بیگ‌نشین‌های آناتولیایی

ملوک الطوائف ترکمن در آسیای کوچک (ترکی استانبولی: Anadolu beylikleri، انگلیسی: Anatolian beyliks) دولت‌های خودمختار محلی در آسیای کوچک بودند که از بزرگ خود فرمان می بردند. این دوره در پایان سده یازدهم میلادی آغاز شد و با فروپاشی فرمان روائی سلجوقیان روم در نیمه دوم سده سیزده شتاب گرفت.

نقشه بیگ‌نشین‌های مستقل تُرک در آناتولی طی قرن 14 میلادی

یکی از بیلیک ها، عثمان‌اوغلو از قبیله قایی از تُرکان اوغوز،[۱] از پایتختش در بورسا، اواخر قرن پانزدهم با فتح سایر مناطق آناتولی، بیلیک ها را به پایان رساند و به امپراطوری عثمانی تبدیل شد.

کلمه "بِیلیک" (Beylik) واژه ای تُرکی و به معنی قلمرو تحت حاکمیت یک "بیگ" است که آن را معادل واژه "لرد" (Lord) در سایر جوامع اروپایی می دانند.[۲]

فهرست بیگ نشین هاویرایش

نام بیگ نشین پایتخت مدت حکمرانی
افشار ارزروم 1480-1534
آهی ها آنکارا 1290-1362
علاییه آلانیا 1293-1471
آیدین 1300–1425
جانیک سامسون آماسیا ?-1460
جانداری ها (اسفندیاریان) 1291–1461
چوپانیان 1211–1309
ذوالقدر البیستان ماراش 1348–1522
آرتین سیواس و بهدها قیصریه 1335–1390
ارزنجان ارزنجان 1379–1410
اشرفی بیشهیر 1285–1326
گرمیان کوتاهیه 1300–1429
حمیدی اگیردیر 1300–1391
قاضی برهان‌الدین سیواس 1381–1398
قرامانیان قارامان، لندره 1250-1487
قراسیان بالکسیر 1296–1357
لادیک دنیزلی 1262–1391
منتشه میلاس 1261–1424
عثمان اوغلو (بعدها پایه گذار امپراتوری عثمانی) سوگوت، بورسا، استانبول 1299-1922
پروان اوغلو Sinop 1277-1322
صاحب آتادیس Afyonkarahisar 1275–1341
ساروخانی مانیسا 1300–1410
تکه آنتالیا 1321–1423

پانویسویرایش

  1. "Ottoman Empire | Facts, History, & Map". Encyclopedia Britannica. Retrieved 2020-08-14.
  2. Mohamed Hedi Cherif - Daniel Panzac (1995). Histoire économique et sociale de l'Empire ottoman et de la Turquie (1326-1960) (in French). Peeters Publishers. ISBN 90-6831-799-7.

منابعویرایش

https://en.wikipedia.org/wiki/Anatolian_beyliks