باز کردن منو اصلی
عکسی قدیمی از آشوریان سنندج.
Assyrians producing butter in Persia

جمعیت آشوریان ایران در میانهٔ قرن نوزدهم میلادی به ۱۳۸،۰۰۰ نفر می‌رسید[۱] که عمدتاً در آذربایجان غربی ساکن بودند و به دو گروه عمدهٔ مذهبی نستوری و کاتولیک تقسیم می‌شدند.[۲] جمعیت آشوریان ایران در میانهٔ قرن بیستم میلادی به ۲۰،۰۰۰ نفر کاهش پیدا کرد.[۱] در سال ۱۳۸۷ نیز جمعیت آشوریان ایران حدود ۲۰،۰۰۰ نفر برآورد شد. [۳]

پس از انقلاب مشروطه، با تشکیل مجلس شورای ملی، در قانون اساسی مشروطه برای اقلیت‌های دینی هم نمایندگانی در نظر گرفته شد. از جمله، یک نماینده برای مسیحیان آشوری و کلدانی. این موضوع پس از انقلاب ۱۳۵۷ هم در قانون اساسی باقی ماند.[۴] مقر اتحادیه جهانی آشوری‌ها نیز به همراه رئیس این مرکز یوناتن بت کلیا در تهران مستقر هست.[۳]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ارواند آبراهامیان (۱۳۷۷)، «بخش یکم؛ پیشینهٔ تاریخی»، ایران بین دو انقلاب، ترجمهٔ احمد گل‌محمّدی، محمّدابراهیم فتّاحی، نشر نی، ص. ص ۱۶، شابک ۹۶۴-۳۱۲-۳۶۳-۴
  2. ارواند آبراهامیان (۱۳۷۷)، «بخش یکم؛ پیشینهٔ تاریخی»، ایران بین دو انقلاب، ترجمهٔ احمد گل‌محمّدی، محمّدابراهیم فتّاحی، نشر نی، ص. ص ۲۱، شابک ۹۶۴-۳۱۲-۳۶۳-۴
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ http://www1.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=100951754043
  4. «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اصل شصت و چهارم» (PDF). ص. ۱۷. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۳.