باز کردن منو اصلی

تنگک زنگنه (تنگک سوم) از محلات جنوبی استان بوشهر که در فاصله ۱۵ کیلومتری از شهرستان بوشهر قرار دارد. جمعیت این محله بر پایه آمار سرشماری سال ۸۸ برابر با ۵۳۲ نفر است.[۱]

لهجه اهالی این محله لری باگویش بوشهری به همراه اصطلاحات محلی تنگک است.[نیازمند منبع].
از سمت شمال به تنگک محمد جعفری (تنگک دوم) و از سمت جنوب همجوار با منطقه نیروگاه است. از سمت شرق به امامزاده عبدالمهیمن و از سمت غرب با فاصله چند کیلوتری به مشیله (گندآب) همجوار است.
در گذشته این منطقه تنگک یا تنجک می‌گفته‌اند که هم‌اکنون برای سلالت و روانی بیان به همان واژه تنگک معروف است.[نیازمند منبع]

محتویات

پیشینهویرایش

محله تنگک زنگنه به همراه دو محله دیگر (تنگک غریب یا تنگک اول و تنگک محمد جعفری یا تنگک دوم) بر روی سه تپه بسیار بلند در امتداد هم قرار گرفته بودند و حدفاصل بین سه تنگک دشت‌های بسیار زیبا وحاصلخیزی وجود داشت؛ که هر سه روستا قطب کشاورزی مهمی برای مردم شهر بوشهر به‌شمار می‌آمدند.
کشاورزی و گله داری از شغل عمده مردم این سه محل بود و خانواده‌های کشاورز این منطقه نه تنها از نظر مایحتاج روزانه خودکفا بودند، بلکه تولیدات خود را به شهر برده و عرضه می‌کردند.
زمین‌های کشاورزی این منطقه از حاصلخیزترین زمین‌های شهر بوشهر به‌شمار می‌رفت که علاوه بر کاشت گندم، سبزیجات و صیفی جات، گیاهان دارویی نیز به صورت خودرو در دامنه تپه‌ها و تل‌ها سبز می‌شد و در فصل زمستان یکی از زیباترین مناظر شهر بوشهر را به وجود می‌آورد.[نیازمند منبع]

شرح منطقهویرایش

منطقه تنگک پوشیده از انواع درختان بیابانی و نیمه بیابانی و بو ته‌های گیاهی است، دشت صاف و هموار و در پاره‌ای مناطق تپه و دره به چشم می‌خورد. منطقه تنگک از نظر موقعیتی مکانی مناسب برای نیروهای خودی علیه هجوم دشمنان است، کوه کزی و کوه صندوقی و ... از جمله مناطقی از تنگک زنگنه هستند که در برخورد نیروهای دلیران تنگستان با نیروهای انگلیسی و هندی مکانی مناسب از نظر موقعیت نظامی و سوق الجیشی بوده‌اند.

اماکن متبرکهویرایش

مدارسویرایش

معتمدانویرایش

افرادی بزرگوار که اهالی محل به ایشان اعتماد کامل دارند می‌توان به آقایان مشهدی رمضان تنگکی آزاد و کربلایی حسین رستگاری نژاد و حاج علی اکبر قربانی اشاره نمود. لازم است ذکر شود برخی عزیزان ساکن این محله نمی‌باشند اما ارتباط قومی و عاطفی و عمیقی با هم محلیان دارند.

محصولات کشاورزانویرایش

درختانویرایش

حیواناتویرایش

حشراتویرایش

پرندگانویرایش

حیوانات اهلیویرایش

ابزار آلات کشاورزانویرایش

چاه‌های آبویرایش

انواع درختان خرماویرایش

سهمرون، خضراوی، زینی، قصب، دیری، گنتار، کباب، کبچاب، سیس، شکر، سوزنی، لشت، غلامحسینی، اسماعیلی، مکتیو، حلو، خارو، مرسو، ابراهیمی، بریمی، سرخو، اسّک، قصب، شی خالی.[۳]

«این نوشته در دست تکمیل است. ممکن است دچار تغییراتی نیز بشود»

منابعویرایش

  1. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۸، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد». مرکز آمار ایران. ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲.
  2. سازمان جهاد کشاورزی استان بوشهر
  3. ورود کاربران
  • منابع طبیعی بوشهر

پیوند به بیرونویرایش

محله‌های شهر بوشهر
دهدشتی، شنبدی، کوتی و بهبهانی، صلح‌آباد، جُفره، جفره علی‌باش، جفره ماهینی، سنگی، عاشوری، شکری (بهشت صادق)، هلالی، باغ زهرا، جبری، شغاب، کوی فرهنگیان، عالی‌آباد، ستم‌آباد، ظلم‌آباد، بهمنی، رونی، سبزآباد، پودر، جلالی، مخ بلند، دواس، تل کوتی، بن مانع، نیدی، خواجه‌ها، دستک، ریشهر، امامزاده، رایانی، سرتل، تنگک (شمالی، وسطی، جنوبی)، تنگک غریب، تنگک محمد جعفری (رئیس)، تنگک زنگنه، نیروگاه اتمی، دروازه، توحید