انگلیسی بریتانیایی

انگلیسی بریتانیایی (or BrEn, BrE, BE, en-UK or en-GB)[۱] لفظ گسترده‌ای ست که برای تمایز گونه‌های زبان انگلیسی به کار رفته در پادشاهی متحد از گونه‌های به کار رفته در سایر مکان‌ها به کار می‌رود.

انگلیسی بریتانیایی
انگلیسی
زبان بومی دربریتانیا
گونه‌های نخستین
گونه‌های معیار
لاتین (الفبای انگلیسی)
وضعیت رسمی
زبان رسمی در
بریتانیا (در اصل انگلستان)
کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹
Overview of differences in spelling for American, British, Canadian and Australian English.
بررسی اجمالی تفاوت گویش‌های گسترده‌ی انگلیسی
Dialects of English in UK and Ireland.svg

بین گونه‌های مختلف نوشتاری انگلیسی بریتانیایی گوناگونی‌های منطقه‌ای اندکی وجود دارد.

تفاوت با انگلیسی آمریکاییویرایش

درحالیکه، برخی از کلمات بریتانیایی مانند «naff»، «semi» یا «busk» برای شهروند امریکایی قابل فهم نیستند، از این کلمات برای بسیاری از بریتانیایی‌ها به ترتیب معانی «شلغم روغنی»، «بادمجان» یا حتی «مدفوع کبوتر» استنباط می‌شود. در ایالات متحده در استفاده از «knocked up» باید محتاط بود: این عبارت در بریتانیا به معنای «بیدار کردن با زدن به در» است اما در آمریکا به معنی «باردارشدن» است.[۲]

منابعویرایش

  1. en-GB is the language code for British English , as defined by سازمان بین‌المللی استانداردسازیs (see ISO 639-1 and ISO 3166-1 alpha-2) and Internet standards (see IETF language tag).
  2. «تاریخچه زبان انگلیسی و چالش های ترجمه زبان انگلیسی در طول زمان». وبلاگ شبکه مترجمین ایران. ۲۰۱۸-۰۳-۱۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۸-۲۶.

http://en.wikipedia.org/wiki/British_English