باز کردن منو اصلی

باشگاه فوتبال آ.اس. رم

باشگاه فوتبال ایتالیایی

آ. اس. رم (به ایتالیایی: A.S. Roma) یکی از باشگاه‌های سری آ ایتالیاست. ورزشگاه این تیم ورزشگاه المپیک نام دارد. این تیم در سال ۱۹۲۷ تأسیس شد.[۲] رم تاکنون در همه ادوار سری آ به غیر از فصل ۵۱–۱۹۵۰ حضور داشته و تاکنون ۳ بار قهرمان سری آ و ۹ بار قهرمان جام حذفی ایتالیا شده‌است.

آ.اس. رم
A.S. Roma
AS Roma logo (2017).svg
نام کامل باشگاهانجمن ورزشی رم شرکت سهامی
Associazione Sportiva Roma S.p.A
لقب(ها)زرد و قرمزها (i Giallorossi)، گرگ‌ها (i Lupi)
تاریخ تأسیس۷ ژوئن ۱۹۲۷؛ ۹۲ سال پیش (۱۹۲۷-۰۶-07)
نام ورزشگاهورزشگاه المپیک رم
رم، ایتالیا
(گنجایش: ۷۰٬۶۳۴[۱])
مدیرعاملجیمز پالوتا
مربیپائولو فونسکا
لیگسری آ
Kit left arm roma1920h.png
Team colours
Kit body roma1920h.png
Team colours
Kit right arm roma1920h.png
Team colours
Team colours
Kit socks asr1920h.png
Team colours
لباس اول
Kit left arm asroma1920a.png
Team colours
Kit body asr1920a.png
Team colours
Kit right arm asroma1920a.png
Team colours
Team colours
Kit socks asr1920a.png
Team colours
لباس دوم
Kit left arm asroma1920t.png
Team colours
Kit body asr1920t.png
Team colours
Kit right arm asroma1920t.png
Team colours
Team colours
Kit socks asr1920t.png
Team colours
لباس سوم

تاریخچه[۳]ویرایش

 
تیم رم در فصل ۲۸–۱۹۲۷

تأسیس باشگاهویرایش

در تابستان سال ۱۹۲۷ با اشتیاق و تلاش ورزش دوستان شهر رم باشگاه ورزشی آ آس رم، با ادغام ۳ باشگاه شهر رم (رومن اف سی، فورتیتودو- پرو رم و آلبا اودیک رم) تأسیس شد.

براساس گزارش‌ها روزنامه‌های وقت شهر رم –از جمله ایل مساجرو و نسخه شهر رم لاگاتزتا دلو اسپورت- این قرارداد در شب ۷ ژوئن ۱۹۲۷ منعقد شد.

با توجه به تلاش‌های ایتالو فوسچی در آن زمان برای ادغام این سه باشگاه با هدف ایجاد تیمی قدرتمند برای مقابله با تیم‌های شمالی؛ تصمیم گرفته شد که وی اولین مدیر تاریخ باشگاه شود.

باشگاه جدید از نماد گرگ پایتخت و از رنگ‌های زرد و قرمز که مورد علاقه مردم محله‌های قدیمی و حومه شهر بود استفاده کرد.

در ۲۲ ژوئیه ۱۹۲۷ ایتالو فوسچی با امضای دستور کار شماره ۱، باشگاه را به سه قسمت اساسی بخش ورزشی، بخش مالی و بخش مدیریت تقسیم کرد.

نخستین جامویرایش

در فصل ۲۸–۱۹۲۷ باشگاه رم اولین جام خود را در کنی کاپ با شکست مودنا در فینال کسب کرد. ستاره آن زمان رم آتیلیو فرراریس بود؛ بازیکن تیم ملی ایتالیا که در رم متولد شده بود و چندی بعد همراه تیم ملی ایتالیا قهرمان جام جهانی ۱۹۳۴ شد و در تیم منتخب جام قرار گرفت.[۴]

بعد از نخستین فصل فولویو برناردینی افسانه ای به تیم اضافه شد که تا یازده فصل بعد ستاره تیم رم بود.

 
استادیوم تستاچیو در دهه ۳۰

زمین افسانه ای تستاچیوویرایش

در سالهای بین ۱۹۲۹ تا ۱۹۴۰ رم در زمین تستاچیو تمرین می‌کرد. استادیوم افسانه ای جالوروسی‌ها هم در محلهٔ کارگر نشینی به نام تستاچیو ساخته شد که همواره تماشاگران زیادی را در خود می‌دید و عدهٔ کثیری برای حمایت تیم محبوب شان به آنجا می‌رفتند. اولین و آخرین بازی باشگاه در این زمین با پیروزی ۱–۲ رم همراه شد؛ نخستین بازی در برابر برشا و آخرین بازی در برابر لیورنو انجام شد. لازم است ذکر شود که معمار این بنا سیلویو سنسی، پدر فرانکو سنسی (رئیس باشگاه رم در سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۸)، از سازه‌های چوبی برای ساخت این ورزشگاه استفاده کرد.[۵]

یک ماه پس از منتقل شدن به تستاچیو یکی دیگر از اتفاقات مهم باشگاه رقم خورد و اولین دربی میان رم و لاتزیو برگزار شد. رقابت بین این دو تیم با بازی در زمین روندینلا آغاز شد. آن روز بیشتر تماشاگران پرچم رم را به اهتزاز درآوردند و با تک گل رودولفو ولک خوشحال به خانه بازگشتند.

در دهه ۱۹۳۰ رقابت بزرگ بین رم و یوونتوس آغاز شد. بازی مهمی سال ۱۹۳۱ انجام شد در زمانی که یوونتوس به کسب اولین جام از پنج جام متوالی خود نزدیک بود. بازی که در زمین تستاچیو برگزار شده بود با دبل برناردینی و گل‌های فرراریس، ولک، فاسانلی و لومباردو ۰–۵ به نفع رم به پایان رسید.[۶]

فیلم پنج تا صفر اثر ماریو بونارد با الهام از این بازی ساخته شده‌است.[۷]

 
تیم قهرمان لیگ رم در سال ۱۹۴۲

اولین اسکودتوویرایش

پانزده سال پس از تأسیس، باشگاه رم توانست در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۲ با پیروزی ۰–۲ مقابل مودنا اولین اسکودتوی خود را به دست آورد. رم با سرمربی گری آلفرد شافر و متشکل از خط مستحکم دفاعی که توسط دروازه‌بان گویدو ماستی رهبری می‌شد و با ضد حمله‌های زهردار و خطرناک تیم قدرتمندی برا هر حریفی به حساب می‌آمد. اما ستاره تیم آمادئو آمادئی ۲۱ ساله بود که با ۱۸ گل زده نقش مهمی در قهرمانی تیم داشت. وی در فراسکاتی به دنیا آمد و دوران فوتبال خود را در تیم جوانان رم آغاز کرد. وی پس از یک فصل حضور قرضی در آتالانتا به رم بازگشت و آلفرد شافر او را در پست مهاجم مرکزی قرار داد.[۸]

اسکودتوی رم در سال ۱۹۴۲ اولین اسکودتویی بود که تیمی به غیر از تیم‌های شمالی موفق به کسب آن می‌شود.[۹]

سقوط و تولد دوبارهویرایش

پس از اسکودتوی اول رم دوران سختی را تحمل کرد. باشگاه بیشتر از هر باشگاه دیگری از عواقب جنگ جهانی دوم آسیب دید و بدون پول و بازیکن ماند.

پس از چند فصل عملکرد ضعیف، رم در فصل ۵۲–۱۹۵۱ برای اولین و آخرین بار به دسته پایین‌تر سقوط کرد. رم سریع با قهرمانی سری بی به سرمربی گری جوزپه ویانی به سری آ بازگشت اما برای ۱۰ سال تنها موفقیت رم رتبه دوم در فصل ۵۵–۱۹۵۴ بود.

در آغاز دهه ۶۰ رم با شرکت در مسابقات اروپایی سعی در احیای روحیه تیم و هواداران داشت. در ۶۱–۱۹۶۰ رم با قهرمانی در اینتر-سیتیز فیرز کاپ اولین موفقیت اروپایی خود را کسب کرد. رم توسط لوئیس کارنیگلیا با غلبه بر یونیون سنت گیلویس، کولون و هیبرنیان به دیدار نهایی رسید. رم در فینال با نتیجه ۲–۴ در دو بازی رفت و برگشت بیرمنگام را شکست داد و قهرمان جام اینتر-سیتیز فیرز کاپ شد. ستاره آن رقابت پدرو مانفردینی از رم بود که توانست ۱۲ گل به ثمر برساند.

دهه ۶۰ و دو جام حذفیویرایش

رم در دهه ۱۹۶۰ با سرمایه گزاری روی بازیکنان با استعدادی چون فرانچسکو لویاکونو، خوان آلبرتو شیافینو، آنتونیو آنجلیلو، جیاکومو لوسی و جانکارلو د سیستی (ملقب به دارکوب)؛ توانست دو جام حذفی در ۱۹۶۴ و ۱۹۶۹ کسب کند.

جام حذفی سال ۱۹۶۹ تحت مدیریت و سرمربی گری آلوارو مارکینی و هلنیو هررا (ملقب به جادوگر) به دست آمد. کاپیتانی تیم بر عهده فرانکو کوردووا و فابیو کاپلو بود که خود بعدها سرمربی رم شد.

هرچند که این فصل تحت تأثیر مرگ ناگهانی جولیانو تاکولا که در ۱۶ مارس ۱۹۶۹ در رختکن دچار حمله ناگهانی بیماری شد؛ قرار گرفت.

اولین حضور لیدهولمویرایش

در دهه ۱۹۷۰ گائتانو آنزالونه مدیریت باشگاه را بر عهده گرفت و قراردادی با نیلس لیدهولم امضا کرد. لیدهولم به بازیکنان جوان به خصوص فرانچسکو روکا و آگوستینو دی بارتولومی اعتماد کرد. این استراتژی موفق شد و رم فصل ۷۵–۱۹۷۴ را در رتبه سوم به پایان رساند.

آنزالونه هم چنین با ساختن مرکز تمرین فولویو برناردینی دی تریگوریا که تا امروز مرکز تمرین اصلی باشگاه است تأثیر شایانی بر رم گذاشت.

رم ویولاویرایش

تابستان سال ۱۹۷۹ با مدیرعامل شدن دینو ویولا مقطع مهمی در تاریخ رم محسوب می‌شود. در زمان مدیریت وی رم به قله فوتبال ایتالیا دست پیدا کرد. در نخستین سال وی به عنوان مدیرعامل، رم با غلبه بر تورینو در فینال جام حذفی، به قهرمانی این رقابت‌ها رسید. بازیکنان جوانی مانند برونو کونتی، کارلو آنچلوتی و مهاجم گلزن تیم، روبرتو پروتزو، در ترکیب اصلی بودند.

در فصل ۸۱–۱۹۸۰ پائولو روبرتو فالکائو از اینترناسیونال به رم پیوست.[۱۰] و رقابت قدیمی رم و یوونتوس با قهرمانی یوونتوس در لیگ و نایب قهرمانی رم در لیگ و قهرمانی مجدد در جام حذفی به اوج خود رسید.

دومین اسکودتوویرایش

انتظار زیاد رم برای کسب اسکودتوی دوم از سال ۱۹۴۲ در فصل ۸۳–۱۹۸۲ به پایان رسید و در بازی پایانی مقابل جنوا در ۸ مه ۱۹۸۳ با گل مساوی بخش پروتزو تیم به قهرمانی سری آ رسید.

تیم قدرتمندی با سرمربی گری لیدهولم، دروازه‌بانی همچون تانکردی، دفاع نفوذناپذیر با بازیکنان مهمی مانند ویرچود، نلا و مالدرا، خط هافبک تحسین پذیری با دی بارتولومی، فالکائو، آنچلوتی و پروهاسکا و خط حمله خطرناکی متشکل از پروتزوی تمام کننده و کونتی در بال راست.

در شهر رم پس از این قهرمانی غوغا و هیاهویی به پا شد و مردم به شادی پرداختند.

آنتونلو وندیتی، شاعر و ترانه‌سرا، که ده سال قبل شعر سرود رسمی باشگاه -رما رما رما- را سروده بود؛ تحت تأثیر این قهرمانی ترانه ممنون رم را نوشت.

یک قدم تا شکوه قهرمانی لیگ قهرمانان اروپاویرایش

فصل بعد از دومین قهرمانی رم در سری آ، فصل ناامید کننده ای برای رم و هواداران بود. فصلی که قهرمانی را با دو امتیاز اختلاف به یوونتوس واگذار کردند و تلخ‌تر از آن شکست در فینال لیگ قهرمانان اروپا برابر لیورپول بود. رم با پیروزی برابر گوتبرگ، زسکاسوفیا، دینامو برلین و داندی یونایتد به دیدار پایانی این رقابت‌ها رسید و باتوجه به میزبان بودن قهرمانی آن‌ها دور از انتظار نبود.

گل اول بازی را فیل نیل در صحنه ای مشکوک برای لیورپول به ثمر رساند که بازیکنان رم اعتقاد داشتند در صحنه منجر به گل بر روی دروازه‌بان خطا شده‌است. گل مساوی برای رم توسط پروتزو زده شد و بازی به پنالتی کشیده شد. لیورپول در پنالتی‌ها با کمک دروازه‌بان خود و حرکات عجیبش به پیروزی رسید. این یک ناامیدی بزرگ برای رم و هوادارانش بود که تا به امروز نزدیک‌ترین شانس باشگاه برای قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا است.

رم فصل ۸۴–۱۹۸۳ را با پیروزی در فینال جام حذفی برابر ورونا تمام کرد اما شکست در فینال لیگ قهرمانان اروپا در ورزشگاه المپیک دوران ویولا را تحت تأثیر خود قرار داد.

دومین فینال اروپاییویرایش

سون گوران اریکسون که در سال ۱۹۸۴ سرمربی رم شد در فصل ۸۶–۱۹۸۵ به سومین اسکودتو نزدیک شد اما با دو باخت دور از انتظار برابر لچه انتهای جدولی رم فصل را در رتبه دوم به پایان رساند. موفقیت در کسب ششمین جام حذفی مایه دلخوشی رم در آن فصل شد.

در اواخر دهه ۱۹۸۰ رم نتوانست جام دیگری را به افتخارات خود اضافه کند.

در سال ۱۹۹۱ پس از مرگ دینو ویولا و با هدایت اوتاویو بیانکی رم به دیدار نهایی لیگ اروپا در برابر اینترمیلان رسید. اینترمیلان در دیدار رفت در خانه خود با دو گل رم را شکست داد و در دیدار برگشت تک گل ریتزیتلی برای قهرمانی رم کافی نبود و اینترمیلان قهرمان آن دوره از مسابقات شد.

رم در فصل ۹۱–۱۹۹۰ با شکست سمپدوریا فاتح جام حذفی شد.

ورود فرانکو سنسیویرایش

پس از مدت کوتاه و موقتی از ریاست مشترک پیترو متزارما و فرانکو سنسی، فرانکو سنسی تنها مدیر باشگاه شد.

رئیس جدید، طرفدار و عاشق رم بود. وی کارلو ماتزونه را که متولد رم بود را به سرمربی گری تیم منصوب کرد و روی بازیکنان مشهوری مانند آبل بالبو و دنیل فونسکا سرمایه گزاری کرد. اگرچه نتایج تیم طبق انتظارات پیش نرفت ولی با هدایت ماتزونه، فرانچسکو توتی جوان شروع به درخشش کرد.

پس از یک فصل اعتماد به کارلوس بیانکی، زدنیک زمن که به نوآوری در تاکتیک‌ها معروف بود سرمربی رم شد. تحت هدایت زدنیک زمن، رم بازیکنان بزرگی همچون کافو، وینسنت کاندلا، دامیانو توماسی و مارکو دلوکیو خریداری کرد و فرانچسکو توتی به عنوان کاپیتان (فوتبال) تیم انتخاب شد.

سومین اسکودتوویرایش

در فصل ۰۰–۱۹۹۹ طرفداران رم انتظارزیادی برای کسب جام و پیروزی داشتند. فرانکو سنسی تصمیم گرفت موفق‌ترین سرمربی وقت ایتالیا را برای رم انتخاب کند و با فابیو کاپلو قرارداد امضا کرد. علاوه بر سرمربی، سنسی بازیکنان مطرحی مانند وینچنزو مونتلا و هیدتوشی ناکاتا را به تیم اضافه کرد.

اوضاع برای رم چندان خوب پیش نرفت تا اینکه در فصل ۰۱–۲۰۰۰ گابریل باتیستوتا، والتر ساموئل و امرسون جذب رم شدند. رم فصل را با ۷۵ امتیاز، بیشترین امتیاز کسب شده در جدول ۱۸ تیمی، به اتمام رساند. ستارگان تیم در آن فصل باتیستوتا با ۲۰ گل زده، مونتلا و توتی بودند.

قهرمانی سوپرکاپویرایش

در تابستان، رم با پیروزی ۰–۳ برابر فیورنتینا در ورزشگاه المپیک فاتح سوپر جام ایتالیا شد و رم برای اولین بار به فرمت جدید و فعلی لیگ قهرمانان اروپا راه یافت.

فابیو کاپلو سه فصل دیگر را هم با رم سپری کرد و پس از آن به یوونتوس، رقیب دیرینه رم، پیوست و چزاره پراندلی که به خاطر نتایج درخشانش در پارما معروف شده بود به رم پیوست. هرچند به خاطر دلایل خانوادگی مجبور به استعفا شد و رودی فولر مهاجم سال‌های قبل رم جای او را گرفت. نتایج این فصل با توجه به جا به جایی‌های زیاد روی نیمکت سرمربی گری درخشان نبود.

هشتمین قهرمانی جام حذفیویرایش

در تابستان سال ۲۰۰۵ لوچیانو اسپالتی به عنوان سرمربی به رم پیوست و نوید شروع جدیدی با رم را می‌داد. در اولین فصل حضور رم با ۱۱ پیروزی پیاپی در سری آ رکورد جدیدی خلق کرد و در نهایت توانست سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را برای فصل بعد کسب کرد درحالی که یوونتوس و میلان هردو به خاطر وقایع کالچوپولی محروم شدند.

فصل ۰۷–۲۰۰۶ به بدترین شکل ممکن با باخت ۴–۳ برابر برابر اینتر در فینال سوپر جام ایتالیا آغاز شد اما با کسب رتبه دوم سری آ، رسیدن به ۸ تیم نهایی لیگ قهرمانان اروپا و هشتمین قهرمانی جام حذفی در برابر اینترمیلان به پایان رسید.

بازی در دیدار رفت ۲–۶ به نفع رم و دیدار برگشت ۱–۲ به نفع اینترمیلان به اتمام رسید.[۱۱][۱۲]

جام‌های بیشتر برای رمویرایش

در شروع فصل ۰۸–۲۰۰۷ رم با تک گل دنیله دروسی اینترمیلان را در سن سیرو شکست داد و سوپر جام ایتالیا را کسب کرد. در لیگ توتی و یارانش اینترمیلان را شکست دادند تا اسکودتوی چهارم را کسب کنند ولی در نهایت لیگ را به اینترمیلان واگذار کردند. دوباره رم برای جام حذفی تلاش کرد و توانست رکورد ۹ قهرمانی در جام حذفی را کسب کند.

در ابتدای فصل ۰۹–۲۰۰۸ خبر ناراحت‌کننده فوت فرانکو سنسی منتشر شد و دختر او، روزلا سنسی، عهده‌دار این مسئولیت شد.

دیداری دوباره با مسابقات اروپاییویرایش

شوک از دست دادن فرانکو سنسی و نتیجه نگرفتن علی‌رغم شرایط فنی و بازی‌های خوب مانند فصل قبل باعث شد رم نتواند فصل را در رتبه ای بهتر از ششم تمام کند و در جام حذفی در مرحله یک چهارم نهایی توسط اینترمیلان حذف شد.

ولی این فصل به خوبی برای هواداران به خاطر رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا به یاد ماندنی است. رقابتی که رم در مرحله یک چهارم نهایی در ضربات پنالتی مقابل آرسنال حذف شد.

اوایل فصل ۱۰–۲۰۰۹، کلودیو رانیری جانشین لوچیانو اسپالتی شد. سرمربی متولد رم توانست طی فصل اول درخشان خود رم را به چهارمین اسکودتو نزدیک کند اما با شکست برابر سمپدوریا رم لیگ را با ۲ امتیاز اختلاف به اینترمیلان واگذار کرد.

در فوریه ۲۰۱۱ کلودیو رانیری جای خود را به وینچنزو مونتلا داد اما در نهایت رم فصل را در رتبه ششم به پایان رساند.

دوران جدیدویرایش

تابستان ۲۰۱۱ پایان مالکیت خانواده سنسی بر رم بود. با حضور مالک‌های آمریکایی به رهبری جیمز پالوتا و توماس دی بندتو به عنوان مدیر، فصل جدیدی در تاریخ رم آغاز شد. اولین تغییرات ایجاد شده توسط مالکان آمریکایی امضای قرارداد با لوییز انریکه به عنوان سرمربی بود.

انریکه تیمش را به فوتبال نوآورانه هدایت می‌کرد اما نتیجه، نتیجه مدنظر نبود و تصمیم گرفت آخر فصل از باشگاه جدا شود. با بازگشت زدنیک زمن در ژوئن ۲۰۱۲ به عنوان سرمربی شور و شوق به تیم بازگشت. در اواخر اوت نام جیمز پالوتا به عنوان مدیرعامل اعلام شد.

دوران دوم سرمربی چک تبار در رم زیاد به طول نینجامیدو در فوریه ۲۰۱۳ به علت نتایج ضعیف در لیگ از تیم جدا شد.

اورلیو آندراتزولی به عنوان سرمربی تیم انتخاب شد اما او هم نتوانست انتظارات را برآورده کند.

در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۳ رودی گارسیا به عنوان سرمربی جدید رم انتخاب شد. او اولین مربی زبان فرانسوی بود که بر روی نیمکت رم می‌نشست. او به سرعت توانست خود را با بازیکنان و هواداران هماهنگ کند و توانست در ۱۰ بازی اول خود در رم ۱۰ پیروزی کسب کند و در پایان فصل رتبه دوم سری آ را کسب کرد و به دور گروهی لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. در فصل دوم او در رم مانند فصل اول رتبه دوم را کسب کرد و به دور گروهی راه پیدا کرد.

در فصل ۱۶–۲۰۱۵ گارسیا در جام حذفی مقابل اسپزیا حذف شد و در دیدار رفت مقابل رئال مادرید در لیگ قهرمانان اروپا با نتیجه ۰–۲ شکست خورد. ژانویه ۲۰۱۶ گارسیا جای خود را به لوچیانو اسپالتی داد. رم در فصل اول اسپالتی رتبه دوم لیگ را کسب کرد. در لیگ قهرمانان اروپا در بازی برگشت مقابل رئال مادرید با شکست ۰–۲ در مرحله یک‌هشتم حذف شد.

رم در فصل دوم اسپالتی از لیگ قهرمانان با شکست مقابل پورتو در پلی آف حذف شد و در لیگ اروپا در یک‌هشتم نهایی با شکست از لیون حذف شد. در جام حذفی در نیمه نهایی مقابل لاتزیو شکست خورد و در نهایت لیگ را با رتبه دوم به پایان رساند.

در مه ۲۰۱۷ اوزبیو دی فرانچسکو هافبک سابق رم هدایت رم را بر عهده گرفت.

در فصل ۱۸–۲۰۱۷ رم با اوزبیو دی فرانچسکو توانست رتبه سوم لیگ را بدست آورد ولی در جام حذفی در یک‌هشتم مقابل تورینو حذف شد. نقطه اوج کار رم در این فصل رسیدن به یک چهارم نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا با شکست چلسی، شاختار دونتسک و بارسلونا بود و در نهایت مقابل لیورپول شکست خورد و از ادامه راه بازماند.

فصل ۱۹–۲۰۱۸ برای رم خوب شروع نشد و در ادامه منجر به اخراج دی فرانچسکو و حضور دوباره کلودیو رانیری به عنوان جانشین او شد.

تولیدکنندگان پیراهن و حامیان مالیویرایش

سال تولیدکننده پیراهن باشگاه اسپانسر پیراهن
۷۱–۱۹۷۰  
۷۶–۱۹۷۲
۷۹–۱۹۷۷  
۸۰–۱۹۷۹ پوچین
۸۱–۱۹۸۰ پلی گروند
۸۲–۱۹۸۱ Barilla (پاستا)
۸۳–۱۹۸۲ پاتریک
۸۶–۱۹۸۳  
۹۱–۱۹۸۶ NR
۹۴–۱۹۹۱  
۹۵–۱۹۹۴   Nuova Tirrena (بیمه)
۹۷–۱۹۹۵ INA Assitalia (بیمه)
۰۰–۱۹۹۷  
۰۲–۲۰۰۰  
۰۳–۲۰۰۲ Mazda (خودرو)
۰۵–۲۰۰۳  
۰۶–۲۰۰۵ Banca Italease (گروه بانکی)
۰۷–۲۰۰۶
۱۳–۲۰۰۷   WIND (ارتباطات مخابراتی)
۱۴–۲۰۱۳ آ اس رم Roma Cares (سازمان خیریه)
۱۸–۲۰۱۴  
۲۱–۲۰۱۸ Qatar Airways (شرکت هواپیمایی)[۱۳]

مدیران تاریخ باشگاهویرایش

 
فرانکو سنسی

در زیر می‌توانید لیست مدیران باشگاه رم از ابتدا تاکنون را مشاهده کنید.[۱۴] در سال ۱۹۹۳ برای چند ماه متزارما و سنسی هر دو مالک باشگاه بودند اما با شروع فصل سنسی به تنهایی عهده‌دار این مسئولیت شد. وی تا زمان مرگ خود به مدت ۱۵ فصل مالک رم بود و رکورددار این زمینه است.

شماره نام ملیت سال
۱ ایتالو فوسچی   ۲۸–۱۹۲۷
۲ رناتو ساچردوتی   ۳۵–۱۹۲۸
۳ ویتوریو شالویا   ۳۶–۱۹۳۵
۴ ایجینو بتی   ۴۱–۱۹۳۶
۵ ادگاردو بازینی   ۴۴–۱۹۴۱
۶ پیترو بالداساره   ۴۹–۱۹۴۴
۷ پیرکارلو رستاگنو   ۵۱–۱۹۴۹
۸ رناتو ساچردوتی   ۵۲–۱۹۵۱
۹ رمولو واسلی   ۵۳–۱۹۵۲
۱۰ رناتو ساچردوتی   ۵۸–۱۹۵۲
۱۱ آناکلتو جیانی   ۶۲–۱۹۵۸
۱۲ آگوستو دآرکانجلی   ۱۹۶۲
۱۳ فرانچسکو مارینی-دتینا   ۶۵–۱۹۶۲
شماره نام ملیت سال
۱۴ فرانکو اوانجیلیستی   ۶۸–۱۹۶۵
۱۵ فرانچسکو رانوچی   ۶۹–۱۹۶۸
۱۶ آلوارو مارکینی   ۷۱–۱۹۶۹
۱۷ گائتانو آنزالونه   ۷۹–۱۹۷۱
۱۸ دینو ویولا   ۹۱–۱۹۷۹
۱۹ فلورا ویولا   ۱۹۹۱
۲۰ جوسپه چاراپیکو   ۹۳–۱۹۹۱
۲۱ فرانکو سنسی   ۰۸–۱۹۹۳
۲۲ روزلا سنسی   ۱۱–۲۰۰۸
۲۳ روبرتو کاپلی   ۲۰۱۱
۲۴ توماس دی بندتو   ۲۰۱۱–۱۲
۲۵ جیمز پالوتا   -۲۰۱۲

از سهام‌داران این باشگاه می‌توان کوین گارنت، بازیکن برجسته بسکتبال آمریکایی را نام برد.[۱۵]

مربیان تاریخ باشگاهویرایش

 
ویلیام گاربوت اولین سرمربی باشگاه رم

در لیست زیر مربیان تاریخ رم از سال ۱۹۲۷ تا به امروز قرار دارد.[۱۶]

شماره نام ملیت سال
۱ ویلیام گاربوت   ۲۹–۱۹۲۷
۲ گوئیو بنکانی   ۳۰–۱۹۲۹
۳ هربرت برجیس   ۳۲–۱۹۳۰
۴ لزلو بار   ۳۳–۱۹۳۲
۵ لاخوس کواچ   ۳۴–۱۹۳۳
۶ لوئیجی باربسینو   ۳۸–۱۹۳۴
۷ گویدو آرا   ۳۹–۱۹۳۸
۸ آلفرد شافر   ۴۲–۱۹۳۹
۹ گزا کرتز   ۴۳–۱۹۴۲
۱۰ گویدو ماستی   ۱۹۴۳–۴۵
۱۱ جیووانی دنی   ۴۷–۱۹۴۵
۱۲ امره سنکی   ۴۸–۱۹۴۷
۱۳ لوئیجی برونلا   ۴۹–۱۹۴۸
۱۴ فولویو برناردینی   ۵۰–۱۹۴۹
۱۵ آدولفو بالونچری   ۱۹۵۰
۱۶ پیترو سرانتونی   ۱۹۵۰
۱۷ گویدو ماستی   ۵۱–۱۹۵۰
۱۸ جوزپه ویانی   ۵۳–۱۹۵۱
۱۹ ماریو وارجلین   ۵۴–۱۹۵۳
۲۰ جسی کارور   ۵۶–۱۹۵۴
۲۱ گئورگی سروسی   ۱۹۵۶
۲۲ گویدو ماستی   ۵۷–۱۹۵۶
۲۳ الک استاک   ۵۸–۱۹۵۷
شماره نام ملیت سال
۲۴ گونار نوردال   ۵۹–۱۹۵۸
۲۵ گئورگی سروسی   ۶۰–۱۹۵۹
۲۶ آلفردو فونی   ۶۱–۱۹۶۰
۲۷ لوئیس کارنیگلیا   ۶۳–۱۹۶۱
۲۸ نعیم کریزیو   ۱۹۶۳
۲۹ آلفردو فونی   ۱۹۶۴–۱۹۶۳
۳۰ لوئیز میرو   ۱۹۶۵–۱۹۶۴
۳۱ خوان کارلوس لورنزو   ۱۹۶۶–۱۹۶۵
۳۲ اورونزو پوگلیس   ۱۹۶۸–۱۹۶۶
۳۳ هلنیو هررا   ۱۹۶۸–۷۰
۳۴ لوچانو تساری   ۱۹۷۰
۳۵ هلنیو هررا   ۷۲–۱۹۷۱
۳۶ تونینو تربیسیانی   ۷۳–۱۹۷۲
۳۷ نیلس لیدهولم   ۷۷–۱۹۷۴
۳۸ گوستاوو جیانیونی   ۷۹–۱۹۷۸
۳۹ فروتچو والکارجی   ۱۹۸۰–۱۹۷۹
۴۰ نیلس لیدهولم   ۸۴–۱۹۸۰
۴۱ سون یوران اریکسون   ۸۶–۱۹۸۴
۴۲ آنجلو بندیکتو سورمانی   ۸۸–۱۹۸۶
۴۳ نیلس لیدهولم   ۱۹۸۸
۴۴ لوچانو سپینوسی   ۸۹–۱۹۸۸
۴۵ لوئیجی رادیچه   ۹۰–۱۹۸۹
۴۶ اوتاویو بیانکی   ۹۲–۱۹۹۰
شماره نام ملیت سال
۴۷ وویادین بوشکوف   ۹۳–۱۹۹۲
۴۸ کارلو ماتزونه   ۹۶–۱۹۹۳
۴۹ کارلوس بیانکی   ۱۹۹۶
۵۰ نیلس لیدهولم   ۱۹۹۶
۵۱ اتزیو سلا   ۱۹۹۶
۵۲ زدنیک زمان   ۹۹–۱۹۹۷
۵۳ فابیو کاپلو   ۰۴–۱۹۹۹
۵۴ چزاره پراندلی   ۲۰۰۴
۵۵ رودی فولر   ۲۰۰۴
۵۶ لوئیجی دل‌نری   ۰۵–۲۰۰۴
۵۷ برونو کونتی   ۲۰۰۵
۵۸ لوچانو اسپالتی   ۰۹–۲۰۰۵
۵۹ کلودیو رانیری   ۱۱–۲۰۰۹
۶۰ وینچنزو مونتلا   ۲۰۱۱
۶۱ لوییس انریکه   ۱۲–۲۰۱۱
۶۲ زدنیک زمان   ۱۳–۲۰۱۲
۶۳ اورلیو آندراتزولی   ۲۰۱۳
۶۴ رودی گارسیا   ۱۵–۲۰۱۳
۶۵ لوچانو اسپالتی   ۱۷–۲۰۱۵
۶۶ اوزبیو دی فرانچسکو   ۱۹–۲۰۱۷
۶۷ کلودیو رانیری   ۲۰۱۹
۶۸ پائولو فونسکا   -۲۰۱۹

تالار مشاهیرویرایش

در ۷ اکتبر ۲۰۱۲ تالار مشاهیر رم اعلام شد. باشگاه رم در وب‌سایت رسمی خود و هم‌چنین در سالنی مخصوص نام بازیکنانی را که در تاریخ رم جاودانه خواهند ماند، به عنوان مشاهیر تاریخ باشگاه رم اعلام کرد.[۱۷][۱۸][۱۹]

سال ۲۰۱۲
پست نام ملیت سال
دروازه‌بان فرانکو تانکردی   ۹۰–۱۹۷۷
مدافع کافو   ۰۳–۱۹۹۷
مدافع جیاکومو لوسی   ۶۹–۱۹۵۴
مدافع آلدایر   ۰۳–۱۹۹۰
مدافع فرانچسکو روکا   ۸۱–۱۹۷۲
هافبک فولویو برناردینی   ۳۹–۱۹۲۸
هافبک آگوستینو دی بارتولومی   ۸۴–۱۹۷۶ ;۷۵–۱۹۷۲
هافبک فالکائو   ۸۵–۱۹۸۰
مهاجم برونو کونتی   ۹۱–۱۹۷۹ ;۷۸–۱۹۷۶ ;۷۵–۱۹۷۳
مهاجم روبرتو پروتزو   ۸۸–۱۹۷۸
مهاجم آمدئو آمادئی   ۴۸–۱۹۳۹ ;۳۸–۱۹۳۶
سال ۲۰۱۳
پست نام ملیت سال
مدافع سباستیانو نلا   ۹۲–۱۹۸۱
هافبک آتیلیو فرراریس   ۳۹–۱۹۳۸ ;۳۴–۱۹۲۷
هافبک جوزپه جیانینی   ۹۶–۱۹۸۱
مهاجم وینچنزو مونتلا   ۰۹–۱۹۹۹
سال ۲۰۱۴
پست نام ملیت سال
مدافع وینسنت کاندلا   ۰۵–۱۹۹۷
هافبک کارلو آنچلوتی   ۸۷–۱۹۷۹
مهاجم آلچدس گیجیا   ۶۱–۱۹۵۳
مهاجم رودی فولر   ۹۲–۱۹۸۷
سال ۲۰۱۵
پست نام ملیت سال
دروازه‌بان گویدو ماستی   ۴۳–۱۹۳۰
مدافع سرجو سانتارینی   ۸۱–۱۹۶۸
هافبک دامیانو توماسی   ۰۶–۱۹۹۶
مهاجم گابریل باتیستوتا   ۰۳–۲۰۰۰
سال ۲۰۱۶
پست نام ملیت سال
هافبک جورجیو کارپی   ۳۷–۱۹۲۷
هافبک تونینیو کیروزو   ۸۶–۱۹۸۳
هافبک جانکارلو د سیستی   ۷۹–۱۹۷۴; ۶۵–۱۹۶۰
هافبک آرکادیو ونتوری   ۵۷–۱۹۴۸
سال ۲۰۱۷
پست نام ملیت سال
مهاجم فرانچسکو توتی[۲۰]   ۱۷–۱۹۹۲
سال ۲۰۱۸
پست نام ملیت سال
مدافع ماریو دمیشلی   ۳۲–۱۹۲۷
مهاجم جولیانو تاکولا   ۶۹–۱۹۶۷
مهاجم رودولفو ولک   ۳۳–۱۹۲۸

کادر مدیریتیویرایش

تا ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۹[۲۱]

پست نام ملیت
مالک جیمز پالوتا  
نایب رئیس مائورو بالدیسونی  
مدیر ارشد اجرایی گیدو فینگا  
مدیر ورزشی جیانلوکا پتراکی  
سرپرست تیم مورگان دسانتیس  
استعدادیاب آنتونیو کاوایو  
مدیر بخش جوانان برونو کونتی  

کادر فنیویرایش

تا ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۹[۲۲]

پست نام ملیت
سرمربی پائولو فونسکا  
کمک مربی نونو کامپوس  
مربی دروازه‌بان‌ها مارکو ساورانی  
مربی ورزشی مانریکو فراری  
مربی ورزشی پدرو موریرا  
مربی ورزشی نونو رومانو  
مربی فنی سیمونه بکاچیولی  
مربی فنی کارلو کورناچیا  
مربی فنی تیاگو لیل  
پزشک اول تیم آندرا کاسارانو  
فیزیوتراپیست والریو فلامینی  
فیزیوتراپیست مارکو فرلی  
فیزیوتراپیست الساندرو کاردینی  
فیزیوتراپیست مارکو اسپوسیتو  
استخوان پزشک والتر مارتینلی  
سرمربی تیم جوانان آلبرتو دروسی  

افتخارات باشگاهویرایش

 
اولین قهرمانی تاریخ رم در کنی کاپ در سال ۱۹۲۸
 
جام حذفی ایتالیا در سال ۲۰۰۸

تا ۵ آوریل ۲۰۱۹[۲۳]

افتخارات داخلیویرایش

  • ۳ بار قهرمانی سری آ در سال‌های ۲۰۰۱ و ۱۹۸۳ و ۱۹۴۲
  • ۹ بار قهرمانی جام حذفی ایتالیا در سال‌های ۱۹۶۴، ۱۹۶۹، ۱۹۸۰، ۱۹۸۱، ۱۹۸۴، ۱۹۸۶، ۱۹۹۱، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸
  • ۲ بار قهرمانی در سوپر جام ایتالیا در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۷
  • ۱ بار قهرمانی در سری بی در سال ۱۹۵۲
  • ۱ بار قهرمانی در کنی کاپ در سال ۱۹۲۸

افتخارات اروپاییویرایش

بازیکنانویرایش

ترکیب کنونی تیمویرایش

  • تا ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۹[۲۷]
شماره پست بازیکن
۲   مدافع داویده زاپاکوستا (قرضی از چلسی)
۴   هافبک برایان کریستانته
۵   مدافع ژوان ژسوس
۶   مدافع کریس اسمالینگ (قرضی از منچستر یونایتد)
۷   هافبک لورنتزو پلگرینی
۸   مهاجم دیگو پروتی
۹   مهاجم ادین ژکو (کاپیتان دوم)
۱۱   مدافع الکساندر کلاروف
۱۳   دروازه‌بان پائو لوپز
۱۵   مدافع مرت چتین
۱۷   مهاجم چنگیز اوندر
۱۸   مدافع داویده سانتون
۱۹   مهاجم نیکولا کالینیچ (قرضی از اتلتیکو مادرید)
شماره پست بازیکن
۲۰   مدافع فدریکو فازیو
۲۱   هافبک جردن ورتو (قرضی از فیورنتینا)
۲۲   هافبک نیکولو زانیولو
۲۳   مدافع جانلوکا مانچینی (قرضی از آتالانتا)
۲۴   مدافع الساندرو فلورنزی (کاپیتان)
۲۷   هافبک خاویر پاستوره
۳۷   مدافع لئوناردو اسپیناتزولا
۴۲   هافبک آمادو دیاوارا
۴۸   مهاجم میرکو آنتونوچی
۶۳   دروازه‌بان دنیل فوزاتو
۷۷   هافبک هنریخ مخیتاریان (قرضی از آرسنال)
۸۳   دروازه‌بان آنتونیو میرانته
۹۹   مهاجم جاستین کلایورت


بازیکنان قرضی در تیم‌های دیگرویرایش

شماره پست بازیکن
  دروازه‌بان رابین اولسن (در کالیاری تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)
  دروازه‌بان استفانو گرکو (در ویبونسه تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)
  مدافع برونو پرس (در سائو پائولو تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹)
  مدافع لورنزو والئو (در ایمولسه تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)
  مدافع ماتیاس نانی (در سنترال کوردوبا تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)
  مدافع ریک کارسدورپ (در فاینورد تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)
  هافبک آنته کوریچ (در آلمریا تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)
  هافبک ماکسیم گونالون (در گرانادا تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)
شماره پست بازیکن
  هافبک استیون ان‌زونزی (در گالاتاسرای تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)
  هافبک سالواتوره پتزلا (در مودنا تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)
  مهاجم گره‌گوا دفرل (در ساسولو تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)
  مهاجم کبا کولی (در رِنده تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)
  مهاجم پاتریک شیک (در لایپزیگ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)
  مهاجم عمر صدیق (در پارتیزان تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)
  مهاجم زان سلار (در چیتادلا تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰)


جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. http://www.asroma.it/it/stadio/index.html
  2. "La Storia", ASRoma.it, 24 June 2007
  3. "تاریخچه". As Roma. Retrieved 11 April 2019.
  4. "تیم منتخب جام جهانی 1938". FIFA. Retrieved 11 April 2019.
  5. «تستاچیو». ۲۸ بهمن ۱۳۹۳.
  6. "اولین بازی رم و یوونتوس". Retrieved 11 April 2019.
  7. "پنج تا صفر". IMDb. Retrieved 11 April 2019.
  8. "آمادئو آمادئی". Transfermarket. Retrieved 11 April 2019.
  9. "اولین اسکودتو". AS Roma. Retrieved 11 April 2019.
  10. "پائولو روبرتو فالکائو". Transfermarket. Retrieved 11 April 2019.
  11. "رم و اینتر فینال جام حذفی". Retrieved 11 April 2019.
  12. "رم و اینتر فینال جام حذفی". Retrieved 11 April 2019.
  13. «Qatar Airways as Roma sponser».
  14. "مدیران باشگاه". 3 February 2019. Retrieved 5 April 2019.
  15. Celtics forward Kevin Garnett to become limited shareholder in Roma - NBA - SI.com[پیوند مرده]
  16. «مربیان تاریخ باشگاه». ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۸.
  17. "About: Hall of Fame". www.asroma.com. Retrieved 2019-05-21.
  18. "Hall of Fame 2". www.asroma.com (به ایتالیایی). Retrieved 2019-05-21.
  19. «Hall of Fame». web.archive.org. ۲۰۱۸-۰۷-۲۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۲۱.
  20. "AS Roma induct Totti into Hall of Fame". www.asroma.com. Retrieved 2019-05-21.
  21. «AS Roma management staff». ۱۷ آوریل ۲۰۱۹.
  22. "کادر فنی". Transfemarket. Retrieved 5 April 2019.
  23. "افتخارات". Retrieved 5 April 2019.
  24. "قهرمانی جام آنگلو-ایتالین ۱۹۷۱–۷۲". 22 October 2018. Retrieved 5 April 2019.
  25. "نایب قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۸۳–۸۴". Retrieved 5 April 2019.
  26. "نایب قهرمانی لیگ اروپا ۱۹۹۰–۹۱". Retrieved 5 April 2019.
  27. "بازیکنان". A.S. Roma. Retrieved 5 April 2019.

پیوند به بیرونویرایش