باز کردن منو اصلی

این مقاله دربارهٔ توافقاتی است که آمریکا تا کنون انجام داده است.

محتویات

توافق‌های قبل از تأسیسویرایش

توافقات هسته‌ایویرایش

با وقوع بحران کوبا و جنگ سرد در ۱۹۷۰ به گفتهٔ چرچیل «موازنهٔ وحشت» بین دو ابرقدرت ایجاد شد. دو کشور آمریکا و شوروی از ترس جنگ هسته‌ای و سرانجام آن در تلاش برای کنترل سلاح هسته‌ای بودند که منجر به توافق‌هایی شد. در سال ۱۹۷۴ دو کشور به توافق رسیدند که سلاح‌های انفجاری آن‌ها در هر آزمایش بیش از ۱۵۰ تن قدرت انفجاری نداشته باشد.

سالت Iویرایش

این قرارداد برای اجتناب از تبدیل یک جنگ محدود به یک جنگ فراگیر هسته‌ای بود. این قرارداد نوع خاصی از سیستم پرتاب موشک و ساخت سایت موشک ضدبالیستیک را محدود می‌کرد. در این قرارداد فقط تعداد موشک‌ها محدود شده بود. پس دو کشور از نقطه ضعف موجود استفاده کرده و تعداد کلاهک‌های خود را به‌طور بی‌سابقه‌ای افزایش دادند.

سالت IIویرایش

در سال ۱۹۷۳ با مذاکره نیکسون و برژنف دو کشور در مواردی به توافق رسیدند:

  • محدودیت دائمی بر نیروهای راهبردی تهاجمی
  • کنترل عوامل تساوی بخش در مورد زرادخانه‌های سایر سلاح‌های تهاجمی
  • کاهش دوجانبهٔ نیروهای راهبردی

که در نهایت در ۱۹۷۹ توسط کارتر و برژنف به امضاء رسید. با اشغال افغانستان توسط شوروی، کارتر این پیمان را از سنا پس گرفت و قرارداد بی‌نتیجه ماند.

استارت (I II III)ویرایش

این قرارداد با فروپاشی شوروی و در دوران گورباچف شروع شد.

استارت Iویرایش

استارت یا گفتگوی کاهش جنگ‌افزار راهبردی در ۱۹۹۱ امضاء شد و در ۱۹۹۴ به اجرا درآمد؛ و در سال ۲۰۰۹ منقضی شد.[۲]

استارت IIویرایش

این قرارداد در سال ۱۹۹۳ توسط بوش پدر و بوریس یلتسین به امضاء رسید. این قرارداد مؤثر نبود و در سال ۲۰۰۲ روسیه در پاسخ به خارج شدن آمریکا از پیمان موشک ضدبالیستیک آن را پس گرفت.[۳]

استارت IIIویرایش

مذاکرات این توافق در سال ۱۹۹۷ بین یلتسین و بیل کلینتون در هلسینکی برگزار شد. در نهایت مذاکرات شکست خورد و توافق امضاء نشد.[۴]

منابعویرایش