جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰

جام ملت‌های اروپا۲۰۰۰ یازدهمین دوره مسابقات جام ملت‌های اروپا است و در حالی در دو کشور بلژیک و هلند برگزار شد که این برای اولین بار بود که دو کشور مشترکاً میزبانی این رقابت‌ها را به عهده می‌گرفتند، این دو کشور ۳۱ مسابقه را از ۱۰ ژوئن تا ۲ ژوئیه سال ۲۰۰۰ میلادی در هشت شهر مختلف برگزار کردند؛ چهار شهر در هلند و چهار شهر در بلژیک که در سال ۱۹۷۲ به تنهایی طعم میزبانی این رقابت‌ها را چشیده بود.

جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰
UEFA Euro 2000 logo.svg
لوگوی رسمی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰
جزئیات مسابقات
کشورهای میزبانهلند
بلژیک
تاریخ برگزاری۱۰ ژوئن – ۲ ژوئیه
شمار تیم‌ها۱۶
شمار ورزشگاه‌ها۸ (در ۸ شهر)
رده‌بندی نهایی
 فرانسه
آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده۳۱
گل‌های زده شده۸۵ (۲٫۷۴ گل به‌ازای هر بازی)
تماشاگران۱٬۱۲۲٬۸۳۳ (۳۶٬۲۲۰ نفر به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان)هلند پاتریک کلایورت
جمهوری فدرال یوگسلاوی ساوو میلوشویچ(۵گل)
بهترین بازیکن(ـان)فرانسه زین الدین زیدان
دور نهایی جام ملت‌های اروپا۲۰۰۰.

ورزشگاه‌های این دوره

روتردام آمستردام بروکسل بروژ
ورزشگاه دکویپ
ظرفیت: ۴۸٬۵۰۰
ورزشگاه آمستردام آرنا
ظرفیت: ۵۱٬۵۰۰
ورزشگاه کینگ بودوئن
ظرفیت: ۴۸٬۵۰۰
ورزشگاه یان برایدل
ظرفیت: ۲۸٬۵۰۰
   
آیندهون آرنهم لیژ شارلروآ
ورزشگاه فیلیپس
ظرفیت: ۳۲٬۰۰۰
ورزشگاه خلره‌دوم
ظرفیت: ۲۸٬۵۰۰
ورزشگاه موریس دوفراسن
ظرفیت: ۲۹٬۰۰۰
ورزشگاه استاد پی ده شارلوا
ظرفیت: ۲۸٬۰۰۰
       

ورزشگاه‌هایی که هلند برای برگزاری مسابقه‌ها آماده کرده بود از این قرار بودند: فاینورد (د کوییپ) در روتردام، آمستردامآرنا، فیلیپس در آیندهوون و ورزشگاه خلره‌دوم در آرنهم. و چهار ورزشگاه بلژیک هم این‌ها بودند: یان بریدل در بروژ، ورزشگاه موریس دوفراسن در لیژ، دو پیز دو شارلووا در شارلووا و کینگ بادوان در بروکسل. این ورزشگاه آخری همان هیسل بود که بازسازی شده بود و دیدارهای افتتاحیه و فینال در همین ورزشگاه برگزار شد.

مرحله گروهی بازی‌ها

۱۶ تیمی که به دور نهایی این بازی‌ها راه پیدا کرده بودند:

گروه اِی

مرحله گروهی با چند شگفتی همراه بود؛ یکی از آن‌ها عملکرد عالی پرتغال بود که هر سه بازی خود را در گروه A برد، از جمله برد سه بر دو مقابل انگلیس در حالی که دو بر صفر عقب افتاده بود و برد سه بر صفر مقابل آلمان که در آن سرجیو کونسیسائو هر سه گل را زد. انگلیسی‌ها که آلمان را یک بر صفر برده بودند انتظار داشتند تیمشان بهتر شده باشد اما این بار سه بر دو به رومانی باختند، آن هم با یک پنالتی دیرهنگام. انگلیس هرچند به حذف در مرحله گروهی عادت دارد و این سومین بار در چهار تورنمنت گذشته بود که این اتفاق برایش می‌افتاد، اما این برای آلمانی‌ها غیرمنتظره بود. آلمان که سایه‌ای از تیم قدرتمند سابق بود تنها امتیاز خود را از تساوی یک بر یک با رومانی گرفت که به عنوان تیم دوم به مرحله بعد صعود کرد.

گروه بی

بلژیک دیدار اول گروه B را مقابل سوئد برد، اما به ترکیه و ایتالیا باخت و حذف شد و این مایه ناراحتی شدید هواداران میزبان شد. ایتالیا هم هر سه بازی خود را برد.

گروه سی

در گروه C نبردی به‌یادماندنی بین یوگسلاوی و اسپانیا درگرفت. اسپانیا باید می‌برد تا صعود کند اما هنگامی که اسلوبودان کوملیه‌نوویچ در دقیقه ۷۵ گل زد یوگسلاوی سه بر دو پیش افتاد. اسپانیایی‌ها البته دو گل در وقت‌های تلف‌شده زدند و چهار بر سه پیروز شدند. البته یوگسلاوی که با اسلوونی سه بر سه مساوی کرده و نروژ را یک بر صفر برده بود هم پس از تساوی نروژ و اسلوونی صعود کرد.

گروه دی

هلند، دیگر میزبان بهتر کار کرد و طبق انتظار از گروه D به همراه فرانسه صعود کرد. هلند با بردن فرانسه در آخرین دیدار گروهی با نتیجه سه بر دو تیم اول شد. دانمارک قهرمان یورو ۹۲ حتی یک بازی را هم نبرد و جمهوری چک فینالیست یورو ۹۶ فقط دانمارک را برد.

بازی‌های یک چهارم نهایی و نیمه نهایی

در یک‌چهارم نهایی ایتالیا و پرتغال به شکست‌ناپذیری خودشان ادامه دادند و رومانی و ترکیه را بردند. پنالتی دیرهنگامی که رائول از دست داد باعث شد اسپانیا دو بر یک به فرانسه ببازد. اما هلند بهترین عملکرد این دور را داشت و یوگسلاوی را شش بر یک برد. هلند مقابل ایتالیا دو پنالتی را از دست داد (پاتریک کلایورت و فرانک دی‌بوئر) و برای چهارمین بار در هشت سال در ضربات پنالتی حذف شد. از ایتالیا هرچند جیان‌لوکا زامبروتا در دقیقه ۳۴ اخراج شد، اما فرانچسکو تولدو، بهترین بازیکن میدان ضربه پنالتی پل بوسفلت را مهار کرد و مردان دینو زوف به فینال رسیدند. فرانسه هم با یک پنالتی جنجالی پرتغال را در وقت اضافی برد. داور به دلیل هند آبل ژاویر در محوطه جریمه پنالتی گرفت و پرتغالی‌ها به پنالتی اعتراض داشتند. نونو گومژ اخراج شد و چندین بازیکن پرتغال با محرومیت‌های بلندمدت روبرو شدند. زین‌الدین زیدان خونسردی خود را حفظ کرد و گل طلایی را زد و فرانسه را به فینال رساند. File:Italy - France, 2 July 2000.jpg|thumb|چپ|The French and Italian teams preceding the final match on 2 July 2000.

فینال این دوره

ایتالیا در آستانه دومین قهرمانی خود بود که فرانسه شرایط را تغییر داد. آن‌ها به عنوان اولین تیمی شناخته شدند که پس از قهرمانی در جام جهانی بلافاصله قهرمان یورو هم می‌شوند. روژه لومر و دینو زوف در ترکیب تیم‌هایشان دست برده بودند و یوری جورکائف و کریستف دوگاری در ترکیب اصلی فرانسه به میدان رفتند و مارکو دل‌وکیو در ایتالیا جانشین فیلیپو اینتزاگی شده بود. بازی دو تیم به وقت اضافی کشیده شد و فرانسه مصمم بود که شکست را به پیروزی تبدیل کند. در دقیقه ۱۰۳ بود که دیوید ترزگه روی سانتر روبر پیرس با ضربه‌ای مهار نشدنی سقف دروازه ایتالیا را به لرزه درآورد و فرانسه با این گل طلایی قهرمان شد و دیدیه دشان جام را به فرانسه برد.

.

داوران این دوره

داوران کمک داوران داوران چهارم
  Günter Benkö   Yury Dupanov   Michel Piraux
  Kim Milton Nielsen   Roland Van Nylen   کایروس واساراس
  جمال الغندور   Ivan Lekov   Terje Hauge
  گراهام پل   Jens Larsen   لوبوس میشل
  Gilles Veissière   Philip Sharp
  مارکوس مرک   Jacques Poudevigne
  پیرلوئیجی کولینا   Kurt Ertl
  Dick Jol   Sergio Zuccolini
  Vítor Melo Pereira   Dramane Dante
  Hugh Dallas   Emanuel Zammit
  José García Aranda   Jaap Pool
  آندرس فریسک   Eddie Foley
  Urs Meier   Nicolae Grigorescu
  Igor Sramka
  Carlos Martín Nieto
  Leif Lindberg
  Turgay Güdü

گروه بندی رقابت‌ها

سیدبندی رقابت‌ها سید ۱ سید ۲ سید ۳

نتایج

 
ساختمان اصلی شهر آمستردام هلند و تصویر ادگار داویدس هک شده روی آن.

All times local (CEST/یوتی‌سی ۲:۰۰+)

گروه بندی

گروه اِی

تیم بازی برد مساوی باخت زده خورده تفاضل امتیاز
  پرتغال ۳ ۳ ۰ ۰ ۷ ۲ ۹
  رومانی ۳ ۱ ۱ ۱ ۴ ۴ ۰ ۴
  انگلستان ۳ ۱ ۰ ۲ ۵ ۶ −۱ ۳
  آلمان ۳ ۰ ۱ ۲ ۱ ۵ −۴ ۱
۱۲ ژوئن ۲۰۰۰
آلمان   ۱ – ۱   رومانی
پرتغال   ۳ – ۲   انگلستان
۱۷ ژوئن ۲۰۰۰
رومانی   ۰ – ۱   پرتغال
انگلستان   ۱ – ۰   آلمان
۲۰ ژوئن ۲۰۰۰
انگلستان   ۲ – ۳   رومانی
پرتغال   ۳ – ۰   آلمان

گروه بی

تیم بازی برد مساوی باخت زده خورده تفاضل امتیاز
  ایتالیا ۳ ۳ ۰ ۰ ۶ ۲ ۹
  ترکیه ۳ ۱ ۱ ۱ ۳ ۲ ۴
  بلژیک ۳ ۱ ۰ ۲ ۲ ۵ −۳ ۳
  سوئد ۳ ۰ ۱ ۲ ۲ ۴ −۲ ۱
۱۰ ژوئن ۲۰۰۰
بلژیک   ۲ – ۱   سوئد
۱۱ ژوئن ۲۰۰۰
ترکیه   ۱ – ۲   ایتالیا
۱۴ ژوئن ۲۰۰۰
ایتالیا   ۲ – ۰   بلژیک
۱۵ ژوئن ۲۰۰۰
سوئد   ۰ – ۰   ترکیه
۱۹ ژوئن ۲۰۰۰
ترکیه   ۲ – ۰   بلژیک
ایتالیا   ۲ – ۱   سوئد

گروه سی

تیم بازی برد مساوی باخت زده خورده تفاضل امتیاز
  اسپانیا ۳ ۲ ۰ ۱ ۶ ۵ ۶
  یوگسلاوی ۳ ۱ ۱ ۱ ۷ ۷ ۰ ۴
  نروژ ۳ ۱ ۱ ۱ ۱ ۱ ۰ ۴
  اسلوونی ۳ ۰ ۲ ۱ ۴ ۵ −۱ ۲
۱۳ ژوئن ۲۰۰۰
اسپانیا   ۰ – ۱   نروژ
یوگسلاوی   ۳ – ۳   اسلوونی
۱۸ ژوئن ۲۰۰۰
اسلوونی   ۱ – ۲   اسپانیا
نروژ   ۰ – ۱   یوگسلاوی
۲۱ ژوئن ۲۰۰۰
یوگسلاوی   ۳ – ۴   اسپانیا
اسلوونی   ۰ – ۰   نروژ

گروه دی

تیم بازی برد مساوی باخت زده خورده تفاضل امتیاز
  هلند ۳ ۳ ۰ ۰ ۷ ۲ ۹
  فرانسه ۳ ۲ ۰ ۱ ۷ ۴ ۶
  جمهوری چک ۳ ۱ ۰ ۲ ۳ ۳ ۰ ۳
  دانمارک ۳ ۰ ۰ ۳ ۰ ۸ −۸ ۰
۱۱ ژوئن ۲۰۰۰
فرانسه   ۳ – ۰   دانمارک
هلند   ۱ – ۰   جمهوری چک
۱۶ ژوئن ۲۰۰۰
جمهوری چک   ۱ – ۲   فرانسه
دانمارک   ۰ – ۳   هلند
۲۱ ژوئن ۲۰۰۰
دانمارک   ۰ – ۲   جمهوری چک
فرانسه   ۲ – ۳   هلند

دور نهایی

یک‌چهارم پایانی نیمه‌پایانی پایانی
                   
24 June – Amsterdam        
   ترکیه  ۰
28 June – Brussels
   پرتغال  ۲  
   پرتغال  ۱
25 June – Bruges
     فرانسه (a.e.t.)  ۲  
   اسپانیا  ۱
2 July – Rotterdam
   فرانسه  ۲  
   فرانسه (a.e.t.)  ۲
25 June – Rotterdam
     ایتالیا  ۱
   هلند  ۶
29 June – Amsterdam
   یوگسلاوی  ۱  
   هلند  ۰ (۱)
24 June – Brussels
     ایتالیا (pen.)  ۰ (۳)  
   ایتالیا  ۲
   رومانی  ۰  

یک چهارم نهایی

ترکیه  ۰ – ۲  پرتغال
Report گومز   '۴۴، '۵۶

ایتالیا  ۲ – ۰  رومانی
توتی   '۳۳
اینزاگی   '۴۳
Report

هلند  ۶ – ۱  یوگسلاوی
کلایورت   '۲۴، '۳۸، '۵۴
Govedarica   '۵۱ (o.g.)
اورمارس   '۷۸، '۹۰
Report میلوشویچ   '۹۰+۱

اسپانیا  ۱ – ۲  فرانسه
مندیتا   '۳۸ (pen.) Report زیدان   '۳۲
ژورکائف   '۴۴

نیمه نهایی

پرتغال  ۱ – ۲ (و.ا.)  فرانسه
گومز   '۱۹ Report آنری   '۵۱
زیدان   '۱۱۷  (پنالتی)

فینال

فرانسه  ۲ – ۱ (و.ا.)  ایتالیا
ویلتورد   '۹۰+۴
ترزگه   '۱۰۳
Report دلوکیو   '۵۵
تماشاگران: ۴۸٬۲۰۰

آمار

گلزنان برتر

میانگین گل زده برای هر دیدار

۲٫۷۴ برای هر بازی

تیم منتخب جام

دروازه بان مدافع هافبک مهاجم

  فابین بارتز
  فرانچسکو تولدو

  لوران بلان
  لیلیان تورام
  مارسل دسایی
  فابیو کاناوارو
  پائولو مالدینی
  الساندرو نستا
  فرانک دی بوئر

  دیمیتریو آلبرتینی
  پاتریک ویه‌را
  جوزپ گواردیولا
  روی کاستا
  ادگار داویدس
  لوئیس فیگو
  زین‌الدین زیدان

  تیری آنری
  ساوو میلوشویچ
  رائول
  پاتریک کلایورت
  نونو گومز
  فرانچسکو توتی

منابع