جامع الالحان پس از کنز الالحان مهمترین اثر عبدالقادر مراغه‌ای است و شامل اغلب قواعد موسیقی است. اگر کنز الالحان در برگیرندهٔ مجموع آهنگ‌های موسیقی و نمونهٔ کامل ساخته‌های عبدالقادر بوده، جامع الالحان نیز مجموع قواعد اجرای آن‌ها به حساب می‌آید.

جامع الالحان کتابی است به زبان فارسی، دربارهٔ موسیقی، نوشتهٔ عبدالقادر مراغه‌ای. وی این کتاب را برای آموزش دو فرزند خود تألیف کرد. جامع الالحان مشتمل بر مقدمه، دوازده باب و خاتمه است. از جمله موارد اهمیت کتاب، به‌کار رفتن فراوان اصطلاح‌های فارسی موسیقی به جای اصطلاح‌های عربی است.

از جامع الالحان نسخه‌های خطی چندی برجای است. کهن‌ترین نسخه‌ای که از کتاب به دست آمده، در سال ۸۱۸ قمری به خط خود مؤلف نوشته شده‌است که در سال ۱۳۶۶ به دست تقی بینش در تهران چاپ شد. در این چاپ متأسفانه خاتمه که خود در شش فصل رسالهٔ مستقلی به‌شمار می‌رود، حذف شده‌است و فصل دوم این بخش در ۴۵ مجلس است و در هر مجلس اشعاری مناسب موضوع آورده شده‌است.

منابعویرایش

  • مراغی، عبدالقادر (۱۳۶۶جامع‌الالحان، به کوشش به اهتمام تقی بینش.، تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی