اپیگلوت (به انگلیسی: Epiglottis) یا بَرچاکنای[۲] زبانه‌ای است که بالای حنجره قرار دارد و مانع ورود غذا به نای می‌شود.

اپیگلوت
Gray958.png
نمای پشت حنجره، ساختار اپیگلوت مشخص شده است..
جزئیات
ساخته ازبرجستگی هیپوفارنکس[۱][منبع نامعتبر؟]
شناسه‌ها
لاتین‎Pronounced (epig-lottis)‏
MeSHD004825
TA98A06.2.07.001
TA23190
FMA55130

برچاکنای پرده‌ای است که از بافت غضروفی انعطاف‌پذیر و پوشیده‌شده با غشای لعاب‌مانند تشکیل می‌شود و به ورودی حنجره متصل است. این پرده در تولید برخی آواهای زبانی در برخی زبان‌ها مانند عربی نقش دارد.

برچا‌کنای به صورت مایل به پشت در انتهای خلفی زبان و پشت استخوان لامی قرار دارد و در معاینه داخل حلق اغلب به سختی قابل مشاهده است. اپیگلوت هنگام بلع غذا مانع ورود آن به نای می‌شود.

نگارخانهویرایش

منابعویرایش

  1. Stevenson, Roger E. (2006). Human malformations and related anomalies. Oxford [Oxfordshire]: Oxford University Press. ISBN 0-19-516568-3.
  2. واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر دوازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب

محمد رحیمی