باز کردن منو اصلی

جان باردین

فیزیک‌دان و مهندس آمریکایی

زندگی‌نامهویرایش

وی تحصیلات خود را در دانشگاه ویسکانسین-مدیسن در سال ۱۹۲۸ میلادی به پایان رساند و در سال ۱۹۳۶ میلادی از همین دانشگاه درجه دکتری گرفت، چند سال بعد در دانشگاه مینه‌سوتا تدریس کرد و در سال ۱۹۴۵ میلادی به آزمایشگاه‌های تلفن گراهام بل انتقال یافت. در همین جا بود که با همکاری ویلیام شاکلی و والتر برتن به کشف ترانزیستور توفیق یافت و به اشتراک این دو به دریافت جایزه نوبل سال ۱۹۵۶ میلادی در فیزیک نایل آمد. باردین از سال ۱۹۵۱ به بعد استادی فیزیک نایل آمد و در سال ۱۹۷۲ با لپون کوپر و جان رابرت شریفر دومین جایزه نوبل را برای ارائه نظریه بی‌سی‌اس در مورد ابررسانایی بدست آورد.[۱] او تنها فیزیک‌دانی است که دو بار موفق به دریافت جایزه نوبل شده‌است.[۲][۳] وی در سال ۱۹۹۱ درگذشت.

دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپینویرایش

باردین در ۱۹۵۱ با ترک آزمایشگاههای بل به دانشکده‌های مهندسی برق و فیزیک دانشگاه ایلینوی در اربانا شمپین پیوست. اولین دانشجوی پی اچ دی او، نیک هولونیک (۱۹۵۴)، اولین ال ای دی را در ۱۹۶۲ اختراع کرد.[۴][۵]

نظریه ابررساناییویرایش

او یکی از پدیدآورندگان نظریه BCS در توجیه پدیده ابررسانایی است که به خاطر آن جایزه نوبل فیزیک ۱۹۷۲ را به همراه رابرت شریفر و لئون کوپر دریافت کرد.

پانویسویرایش

  1. کتاب ابررسانایی نوشته ایزاک آسیموف صفحه ۵۰
  2. مهدی صارمی‌فر
  3. http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/facts/physics/index.html
  4. "Biography of John Bardeen 2". PBS. Retrieved 2007-12-24.
  5. "Nice Guys Can Finish As Geniuses at University of Illinois in Urbana-Champaign". Knight Ridder News Service. Chicago Tribune. 2003-01-25. Retrieved 2007-08-03.

منابعویرایش

  • صارمی‌فر، مهدی. «کشف دوباره آتش». همشهری آن‌لاین. دریافت‌شده در ۱ دی ۱۳۸۶. پیوند خارجی در |اثر= وجود دارد (کمک)