بن ماضی یا بن گذشته یا ماده‌ی ماضی یا سِتاک گذشته یا ریشه‌ی گذشته یکی از دو گونهی بن در دستور زبان فارسی است.

فعل در زبان فارسی دارای دو بخش بن و شناسه است. بنِ فعل جزء اصلی و دربرگیرنده‌ی معنای فعل است و شناسه بیان‌کننده‌ی تعداد و شخص.

برای رسیدن به بن ماضیِ فعل، لازم است که «ن» را از آخر مصدر آن فعل حذف کنیم؛ و این روش آسان‌ترین روش است.

چند نمونه:

  • خواندن: خواند
  • دیدن: دید
  • رفتن: رفت
  • شدن: شد
  • خواندن:خواند
  • گفتن :گفت
  • شنیدن :شنید

منابعویرایش

انتشارات سروش، ۱۳۸۴، ص۹۱.

پانویسویرایش

جستارهای وابستهویرایش