بوکس

(تغییرمسیر از بوکسور)
لگوی بوکس
یک مسابقهٔ مشت‌زنی حرفه‌ای مردان میان ریکاردو دومینگوئز (چپ) و رافائل اورتیس

بوکس، مشت‌زنی[۱] یا بوکسینگ (به انگلیسی: Boxing، /bɑ: k.sɪŋˈ/) یکی از رشته‌های ورزش‌های رزمی نیست . بلکه مبازیی بین دومبارز که در آن دو نفر با ضربات مشت در دو نوع آماتور و حرفه ای، با یکدیگر مبارزه می‌کنند. بوکس تاریخچه‌ای طولانی در کشور یونان دارد. البته بوکس مدرن در واقع از کشور آمریکا سرچشمه می‌گیرد و یکی از قویترین و کارامدترین رشته‌های ورزشی است.در حال حاضر بوکس به‌عنوان یکی از کشنده ترین و قویترین وسخت ترین ورزش های در جهان به شمار میرود.مسابقات این ورزش معمولاً با ناک اوت به پایان میرسد و به همین دلیل مسابقات آن از خشونت بسیار بالایی برخوردار است.بوکس یکی از مفیدترین ورزش های جهان برای سلامتی به شمار میرود.هنرآموزان این رشته برای حرفه ای شدن لازم است تمرینات روحی و استقامتی زیادی داشته باشند. بوکس یکی از خطرناک ترین ورزش ها است البته ناگفته نماند که بوکس آماتور یا مبتدی سه راند است ولی بوکس حرفه ای دوازده راند است .میتوان از معروف ترین بوکسران جهان به( مایک تایسون ، محمد علی کلی ، ایواندر هالیفد اشاره کرد)بوکسوران معروف حال حاضر( فلویید می ودر، دیانتی وایلدر،آنتونی جاشوا،مانی پاکیاعو).و ورزشهای دیگری مانند mmi ufcوبوکس تایلندی از خانواده بوکس هستند.

تاریخچهٔ بوکسویرایش

مسابقه ورزش بوکس به‌طور رسمی در ششصد و هفتاد و هفت سال پیش از میلاد مسیح در بیست و سومین بازی المپیک در هاین که نخستین نبرد این ورزش است شروع شده و «ابراستوس» اهل سمیرنا در این مسابقه فاتح و قهرمان شناخته شد.

این‌که قدیمی‌ترین نبرد بوکس به چه نوع صورت گرفت و چگونه با یکدیگر می‌جنگیدند معلوم نیست. چنان‌که در تواریخ روم ذکر شده‌است که طرفین مشت‌های خود را به چرمهای خامی محکم بسته و سعی می‌کردند که با ضربات محکمی از این مشت‌های سخت و سنگین حریف را از پای درآورند. البته این مسابقات بدون رعایت وزن بدن انجام می‌شد.

ملائکوماس که پدرش نیز چهل و پنج سال پس از میلاد مسیح فاتح بوکس و قهرمان المپیک گردیده بود، عموم رقیب‌های خود را تنها با فن (نه با زور و قدرت) مغلوب می‌ساخت. مسابقه‌هایی که بدین صورت وقوع می‌یافت بدون انقطاع بود و دائماًّ در میدان‌های مسابقه یک ورزشکار با قهرمانان آماده به نبرد بوده و هرکس که از بین تماشاچیان داوطلب مسابقه بود دست خود را بلند می‌کرد. ملائکوماس قهرمان رومی که در اکثر نبردهای ورزشی بدین نوع فاتح می‌گردید بالاخره در یک مسابقه که حریف او کشته شد به شهرت بسزایی دست یافت. در این مسابقه‌ها قهرمانان دوره امپراتوری روم دست‌های خود را باآلتی شبیه به دستکش که روی آن میخ‌های محکم فولادی کوفته شده بود مجهز می‌کردند و نیز یک نوع دستکش مخصوص دیگر که از چرم‌های سخت و محکم تشکیل شده بود در دست می‌گرفتند و مسابقه را شروع می‌کردند. این مسئله که با استفاده این دستکش‌ها در هر مسابقه یکی از دو طرف حتماً سخت مجروح یا مقتول می‌شد، سبب منسوخ شدن برگزاری مسابقه‌های بوکس بدین نحو گردید. در واقع بازی بوکس با از بین رفتن مسابقه‌های المپیک توأم گردیده و در سال ۴۰۰ بعد از میلاد قهرمانان ورزش‌های مختلف بوکس را به کلی فراموش کردند.

مقارن با آغاز قرن هیجدهم مجدداً ورزش بوکس شروع شد. پس از ایجاد بوکس به این صورت یکی از استادان ورزشکار انگلیسی موسوم به چک بروکتون در سال ۱۷۴۹ در مسابقه‌ای که داور قوانین و دستورها مخصوص وضع کرد وسعت میزان مسابقه و عده اشخاصی که حق ورود به محوطه میدان بازی را داشتند معلوم کرد؛ ولی هنوز این بازی به‌طور رسمی معمول نشده بود و در هر جا که مشت زن‌ها مسابقه می‌دادند پلیس آن‌ها را متفرق می‌ساخت.

در قرن هیجدهم با اینکه انواع ورزش‌ها در انگلستان بحد اعلای ترقی خود رسیدند اما قهرمانان بسیاری به این دلیل که تصور می‌شد برای پیروزی در بوکس یکی از داوطلبان حتماً بایستی کشته یا سخت مجروح گردد بوکس را ورزش خطرناکی تلقی می‌کردند، و اهمیتی به این ورزش نمی‌دادند.

«جون جاکسون» که از استادان بوکس قرن هیجدهم بود تدریجاً بوکس را رسمی‌کرد و چون خود استاد بی نظیری بود در هر مسابقه مبالغ هنگفتی عاید او گردید زیرا از همان موقع جوائز سنگینی برای قهرمانان این فن معین شده بود. این شخص نخستین مشت زن و قهرمان عصر خود بود و توانسته بود این ورزش را در دنیا رواج دهد.

در سال ۱۸۳۵ جمس پورله ورزشکار انگلیسی این ورزش را به آمریکا برد؛ ولی پیشرفت آن به قدری سریع بود و به اندازه‌ای آمریکایی‌ها به این ورزش راغب بودند که در سال ۱۸۶۰ یعنی ۲۵ سال پس از ورود این ورزش در آمریکا جون سن هیس آمریکایی توانست در سرزمین انگلستان که این بازی وضع شده و قرن‌ها قهرمانان دنیا از آن مملکت بوده‌اند فاتح گردد و در تمام دنیا بی‌رقیب باشد.

با آن که جک بروگتون مدت‌ها بود که دست کش مخصوص بوکس را اختراع کرده بود ولی بیش از یکی دو مورد آن را به کار نبرده بودند و در اکثر مسابقه‌ها با مشت گره شده و بدون دست کش با یکدیگر می‌جنگیدند از همین جهت مدت مسابقه و دوره آن خیلی طول می‌کشید طویل‌ترین دوره‌ای بوکس که در سال ۱۸۲۴ در ۲۳ ژوئیه بین قهرمانان آمریکایی میکه مادن و بیل هایس انگلیسی در انبرگ انگلستان انجام شد. این مبارزه جمعاً شش ساعت و سه دقیقه به طول انجامید.

ورزش بوکس با وضعیت کنونی از سال ۱۸۹۰ یعنی پس از آنکه مارکیز کوئینزبری قواعد جدیدتری وضع کرد و استعمال دست کش بوکس را رسمی‌کرد شروع شد. او مدت هر دوره بوکس را سه دقیقه و فواصل بین دورها را یک دقیقه معین کرد و چون این دستور می‌توانست نتیجه نیکویی برای ورزیدن و رفع خستگی بشود از طرف عموم ورزشکاران دنیا قبول شد و طریقه‌ای که کینز معین کرده بود متداول و مرسوم گردید.

برای اولین دفعه مسابقه با وضع جدید در سال ۱۸۹۲ در هفتم سپتامبر در ارولئون بین جون سولیوان آخرین قهرمان مشت‌زن بدون دست کش که قهرمان تمام آمریکا بود و جوانی بیست و شش ساله موسوم به جمس می‌کوربت که او نیز آمریکایی و از رقیب خود دو سال کوچک‌تر بود انجام و پس از ۲۱ دوره (راند) مبارزه قهرمان قدیم دنیا که بدون دستکش عنوان و مقام عجیبی پیدا کرده بود مغلوب قهرمانی شد که با دستکش بوکس را آموخته بود.

پس از گذشت چندین دهه از ورود بوکس به آمریکا این ورزش جزو رده محبوبترین ورزش‌های آمریکا قرار گرفت و از این سو پای مافیا به این ورزش بازگردید تا جایی که در سال ۲۰۱۱ این ورزش با انتقال مالی سالیانه ۶۸۲ میلیارد دلار در رده ۲ پر مبادله‌ترین ورزش‌های جهان پس از اسب دوانی قرار گرفت.

http://iranproboxing.com == تاریخچهٔ بوکس در ایران == در متون ادبی پارسی، از مشت زنی یاد شده‌است [برای مثال گلستان سعدی]؛ حال این که آن مشت زنی به چه مقدار به ورزش بوکس امروزی شبیه بوده‌است نیاز به بررسی دارد. معروف است که هوارد باسکرویل از آمریکا که به عنوان مدرس کالج آمریکایی (مدرسه مموریال) در تبریز منصوب شده بود، نخستین کسی است که ورزش بوکس را به ایران آورد. او بعدها با مشروطه‌خواهان ایران همراه شد و در جریان جنبش مشروطه و تلاش برای شکستن محاصرهٔ تبریز در این شهر به همراه جمعی از مشروطه طلبان جان خود را برای دفاع از مشروطه و مردم ستمدیده ان دیار نثار ایران و ایرانیان نمود...... شایان ذکر است در دوره‌ای که نفت در ایران کشف شد و مهندسین و کارگران اروپایی وارد ایران شدندو با مسابقه برگزار کردن بوکس باعث آشنایی بیشتر مردم با این ورزش شدند سال‌هایی که صنعت سینمای ایران ترقی کرد جوانان روی پرده سینما این ورزش را دیده و با خود تمرین می‌کردند چند نفری هم که در آن سال‌ها برای تحصیل به خارج رفته بودند با این ورزش آشنا شدند. در سال ۱۳۱۴ یک مهندس اهل چک اسلواکی موسوم به فایت که مأمور ایران در کمپانی اشکودا در تهران شده بود وارد ایران شد. فایت یکی از قهرمانان معروف سنگین وزن اروپا بود و یک بار هم ماکس شملینگ آلمانی را مغلوب کرده بود. چند نفر از علاقه‌مندان در آن دوران نزد او مشغول به تمرین شدند که آقایان ناطقی (محصل مدرسه نظام) و استوار زنگنه پور از جمله این افراد بودند. در همین سال‌ها در بعضی از شهرهای ایران جوانان به این ورزش آشنا شدند برای مثال در مشهد منوچهر مهران و حسین بنایی و چند نفر دیگر نزد یک نفر آلمانی مهندس برق به تمرین این فن مشغول بودند. از سال ۱۳۱۸ که به دستور رضا شاه مسابقات قهرمانی کشور رشته‌های مختلف ورزشی شروع شد تا سال ۱۳۲۴ این ورزش جزء برنامه نبود. علت اصلی نبودن وسائل و مربی و نبودن مقررات لازم بود. بالاخره در سال ۱۳۲۳ این ورزش مورد توجه اداره تربیت بدنی واقع شد و برای اولین دفعه به‌طور رسمی جزء برنامه مدارس و دانشکده‌ها شد. این مسابقه با وسائل و قضاوت آمریکایی‌ها و «محمد پور» و «عبدالله نادری» انجام شد. در سال ۱۳۲۴ برای اولین بار با کمک اولیای ارتش آمریکایی مقیم ایران و با واگذاری مقدار کافی وسائل و قضاوت و لوازم مورد احتیاج مسابقه دستجات آزاد انجام شد. در المپیک ۱۹۴۸ لندن که ایران برای نخستین بار در المپیک شرکت داشت. بوکسورها نیز به مسابقات اعزام شدند که به موفقیتی دست نیافتند. بوکس در ایران پس از فعالیتی ۳۴ ساله با پیروزی انقلاب تعطیل شد. البته هیچ قانون یا فرمان رسمی یا فتوای مذهبی مشخصی مطرح نشد. این رشته در سال ۱۳۶۸ دوباره راه‌اندازی شد و احمد ناطق نوری که چندین سال نمایندگی مجلس را بر عهده داشت، ریاست فدراسیون آن را بر عهده گرفت؛ اما همچنان مورد بی‌توجهی مسئولان حکومت قرار داشته‌است، به‌طوری‌که تنها پخش مستقیم تلویزیونی این رشته به دیدار فینال وزن ۹۱- کیلو بازی‌های آسیایی دوحه بین علی مظاهری و حریف سوریه‌ای بازمی‌گردد. به گفتهٔ احمد ناطق نوری که تا سال (۱۳۹۵) ریاست فدراسیون را بر عهده داشت مقامات عالی جمهوری اسلامی از جمله سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی و حسین‌علی منتظری قائم مقام سابق رهبری با این رشته مخالف بوده‌اند هرچند دستوری مبنی بر ممنوعیت آن نداده‌اند: «ایشان خامنه‌ای یکی دو بار از اینکه بنده در بوکس هستم گلایه کردند و به اخوی ما [گفتند] که این احمد آقای شما چرا رفته بوکس را گرفته‌است. من به ایشان -اخوی‌مان- گفتم به ایشان بگویند اگر حرام است من دیگر انجام نمی‌دهم. یک بار هم در یک جمع عمومی گفتند من نمی‌دانم این آقای ناطق مجوز فدراسیون بوکس را از کجا گرفت. چون ممنوع نشده بود که مجوزش را بگیرم. یک عده بی‌خودی ۱۰ سال تعطیلش کرده بودند. آقای منتظری گفته بود: «این چه ورزشی است؟ وحشی‌گری است. ببندیدش.» یک عده آمدند بستند. فتوا هم نداده بود. در یک جمعی گفته بود.»[۲]

"آغاز فعالیت انجمن بوکس حرفه‌ای ایران با مجوز وزارت ورزش" به عنوان اولین رشته ورزش حرفه ای در کشور

"آغاز فعالیت انجمن بوکس حرفه‌ای ایران با مجوز وزارت ورزش" به عنوان اولین رشته ورزش حرفه ای در کشور 

این نویدی برای آغاز حرفه ای شدن در ورزش کشور در تیرماه سال 98 آغاز گردید و پس از سال ها تلاش و پی گیری های مستمر اولین ورزش حرفه ای در کشور مجوز فعالیت خودرا ازوزارت ورزش و جوانان اخذ نمود . و این رشته زیبا و مهیج بوکس حرفه ای نام داشت که توسط آقای حسن محمدلو رییس انجمن حرفه ای بوکس ایران و نماینده رسمی بوکس آسیا و جهان افتخار بزرگی بر کارنامه درخشان ورزش کشور افزود . در سال 2019 اولین هیئت حاکم بر بوکس حرفه ای در ایران ، IPBA - انجمن بوکس حرفه ای ایران در تهران تشکیل شد. آقای حسن محمدلو ، رئیس انجمن بوکس حرفه ای ایران ، تلاش های خود را برای شکل گیری آن رهبری کرد. با استقرار IPBA ، اولین بدنه حاکم بر این بازی ، تلاش شدیدی صورت گرفته است تا توجه ورزش حرفه ای را جلب کند. IPBA به عنوان یک انجمن رسمی در اداره ثبت موسسات و شرکتها ، کار حمایتی با پشتیبانی وزارت ورزش و امور جوانان ، فدراسیون بوکس دولت جمهوری اسلامی ایران به ثبت رسیده است. هدف و تلاش IPBA در راستای آوردن ورزش بوکس در ایران به موازات سایر ورزشهای محبوب است بررسی اجمالی در ایران بوکس از پایه فن بزرگی برخوردار نیست که غالباً به عدم قرار گرفتن در معرض بین‌المللی قابل تشخیص مربوط می شود. با این حال ، با وجود موفقیت محدود ایران در مسابقات قهرمانی جهانی ، ورزشکاران به طور مرتب در بازی های آسیایی و مسابقات قهرمانی آسیا مدال هایی کسب کرده اند. از زمان نخستین قهرمانی ملی بوکس در سال 1948 ، ایران تا سال 2019 هیچ بستری برای بوکسورهای حرفه ای ایجاد نکرده است. پس از مدتها انتظار 70 سال ، ایران در حال ورود به بوکس حرفه ای است. تمایل اصلی IPBA این است که انتقال ورزشکاران ایرانی از بوکس آماتور به دنیای بوکس حرفه ای را به یک امر عادی تبدیل کند. IPBA همچنین می تواند بوکس حرفه ای را در سطح ملی در ایران مدیریت و ترویج کند و اطمینان حاصل کند که متخصصان ایرانی از ورزشکار تا داور و مربی حضور خود را در سطح بین‌المللی نیز احساس می کنند. IPBA از دنیا می خواهد که ایران را به عنوان یک زمین برتر پرورش ورزش در دنیای ورزش ببیند وابستگی انجمن بوکس حرفه ای ایران وابسته و عضو انجمن بوکس آسیا ، انجمن جهانی بوکس ، سازمان جهانی بوکس ، فدراسیون بین‌المللی بوکس ، و کمیسیون انجمن بوکس حرفه ای درجهان است . و در جهت توسعه بوکس در کشور و منطقه با برخی دیگر از سازمانهای بوکس منطقه ای نیز در ارتباط است .

با اشاره به ایجاد این انجمن با مجوز وزارت ورزش، گفت: تمامی ورزشکارانی که به عضویت ما در بیایند می توانند با پرچم ایران و بصورت قانونی در رقابت های بین‌المللی شرکت کنند.

به گزارش ایسنا، حسن محمدلو رییس انجمن بوکس حرفه ای فدراسیون بوکس با اشاره به آغاز فعالیت این انجمن با مجوز وزارت ورزش و جوانان، گفت: برگزاری مسابقات بوکس حرفه ای یکی از رشته های جذاب در دنیاست اما برچسب خشن به آن زده شد در حالیکه این چنین نیست و تحت استاندارهای حرفه‌ای در دنیا برگزار می شود. هدف ما انسجام بخشیدن به فعالیت بوکسورهای علاقه‌مند به حضور در این رشته و ارتقاء رنکینگ بوکس حرفه ای کشورمان در سطح بین‌المللی است. وی با اشاره به حمایت فدراسیون بوکس از این رشته گفت: امیدوارم بتوانیم ظرفیت خوبی برای مربیان و ورزشکاران این رشته فراهم کنیم. بوکس در دنیا بصورت حرفه ای دنبال می شود و کلمه آماتور نیز از فدراسیون برداشته شده است. فدراسیون جهانی آیبا و فدراسیون بوکس جمهوری اسلامی ایران نیز دیگر این واژه را به همراه ندارد و به سوی حرفه ای شدن در حرکت است. محمدلو خاطرنشان کرد: خوشحالیم می توانیم در خدمت ورزشکارانی باشیم که دوست دارند وارد دنیای حرفه ای بوکس شوند. پیش از این بوکسورهای ما که می خواستند در مسابقات حرفه ای شرکت کنند مجبور بودند یا بصورت انفرادی به مسابقات بروند و یا مجبور به صورت غیر رسمی و غیر قانونی در مسابقات شرکت نمایند که این موضوع شایسته ورزش ما و در شان ورزشکاران و قهرمانان ما نبود و بعضاً حواشی مختلفی را بوجود می آورد. این ورزشکاران از این پس می توانند تحت نظر انجمن فعالیت کنند و بصورت قانونمند مورد حمایت قرار گیرند. همچنین این انجمن لایسنس های حرفه ای صادر و تمامی علاقه‌مندان و فعالان این رشته تحت مدیریت انجمن و بصورت قانونی به فعالیت خود ادامه خواهند داد. رییس انجمن بوکس حرفه ای فدراسیون بوکس با بیان اینکه حضور در مسابقات از اهداف اصلی این انجمن است، افزود: قصد داریم رقابت های گزینشی در اوزان مختلف را برگزار کنیم. با فراخوان از سراسر کشور افراد شایسته در 17 وزن را با فیلتر انتخابی و برنامه ریزی بر روی آن ها انتخاب خواهیم کرد. محمدلو افزود: بوکسورهایی که با ما همکاری دارند رکوردهایشان را برای شورای آسیایی و جهانی ارسال می کنیم و هزینه اعزام آن ها و برگزاری اردوها را نیز تقبل خواهیم کرد. ضمن آنکه پاداش هایی را برای کسب مدال نیز در نظر می گیریم. وی درباره فعالیت دیگر سازمانها در این رشته نیز خاطرنشان کرد: تنها انجمنی که مورد تایید برای صدور مجوز از سوی وزارت ورزش و جوانان قرار گرفته و زیر نظر فدراسیون بوکس فعالیت خواهد کرد این انجمن است. ما از ورزشکارانمان برای حضور در رقابت های آسیایی و بین‌المللیحمایت می کنیم. بوکسورها ملزم به فعالیت تحت نظارت این انجمن نیستند ولی برای حرفه ای شدن و قهرمانی در قدیمی ترین و اولین انجمن بوکس حرفه ای جهان می بایست فعالیت خود را با این انجمن اغاز و پس از ورود و انتخابی در وزن خود می توانند بصورت رسمی در مسابقات بین‌المللی حضور پیدا کنند . و از دیگر امتیازات فعالیت با انجمن این است که اگر زیر نظر انجمن ما فعالیت کنند مورد حمایت های مختلف اعم از اعزام رسمی ، برخورداری از حمایت های مادی و معنوی و مطبوعاتی ، استفاده از عنوان قهرمانی و ثبت رسمی عنوان خود خواهند بود. هدف انجمن و فدراسیون این است تمامی بوکسورهای فعال که قصد حرفه ای شدن را دارند در انجمن که تحت نظارت فدراسیون باشند و با مجوز وزارت ورزش و جوانان می باشد در مسابقات بین‌المللی شرکت کنند. حمید قبایی زاده نماینده فدراسیون در [[انجمن بوکس حرفه ای نیز در این نشست گفت: برای اولین بار انجمن بوکس حرفه ای و نیمه حرفه ای پس از مکاتبات با وزارت ورزش توانست مجوز بگیرد. این موضوع یک گام بلند بود تا امور این رشته منسجم دنبال شود و تمامی موارد آن از جمله اعزام ها که ممکن بود برخی تبعات را برای ورزش کشور بوجود بیاورد زیر نظر فدراسیون قرار گیرد. وی درباره تفکیک ورزشکاران حرفه ای و نیمه حرفه ای گفت: قاعدتاً کسانی که در ورزش حرفه ای شرکت می کنند که دوران آماتور را پشت سر گذاشته باشند. دوستانی هستند که سال ها قهرمان بودند و الان در بخش حرفه ای نیز فعالیت می کنند می توانند از این ظرفیت استفاده نمایند .

چارت سازمانی هیئت بوکسویرایش

چارت سازمانی هیئت بوکس از چند نفر ورزشکار اعم از بوکسر یا غیربوکسر (اغلب رزمی کار) تشکیل شده‌است که وظیفه مدیریت بوکس آن منطقه را عهده‌دار می‌باشند. چارت سازمانی به صورت زیر می‌باشد:

 -- رئیس هیئت—نایب رئیس—دبیر هیئت—خزانه دار—اعضای هیئت رئیسه

- مسئولین کمیته‌ها که شامل:

 -- کمیته مربیان—کمیته داوران—کمیته انضباطی—کمیته مسابقات—کمیته استعدادیابی

در ۴ مورد اصلی (رئیس هیئت، نایب رئیس، دبیر هیئت، خزانه دار) چارت هیئت بوکس نباید اعضای تکراری بکارگیری شود ولی موارد دیگر می‌تواند از این قانون پیروی نکند و از اعضای تکراری استفاده شود. بیشتر در چارت هیئت بوکس از افراد بوکسر و رزمی کار استفاده می‌شود. در چارت هیئت بوکس از افرادی استفاده می‌شود که فاقد سوءسابقه کیفری باشند. مربیان و داوران نیز باید فاقد سوءسابقه کیفری باشند لذا اگر مربی یا داور سوءسابقه کیفری داشته باشد خلاف قانون بوده و شخص از لحاظ قانون مجرم شناخته می‌شود.

در چارت هیئت بوکس باید از افراد تحصیل کرده با حداقل مدرک دیپلم استفاده شود. مربیان و داوران نیز باید دارای حداقل مدرک دیپلم باشد در غیر اینصورت اگر مربی یا داور فاقد مدرک دیپلم به بالا باشند صلاحیت مربی‌گری و داوری را ندارند؛ لذا از لحاظ قانونی نیز باید از افرادی که فاقد مدرک دیپلم به بالا هستند جهت ورود به آزمون مربیگری یا داوری جلوگیری به عمل آورده شود و اگر متصدی برگزارکننده آزمون مدرک تحصیلی را ملاک قرار نداد نهادهای قانونی می‌توانند علیه متصدی متخلف طرح دعوا کنند.

اکثراً در چارت هیئت بوکس از افراد با تجربه در مسابقات و داوری که به اصطلاح بوکسر یا فایتر گفته می‌شود استفاده می‌شود.

وزن دستکشویرایش

وزن دستکش تا متوسط وزن ۸ اونس برابر با ۲۲۷ گرم؛ متوسط ۱۰ اونس برابر با ۲۸۴ گرم و برای سنگین وزن ۱۲ اونس برابر ۳۴۰ گرم کمتر نباشد.

  • معمولاً برای مسابقات دستکش‌هایی با وزن ۸ الی ۱۰ اونس استفاده می‌شود و برای تمرین و کیسه زدن از دستکش ۱۰ الی ۱۴ انس استفاده می‌شود.
  • دستکش‌هایی با وزن غیرمعمول عبارتند از: ۶-۱۴-۱۶-۱۸

محل بوکسویرایش

محل مسابقه بوکس، سکوی مشت‌زنی یا رینگ نام دارد که محوطه‌ای چهارگوش، معمولاً حدود یک متر بالاتر از سطح زمین است که اطراف آن با سه یا چهار ردیف طناب موازی محصور است.

این سکوها معمولاً از چهار طرف توسط چهار ردیف طناب با فاصله ۳۰، ۶۰، ۹۰ و ۱۲۰ سانتیمتر از زمین پوشیده شده‌اند. قطر طناب‌ها یک اینچ (۲.۵۴سانتی متر)و روی آن توسط پارچه نرمی یا لاستیک پوشانده می‌شود. اندازه استاندارد رینگ بوکس آن از داخل طناب‌ها ۶٫۱۰ × ۶٫۱۰ متر مساوی با ۲۰ ×۲۰ فوت و از خارج ۸ × ۸ متر مساوی با ۲۶ × ۲۶ فوت است.

کف محوطه بوکس بایستی با تشک پوشانیده و روی تشک را نیز با برزنت محکم شده و توسط طناب به کف محوطه بسته شود.

وزن های مسابقهویرایش

مسابقات بوکس آماتور در یازده گروه وزنی و مسابقات بوکس حرفه‌ای در پانزده وزن برگزار می‌شود.

مگس وزن سبک مگس وزن خروس وزن پَر وزن سبک وزن میان سبک وزن سبک وزن ویژه میان وزن (متوسط) نیمه سنگین سنگین وزن سوپر وزن
48 kg 48> 51 kg 51> 54 kg 54> 57 kg 57> 60 kg 60> 63.5 kg 63.5> 67 kg 67> 75 kg 75> 81 kg 81> 91 kg +91 kg

نکاتی در مورد امتیازات مسابقهویرایش

  1. تعداد ضربات – ضرباتی که مطابق قانون و بدون دفاع به هدف اصابت نماید
  2. .
  3. حمله و روش صحیح بوکس لازم است کاملاً مورد نظر باشد.
  4. ضربات خطا و غیر فنی حساب نمی‌شود
  5. در موقعی که داور وسط خطا را دیده و تذکر می‌دهد در صورتی که از سه بار بیشتر تکرار شود امتیاز کسر شود

توسط داورها ضربات صحیح بایستی با مشت بسته و با سطح جلو چهار انگشت یا چهار بند دست زده شود. محل صحیح ضربات جلوی صورت و طرفین آن، جلوی بدن بالاتر از کمربند و طرفین ضربه زده شود، روی ساعد و بازو و دستکش امتیاز نخواهد داشت. نسبت به اتفاقات آنی تصمیم داور وسط قطعی است و در غیر این صورت کمیته مسابقات تصمیم لازم را می‌گیرد.

پانویسویرایش

  1. «مشت‌زنی» [ورزش] هم‌ارزِ «boxing, boxe (fr.)»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر اول. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۳۱-۱ (ذیل سرواژهٔ مشت‌زنی)
  2. «احمد ناطق نوری: برخی دسته‌بندی‌های سیاسی شعار است، برای اینکه عده‌ای مشروعیت پیدا کنند». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۴ ژانویه ۲۰۱۱.

منابعویرایش

  • علی حق‌شناس، دانشنامه هنرهای رزمی، تهران، نگاه بوستان، ۱۳۹۴، ص ۷۵.