باز کردن منو اصلی

بایندر، نام ایلی از قبایل اصلی بیست و چهارگانه اوغوزها است که در تاریخ رشیدالدین آورده شده‌است. در کتاب ده ده قورقود نیز مترادف نام یکی از حکام اوغوز ذکر گردیده است[۱]. طهرانی، مورخ مشهور این سلسله، در کتاب دیار بکریه شجره‌نامه طور علی بیک را با ۵۱ نسل به اوغوزخان شخصیت افسانه‌ای ایل اوغوز می‌رساند که البته چندان قابل اعتماد نیست[۲]. به هر حال نام ایل بایندر در سده چهاردهم میلادی در آسیای صغیر سر زبان‌ها افتاده بود. این فرضیه وجود دارد که بایندری‌ها در فتح آسیای صغیر به دست سلجوقیان شرکت داشته‌اند. ایل بایندر پس از سقوط آق‌قویونلوها در تریپولی ، حلب و نیز در جنوب سیواس اسکان گزیدند[۳]. احتمال می‌رود که آق‌قویونلو تیره‌ای از ایل بایندر بوده باشد[۱].

پانویسویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ آژند ۱۵۹
  2. آژند ۱۶۳
  3. آژند ۱۶۰

منابعویرایش

کتاب‍‍ها
  • یعقوب آژند (مترجم)، تاریخ ایران (دوره تیموریان)، جامی، چاپ سوم تهران ۱۳۸۷، شابک: ۱-۴۹-۵۶۲۰-۹۶۴-۹۷۸
  • دیار بکریه
  • ده ده قورقود
  • جامع‌التواریخ