تصرف سنگاپور توسط ژاپن

تصرف سنگاپور توسط ژاپن (انگلیسی: Japanese occupation of Singapore) اشغال و تحت کنترل گرفتن سنگاپور توسط امپراتوری ژاپن پس از سقوط و تسلیم نیروهای نظامی انگلیس در ۱۵ فوریه ۱۹۴۲ در طول جنگ جهانی دوم بود.

سیونان-تو

昭南島 Shōnantō
سنگاپور تحت اشغال ژاپن
۱۹۴۲–۱۹۴۵
Imperial Seal سنگاپور تحت اشغال ژاپن
Imperial Seal
شعار: هاکو ایچیو
(八紘一宇)
سرود: سرود ملی ژاپن "君が代"
"His Imperial Majesty's Reign"[۱][۲]
'
موقعیت سنگاپور تحت اشغال ژاپن
The Empire of Japan at its peak in 1942:        Territory (1870–1895)        Acquisitions (1895–1930)        Acquisitions (1930–1942)
The Empire of Japan at its peak in 1942:
       Territory (1870–1895)
       Acquisitions (1895–1930)
       Acquisitions (1930–1942)
وضعیتMilitary occupation by the امپراتوری ژاپن
پایتخت
و بزرگترین شهر
"سنگاپور"
۱°۱۷′ شمالی ۱۰۳°۵۰′ شرقی / ۱٫۲۸۳°شمالی ۱۰۳٫۸۳۳°شرقی / 1.283; 103.833
Official language
and national language
زبان ژاپنی
Common languagesزبان چینی، زبان مالایی، زبان تامیلی، زبان انگلیسی
دین(ها)
دین رسمی: None
دفاکتو: شینتوی حکومتی[nb ۱]
حکومتMilitary occupation by a نظام تک‌حزبی تمامیت‌خواهی دیکتاتوری نظامی under an پادشاهی مطلقه
فهرست امپراتوران ژاپن 
• ۱۹۴۲–۱۹۴۵
هیروهیتو
فهرست نخست‌وزیران ژاپن 
• ۱۹۴۲–۱۹۴۴
توجو هیدکی
• ۱۹۴۴–۱۹۴۵
کوایسو کونی‌آکی
دوره تاریخیWorld War II
8 December 1941a

۱۵ فوریه ۱۹۴۲
نوامبر ۱۹۴۴ – مه ۱۹۴۵
۱۵ اوت ۱۹۴۵
• Singapore surrendered to British Military Administration

12 September ۱۹۴۵
• Singapore becomes a مستعمره تاج

۱ آوریل ۱۹۴۶
واحد پولJapanese-issued dollar
منطقه زمانییوتی‌سی (زمان استاندارد ژاپن)
گاه‌شماری
جهت رانندگیجهت رانندگی در کشورهای مختلف
کد ایزو ۳۱۶۶JP
پیشین
پسین
Straits Settlements
British Military Administration (Malaya)
امروز بخشی از سنگاپور
  1. جنگ اقیانوس آرام از ۸ دسامبر ۱۹۴۱ در مناطق زمانی آسیا آغاز شد، اما اغلب به عنوان شروع از ۷ دسامبر نام برده می‌شود، زیرا در مناطق اروپا و آمریکا (مانند حمله به پرل هاربر در ایالات متحده قلمرو هاوایی) زمان هنوز ۷ دسامبر بود.

پس از شکست ژاپنویرایش

روند استعمارزدایی در شبه‌جزیره مالایا شامل مالزی، سنگاپور و برونئی، که از آسیایی‌های استعمارشده توسط انگلیس بودند، نسبتاً آرام پیش رفت، که در مقایسه با کشورهای همسایه جنوب شرقی آسیا کاملاً تضاد داشت.

مالایا در سال ۱۹۵۷ موفق به کسب استقلال سیاسی شد و در سال ۱۹۶۳ تشکیل فدراسیون مالزی اعلام شد. طبق قانون اساسی، مالزی از ۱۸ ایالت تشکیل شده‌است که ۹ ایالت از آنها ایالت‌هایی هستند که در راس آنها پادشاهان موروثی قرار دارند. پادشاهان از ترکیب خود برای مدت هفت سال عالی‌ترین حاکم کشور را انتخاب می‌کنند. دولت مرکزی به ریاست نخست‌وزیر نقش مهمی دارد. تونکو عبدالرحمان اولین نخست‌وزیر مالزی مستقل بود.

سنگاپور، که در یک زمان به عنوان یک بندر حمل و نقل رایگان ایجاد شده بود، پس از تشکیل فدراسیون مالزی بخشی از این کشور شد. با این حال، به زودی سنگاپوری‌ها احساس نابرابر بودن موقعیت خود را در این شکل‌گیری ایالتی کردند. در اوت ۱۹۶۵، تونکو عبدالرحمان و سیاستمدار مشهور سنگاپور لی کوآن یو نخست‌وزیر در آینده / توافق‌نامه ای در مورد خروج سنگاپور از مالزی را امضا کردند. در ۹ اوت ۱۹۶۵، استقلال سنگاپور اعلام شد و در دسامبر همان سال، وضعیت جمهوری به‌طور رسمی به سنگاپور اختصاص یافت.

منابعویرایش

  1. "Explore Japan National Flag and National Anthem". Retrieved 29 January 2017.
  2. "National Symbols". Archived from the original on 2 February 2017. Retrieved 29 January 2017.
  3. Josephson, Jason Ānanda (2012). The Invention of Religion in Japan. University of Chicago Press. p. 133. ISBN 978-0-226-41234-4.
  4. Thomas, Jolyon Baraka (2014). Japan's Preoccupation with Religious Freedom (Ph.D.). Princeton University. p. 76.

پیوند به بیرونویرایش


خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «nb» وجود دارد، اما برچسب <references group="nb"/> متناظر پیدا نشد. ().