لاهۀ هلند بود. افشار در دورهٔ نوزدهم نمایندهٔ شهر مراغه در مجلس شورای ملی بود. وی همچنین در سال ۱۳۳۹ نمایندگی شهر مراغه در دورهٔ بیستم مجلس شورای ملی را به عهده داشت؛ ولی عمر این مجلس کمتر از سه ماه بود؛ و به وزارت خارجه بازگشت و با مقام وزیر مختاری عضو شورایعالی وزارت خارجه گردید. وی از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ رئیس شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بود.[۴] افشار از مرداد ۱۳۴۶ تا مهر ۱۳۴۸ سفیر ایران در اتریش، از مهر ۱۳۴۸ تا اسفند ۱۳۵۱ سفیر ایران در آمریکا و از مرداد ۱۳۵۲ تا تیر ۱۳۵۶ سفیر ایران در آلمان غربی بود.

امیراصلان افشار در سال ۱۳۵۶ به ایران بازگشت و به ریاست اداره کل تشریفات دربار تعیین شد و تا پایان حکومت پهلوی در این سمت باقی ماند. وی در ۳ اسفند ۱۳۵۶ به سمت آجودان کشوری شاه منصوب شد. وی پس از انقلاب ایران در شهر نیس فرانسه اقامت گزید.[۵][۶][۷]

دریافت نشان‌های داخلی و خارجیویرایش

نشان‌های داخلی: پاس، ۲۵ سال سلطنت پهلوی، ۵۰ سال سلطنت پهلوی، ۲۵۰۰ سال شاهنشاهی، نشان ۵ و ۴ و ۳ تاج، نشان ۲ همایون و نشان یک همایون با حمایل.

نشان‌های خارجی: نشان لژیون دونور فرانسه گردن‌بند، نشان دانمارک، نشان تایلند، دو نشان هلند، نشان رومانی، سه نشان و یک نشان درجهٔ یک با حمایل اتریش، سه نشان و یک نشان درجهٔ یک ۶ ستاره با حمایل آلمان، نشان درجهٔ یک اسپانیا، دو نشان کوکب و استقلال اردن هاشمی با حمایل، نشان درجهٔ یک برلیان با حمایل از کشور عمان و نشان خدمت بیمارستان نظامی Walter Ried آمریکا.[۸]

تألیفاتویرایش

قانون اساسی آلمان نازی، تفسیر (به زبان آلمانی)

  • مقررات دولتی آلمان نازی، تفسیر (به زبان آلمانی)
  • گزارشی دربارهٔ آمریکا (به زبان انگلیسی)
  • امکانات بهبود اقتصاد ایران (به زبان آلمانی)
  • افسران و توطئه علیه هیتلر (به زبان فارسی)
  • شرکت ایران در سازمان‌های بین‌المللی (به زبان فارسی)
  • آغاز روابط سیاسی ایران و آمریکا (به زبان انگلیسی و فارسی)
  • خدا دنیا را آفرید، هلند را هلندی‌ها ساختند (به زبان فارسی و هلندی)[۹]
  • خاطرات امیراصلان افشار (در گفتگو با علی میرفطروس)

منابعویرایش

  1. امیراصلان افشار قاسملو
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ایران،-میهمان-هفته «چهره‌ها و گفتگوها» این بار به دیدار دکتر امیراصلان افشار[پیوند مرده]
  3. «دکتر امیراصلان افشار: آغاز بی‌ثباتی خاورمیانه از سال ۱۹۷۹ یک توطئه بود». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۲ مه ۲۰۱۶.
  4. https://www.iaea.org/about/policy/board/previous-chair-1957-to-present
  5. شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران
  6. نمایندگان آذربایجان شرقی
  7. نامه‌هائی از وزارت خارجه و مجلس شورای ملی
  8. مؤسسه‌ی مطالعات ایران
  9. امیراصلان افشار قاسملو