برنار-آنری لوی

برنار-آنری لوی (فرانسوی: Bernard-Henri Lévy‎; فرانسوی: [bɛʁnaʁ ɑ̃ʁi levi]؛ زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۴۸) اندیشمند، شخصیت رسانه‌ای و نویسنده فرانسوی است. او از رهبران جنبش فیلسوفان نو در ۱۹۷۶ است. بوستون گلوب گفته «او شاید برجسته‌ترین روشنفکر در فرانسه امروز است.»[۱]

برنار-هنری لوی
Bernard-Henri Lévy-tau-1.jpg
برنار-آنری لوی در سال ۲۰۱۱
زادهٔ۵ نوامبر ۱۹۴۸ ‏(۷۳ سال)
بنی صاف، الجزایر
ملیتفرانسه
محل تحصیلاکول نرمال سوپریور
دوره20th-century philosophy
فلسفه معاصر
حیطهفلسفه غرب
مکتبفلسفه قاره‌ای
فیلسوفان نو

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مدیسی و جایزه انترالیه شده‌است.

کنشگری سیاسی و درگیری اجتماعی

در سال ۱۹۸۱, شاید اثرگذارترین اثرش، ایدئولوژی فرانسوی، را منتشر کرد که در آن تصویر تاریکی از تاریخ فرانسه ارائه می‌دهد. این اثر به خاطر کاراکتر روزنامه نگارانه و رویکرد نامتوازن اش به تاریخ فرانسه از سوی برخی از مورد احترام‌ترین دانشگاهیان فرانسه از جمله رمون آرون مورد انتقاد قرار گرفت.

در دهه ۱۹۹۰، لوی خواهان مداخله اروپا و آمریکا در جنگ بوسنی در جریان فروپاشی یوگسلاوی شد. او دربارهٔ اردوگاه‌های اسرای صرب‌ها که مسلمانان را نگهداری می‌کردند سخن گفت. او به تجربه یهودیان در هولوکاست به عنوان این درس اشاره کرد که نمی‌توان به کشتارهای دسته جمعی در کشورهای دیگر بی اعتنایی کرد.

در انتهای دهه ۱۹۹۰ به همراه بنی لوی، آلن فینکلکروت، مؤسسه ای به افتخار امانوئل لویناس در اورشلیم تأسیس کرد.[۲]

در مارس ۲۰۰۶ او یکی از ۱۲ امضا کننده نامه ای با عنوان، "مانیفستو: همراه هم در مواجهه با تمامیت خواهی"' بود که به دغدغه‌ها در مورد آزادی بیان و اندیشه در پاسخ به اعتراضات خشونت‌آمیز و مرگباری در جهان اسلام در رابطه با جنجال کاریکاتورهای محمد در یولاندز پستن در دانمارک می‌پرداخت.

فعالیت‌های سیاسی اخیر

 
برنار-آنری لوی در دانشگاه تل آویو

در ۲۴ ژوئن ۲۰۰۹ , لوی ویدیویی در دیلی موشن در حمایت از اعتراضات به انتخابات ریاست‌جمهوری دهم ایران منتشر کرد.[۳]

در مارس ۲۰۱۱ او در بنغازی با شورشیان لیبی گفتگو کرد، و علناً مروج به رسمیت‌شناسی بین الملی شورای ملی انتقالی لیبی شد که به تازگی شکل گرفته بود.[۴][۵]در اواخر آن ماه، جنگ داخلی لیبی (۲۰۱۱), او مسبب و حامی اصرار نیکولا سارکوزی به مداخله واشینگتن و نهایتاً سازمان ملل در لیبی برای پیشگیری از کشتار در بنغازی بود.[۶]

در مه ۲۰۱۱، لوی از دومینیک استروس-کان رئیس صندوق بین‌المللی پول که متهم به تجاوز جنسی به یک پیشخدمت در نیویورک بود دفاع کرد و اعتبار اتهامات علیه او را زیر سؤال بود.[۷][۸]

در مه ۲۰۱۱ لوی خواهان مداخله نظامی علیه بشار اسد در پاسخ به خیزش ۲۰۱۱ سوریه شد.[۹]

در جریان انقلاب ۲۰۱۴ میلادی اوکراین در فوریه ۲۰۱۴، لوی در کیف بود و فعالانه به ترویج رخدادها می‌پرداخت.[۱۰] یک سال بعد او نمایشنامه هتل اروپای خود را در کیف به صحنه برد.[۱۱]

در دسامبر ۲۰۱۹ او از روژاوا دیدار و با جنگندگان کرد به رهبری ژنرال مظلوم عبدی دیدار کرد.[۱۲]

منابع

  1. "Left in Dark Times: A Stand Against the New Barbarism". www.amazon.com. Random House Trade Paperbacks. Retrieved 25 April 2015.
  2. "Archived copy". Archived from the original on 7 July 2017. Retrieved 30 May 2017.
  3. Message to the Young People of Iran by Bernard-Henri Lévy – une vidéo Nieuws & Politiek. Dailymotion. Retrieved 19 May 2011.
  4. L'appel de BHL depuis Benghazi (Libye) en direct sur TF1 au – une vidéo Nieuws & Politiek. Dailymotion. Retrieved 19 May 2011.
  5. Robert Marquand, "How a philosopher swayed France's response on Libya". The Christian Science Monitor, 28 March 2011. Retrieved 19 May 2011.
  6. Steven Erlanger, "By His Own Reckoning, One Man Made Libya a French Cause", The New York Times, 1 April 2011.
  7. "Dominique Strauss-Kahn: Bernard-Henri Lévy Defends IMF Director". دیلی بیست. Retrieved 19 May 2011.
  8. Dowd, Maureen (18 May 2011). "Powerful and Primitive". The New York Times.
  9. Bernard-Henri Levy (19 May 2011). "After Qaddafi, Assad". نیو ریپابلیک. Retrieved 24 May 2011.
  10. Levy, Bernard-Henri (4 April 2015). "Bernard-Henri Levy: Remembering the Maidan". Kyiv Post.
  11. "Bernard-Henri Levy will perform his 'Hotel Europe' play in Kyiv's opera house on Feb. 21". Kyiv Post. 18 February 2015. Archived from the original on 22 December 2015. Retrieved 16 December 2015.
  12. "Bernard-Henri Lévy: "Rendons Justice aux Kurdes"". Paris Match (به French). 11 January 2020.

پیوند به بیرون