باز کردن منو اصلی

تقی رحمانی (زادهٔ ۱۳۳۸ در قزوین) روزنامه‌نگار، نویسنده، زندانی سیاسی، فعال سیاسی، عضو شورای فعالان ملی مذهبی و از مشاوران مهدی کروبی است. او در سال ۱۳۸۵ جایزه هلمن - همت را از سازمان دیده‌بان حقوق بشر دریافت کرد.[۱] رحمانی در سال ۱۳۷۸ با نرگس محمدی ازدواج کرد. محمدی روزنامه‌نگار و نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر است.[۲]

تقی رحمانی
Taghi Rahmani.jpg
سخنرانی تقی رحمانی در جمعیت رحمان
پاریس، عاشورا ۱۳۹۴
شناسنامه
نام کاملتقی رحمانی
زادروز۲۲ آبان ۱۳۳۸ (۵۹ سال)
زادگاهقزوین، ایرانی
همسر(ان)نرگس محمدی
فرزندانعلی و کیانا
دیناسلام
اطلاعات سیاسی
حزب سیاسیملی - مذهبی
سمت‌های پیشینعضو شورای فعالان ملی مذهبی
مشاور مهدی کروبی
فعالیت‌هانویسنده، محقق، دین‌پژوه و روزنامه‌نگار

بازداشت‌هاویرایش

بازداشت در سال ۱۳۷۹ویرایش

رحمانی حدود یک سوم از عمر خود را در زندان ایران به‌سر برده‌است.[۳] در سال ۱۳۶۰ به جرم نویسندگی در نشریهٔ زیرزمینی پیشتاز متعلق به گروه پیشتازان، گروهی متأثر از اندیشه‌های علی شریعتی، به سه سال حبس محکوم شد. در سال ۱۳۶۵ بخاطر نوشته‌هایش در روزنامه زیرزمینی موحد متعلق به گروه موحدون در زمینه نوگرایی دینی دستگیر و این بار برای ۱۱ سال به زندان محکوم شد. پس از آزادی از زندان در سال ۱۳۷۶ با ماهنامه ایران فردا و هفته‌نامه امید زنجان همکاری می‌کرد. او در ۲۰ اسفند ۱۳۷۹ دوباره در یک حمله شبانه به منزل محمد بسته‌نگار به همراه تعداد دیگری از اعضای جریان ملی مذهبی دستگیر شد و در ۲۷ فروردین ۱۳۸۱ با سپردن وثیقه از زندان آزاد شد. رحمانی همراه با دو همکارش هدی صابر و رضا علیجانی در ۲۵ خرداد ۱۳۸۲ از سوی سعید مرتضوی، بازداشت و ۲۲ ماه در بند بسر برد.[۴]

زندان پس از انتخابات ریاست جمهوری دهمویرایش

وی بار دیگر بلافاصله پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم در سال ۱۳۸۸ به همراه هدی صابر و رضا علیجانی برای چند روز دستگیر شد.[۵] او در این انتخابات از مهدی کروبی حمایت کرده بود.[۶]

همچنین او در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ توسط نیروهای امنیتی در ایران مجدداً بازداشت شد و در اردیبهشت ۱۳۹۰ آزاد شد.[۷] وی بار دیگر در ۲۷ اردیبهشت ماه ۱۳۹۰ دستگیر شد.[۸] وی بالاخره بهمن ۱۳۹۰ از طریق مناطق غربی کشور از ایران خارج شد و در پاریس به سر می‌برد.

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش