باز کردن منو اصلی

طاجین که از واژهٔ تابه در زبان فارسی مشتق شده[۱] نام ظرف و غذای مخصوص این ظرف است که درکشورهای شمال آفریقا بخصوص مراکش (مغرب) وهران (الجزایر) و تونس استفاده زیادی دارد. ظرف معمولاً از سفال پخته شده و سرامیک مقاوم به حرارت تولید می‌گردد و از دو قسمت تشکیل شده‌است: قسمت کف یا بشقاب که لبه کوتاهی دارد و قسمت سرپوش که مخروطی و بلند است در بعضی از انواع آن در انتهای مخروط سوراخی تعبیه شده‌است. کل ظرف، لعاب سرامیک داده شده و بعضی از انواع آن دارای نقش و نگار است.

طاجین
ZnuTjn2a.jpg
طاجین گیاهی در رستورانی در لندن
نوعآب‌پز یا کسرول
خاستگاهمراکش، وهران، تونس
۱٬۱۱۰ کیلوژول (۲۶۵ کیلوکالری) کالری
سایر اطلاعاتفیبر ۸ گرم، شکر ۰ گرم، پروتئین ۱۴ گرم، کربوهیدرات ۴۵ گرم
  •   پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به طاجین در ویکی‌انبار 
Tajine.JPG
طاجین مغربی.

در انواع جدیدی که در اروپا از آن ساخته شده بشقاب آن را از جنس فلز تهیه کرده‌اند تا استفاده آن مستقیم روی شعله گاز یا اجاق برقی امکان‌پذیر گردد.

انواعویرایش

برحسب شکل ظاهری و نیز نوع غذائی که در آن پخته می‌شود دو نوع متمایز دارد:

  • طاجین وهرانی (جزایری) و مراکشی (مغربی)

معمول برای پختن غذای گوشتی از طاجین استفاده می‌شود. انتهای قسمت مخروطی باز است و برای کنترل وضع پخت یا اضافه کردن آب یا ادویه بکار می‌رود. طاجین را روی اجاق مخصوص خود که با زغال روشن شده در حرارت کم و طولانی می‌پزند.[۲] طاجین مغربی شامل گوشت مرغ یا بره همراه با ادویه میوه خشک شده و خرما می‌باشد. به‌طور کلی از انواع گوشت در پخت طاجین استفاده می‌گردد. گاهی از گوشت بوقلمون نیز استفاده می‌شود.[۳]

  • طاجین تونسی

طاجین تونسی با نوع مغربی آن کمی متفاوت است و از سبزیها و پیاز و سیب زمینی بیشتر استفاده می‌شود و بعد از پختن برگردانده می‌شود و دوطرف آن سرخ می‌گردد و در ظرف جداگانه سرو می‌شود.[۴]

نگارخانهویرایش

منابعویرایش

  1. «لغت‌نامه دهخدا».
  2. Paula Wolfert. "Recipe for Moroccan Tajine *Broken Link*". Archived from the original on 2008-04-02. Retrieved 2008-04-27.
  3. Madame Guinaudeau, Traditional Moroccan Cooking, (Serif, London, 2004).
  4. Paula Wolfert. "Recipe for Tunisian Tajine". Retrieved 2008-04-18.