بی.بی. کینگ

(تغییرمسیر از بی‌بی کینگ)

رایلی بی. کینگ (به انگلیسی: Riley B. King) (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۲۵ - درگذشته ۱۵ مه ۲۰۱۵)، معروف به بی. بی. کینگ (به انگلیسی: B.B. King)، نوازندهٔ مشهور گیتار الکتریک در سبک بلوز بود. از او به عنوان شاه بلوز (به انگلیسی: King of the Blues) یاد می‌شود.

بی.بی. کینگ
B.B. King in 2009.jpg
کینگ در سال ۲۰۰۹
اطلاعات
نام اصلیرایلی کینگ
نام مستعاربی.بی. کینگ
تولد۱۶ سپتامبر ۱۹۲۵
ملیتایتا بنا، میسیسیپی
 ایالات متحده آمریکا
مرگ۱۴ مهٔ ۲۰۱۵ (۸۹ سال)
سبک‌(ها)بلوز، بلوز راک
ساز(ها)گیتار الکتریک، آواز، پیانو
سال‌های فعالیت۱۹۴۹ تا پایان زندگی
ناشرینگفن رکوردز
همکاری(‌های) مشترکاریک کلپتون
سازهای برجسته
لوسیل
وبگاهwww.bbking.com, www.bbkingmuseum.org

نشریه رولینگ استون کینگ را در رتبهٔ ششم در میان گیتاریست‌های برتر جهان در تاریخ نامیده‌است. او برندهٔ ۱۷ جایزه گرمی است.

آغاز زندگیویرایش

بی.بی. کینگ با نام اصلی رایلی کینگ در ۱۶ سپتامبر ۱۹۲۵[۱] در مزرعهٔ پنبهٔ برکلر در روستای ایتا بنا، میسیسیپی زاده شد.[۲] والدین او، دو کارگر فصلی به نام آلبرت و نورا الا کینگ بودند.[۳] او شهری در نزدیکی اتا بنا به نام ایندینولا را خانهٔ خود می‌دانست.[۴] زمانی که ۴ ساله بود مادرش پدرش را برای مردی دیگری ترک کرد و بی.بی. با مادربزرگش، النورا فار در یک مزرعهٔ پنبه در کیلمیچیل، میسیسیپی کار و زندگی می‌کرد.[۳] او گفته قبل از آن که استعدادهایش کشف شود در مزرعه در آن زمان به ازای هر ۴۵ کیلوگرم پنبه ۳۵ سنت دریافت می‌کرد. در دورهٔ کودکی اش او از موسیقیدانان بلوزی هم چون تی-بون واکر و لانی جانسون و بلایند لمون جفرسون موسیقیدانان جازی همچون جنگو راینهارت و چارلی کریستین تأثیر می‌گرفت. بعد از مدتی کینگ متوجه استعدادش در خواندن شد و خواندن را در کلیسای روستا آغاز کرد.

مادر و مادر بزرگش بسیار دیندار بودند و او را همیشه برای مراسم دینی به کلیسا می‌بردند، در آنجا بود که او نخستین آموزه‌های موسیقی را از کشیش آنجا، آرچی فیرا، که از خویشاوندان دور او بود فرا گرفت. کشیش فیرا با استفاده از خواندن‌های هیجان انگیز و همراهی گیتار با آن مردم را موعظه می‌کرد. در آنجا بود که کینگ نخستین آکوردها را آموخت.

در سال ۱۹۴۳ کینگ به ایندیونولا در می‌سی‌سی‌پی نقل مکان کرد و توانست شغلی به عنوان رانندهٔ تراکتور پیدا کند. در آنجا همراه با یک گروه موسیقی کلیسایی در رادیو ی محلی و کلیساها اجرا می‌کرد. پس از پایان سربازی از دیگر اعضای گروه خواست تا برای موفقیت‌های بیشتر ایندیونولا را ترک کنند اما کینگ فهمید برای پیروزی باید به تنهایی عمل کند و در سال ۱۹۴۶ بعد از یک روزی سخت کاری بر روی مزرعه وقتی که می‌خواست تراکتور را از زمین خارج کند تراکتور خراب شد و کینگ با تنها دو و نیم دلار و گیتارش آنجا را به مقصد ممفیس ترک کرد و به نزد پسرخاله اش بوکا وایت، که خود از نوازندگان مشهور گیتار بود، رفت.

ده ماه پیش بوکا وایت ماند و دوباره به ایندیونولا برگشت تا خود را برای بازگشت بهتر آماده کند و در آخر به وست ممفیس رفت. او در آنجا در برنامهٔ رادیویی سانی بوی ویلیامسون دوم در رادیو ی KWEMبرنامه اجرا می‌کرد و کم‌کم مخاطبینی پیدا کرد. پس از چندی او یک برنامهٔ ده دقیقه‌ای در رادیوی معروف WDIA به نام King's Spot گرفت. کمی نگذشت که King's Spot معروف شد و به برنامهٔ بلند تری به نام Sepia Swing Club تبدیل شد.

زمانی که برای رادیوی WDIA کار می‌کرد به او لقب پسر بلوز خیابان بیل (به انگلیسی: Beale Street Blues Boy) دادند که بعد به پسر بلوز(به انگلیسی: Blues Boy) خلاصه شد، که آخر هم به .B.B کوتاه شد.[۵] در آنجا بود که با تی-بون واکر ملاقات کرد. دربارهٔ او می‌گوید: «بار نخستی که صدایش شنیدم، فهمیدم که من هم باید[یک گیتار الکتریک] داشته باشم. 'باید' یکی می‌داشتم، به جز از راه دزدی.».

زندگی شخصیویرایش

 
کینگ در حال نواختن گیتار معروف خود بنام لوسیل در اتریش

کینگ دو بار ازدواج کرده‌بود، با مارتا لی دنتون، از سال ۱۹۴۶ تا۱۹۵۲ و سو کارول هال از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۶ هر دو ازدواج به خاطر ۲۵۰ اجرا ی کینگ در سال به طلاق انجامید. گفته شده او پدر پانزده فرزند[۳][۱] و تا سال ۲۰۰۴ پدربزرگ پنجاه نوه بود. او بیش از ۲۵ سال بود که از مرض قند نوع دو رنج می‌برد و به همراه کریستال باورساکس در پیام‌های بازرگانی شرکت‌های مبارزه با دیابت شرکت می‌کرد.

او در کنار خوانندگی یک خلبان نیز بود. به‌طوری‌که پرواز را در سال ۱۹۶۶ آموخته بود و خودش برای رفتن به کنسرت‌هایش پرواز می‌کرد. اما در سال ۱۹۹۵، زمانی که هفتاد ساله شد، به توصیهٔ بیمه و مدیر برنامه‌هایش پرواز را کنار گذاشت.

خوانندهٔ مورد علاقهٔ او فرانک سیناترا است. او در زندگی‌نامه ی خود می‌گوید که او هر شب قبل از خواب به آلبوم In the Wee Small Hours از فرانک سیناترا گوش می‌دهد. کینگ از سیناترا به عنوان کسی که در را به روی هنرمندان سیاه‌پوست گشود یاد می‌کرد. سیناترا بی.بی. کینگ را در دههٔ ۱۹۶۰ وارد کلوب‌های اصلی لاس وگاس کرده بود.

مرگ و تدفینویرایش

هشت کنسرت باقی مانده از تور او در سال ۲۰۱۴ به علت مشکلات پزشکی ناشی از عوارض فشار خون بالا و دیابت لغو شد.[۶][۷][۸] کینگ در ۱۴ مه ۲۰۱۵ در سن ۸۹ سالگی بر اثر دمانس عروقی ناشی از یک سری سکتهٔ مغزی کوچک مرتبط با دیابت نوع ۲[۹] درگذشت.[۱۰] دو نفر از دختران او مدعی شدند که دو نفر از همکاران کینگ او را مسموم کرده‌اند تا دچار شوک دیابتی شود.[۱۱] البته کالبدشکافی اثری از سم نشان نداد.[۷][۱۲]

در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۵، جسد کینگ با هواپیما به ممفیس برده شد. مراسم تشییع جنازه در خیابان بیل صورت گرفت، و یک گروه سازهای برنجی در مقابل صف عزاداران راهپیمایی کرد و قطعهٔ "When Saints Go Marching In" را اجرا کرد. هزاران نفر به خیابان رفتند تا به بی.بی. کینگ ادای احترام کنند. پس از آن جسد از طریق بزرگراه ۶۱ ایالات متحده آمریکا به ایندیانوولا، میسیسیپی برده شد.[۱۳] جسد او در موزه بی. بی. کینگ قرار داده شد تا اهالی شهر و طرفداران او بتوانند برای آخرین بار در تابوت به او ادای احترام کنند.[۱۴][۱۵] مراسم تشییع جنازه در کلیسای باپتیست بل گرو در ایندیانوولا، در تاریخ ۳۰ مه برگزار شد.[۱۶][۱۷][۱۸] در نهایت بی.بی. کینگ در موزه بی. بی. کینگ به خاک سپرده شد.[۱۵]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Herzhaft, Gérard (1997). "B.B. King". Encyclopedia of the Blues. Translated by Brigitte Debord (2nd ed.). Fayetteville, Ark.: University of Arkansas Press. pp. 108–110. ISBN 1-61075-139-6.
  2. Dahl, Bill. "B.B. King". AllMusic.com. Retrieved May 31, 2015.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ Troupe, Quincy (June 4, 1958). "BB King: American Blues Musician, b. 1925". Jazzandbluesmasters.com. Retrieved February 17, 2010. ...was born on a cotton plantation, in Itta Bene [sic], Mississippi, just outside the delta town of Indianola.
  4. Sebastian Danchin, Blues Boy: The Life and Music of B.B. King, University Press of Mississippi, 1998, p. 1 (شابک ‎۱-۵۷۸۰۶-۰۱۷-۶)
  5. Hear بی.بی. کینگ (music and interviews) on the Pop Chronicles (1969).
  6. "Tour Update". bbking.com. October 8, 2014. Archived from the original on April 30, 2015. Retrieved May 15, 2015.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ "B.B. King Coroner's Report: No Evidence of Poisoning". Rollingstone.com. Retrieved July 15, 2015.
  8. Ralph Ellis (May 2, 2015). "B.B. King "in home hospice care"". CNN. Retrieved May 15, 2015.
  9. Oaklander, Mandy (May 16, 2015). "B.B. King Died From Mini Strokes, Coroner Says". TIME. Retrieved May 26, 2015.
  10. Weiner, Tim (May 15, 2015). "B.B. King, Defining Bluesman for Generations, Dies at 89". The New York Times. Retrieved May 15, 2015.
  11. Payne, Ed; Alsup, Dave. "B.B. King was poisoned, his daughters claim". CNN. Retrieved May 26, 2015.
  12. "Coroner: No Evidence B.B. King Was Poisoned Before Death". The Huffington Post. July 13, 2015. Retrieved July 14, 2015.
  13. Charlotte Alter (May 30, 2015). "B.B. King Buried in Indianola, Mississippi". Time.com. Retrieved May 30, 2015.
  14. "Music And Tears At BB King Memphis Procession". News.sky.com. Retrieved May 30, 2015.
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ WMCActionNews5.com Staff (May 15, 2015). "Beale Street says goodbye to B.B. King — WMC Action News 5 - Memphis, Tennessee". WMC Action News 5. Retrieved May 30, 2015.
  16. Associated Press in Indianola, Mississippi (January 1, 1970). "BB King's funeral draws hundreds as Obama says country 'has lost a legend' | US news". The Guardian. Retrieved May 31, 2015.
  17. "Hundreds gather to farewell BB King". Melbourne: Theage.com.au. Retrieved May 31, 2015.
  18. "Community news from The Centre Daily Times in State College, PA". centredaily.com. Archived from the original on July 15, 2015. Retrieved May 31, 2015.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «B.B. King». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در دوازدهم آوریل ۲۰۱۲. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Би Би Кинг». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای بلغاری، بازبینی‌شده در ۶ مه ۲۰۱۲.

پیوند به بیرونویرایش