جبهه‌های مدیترانه، خاورمیانه و آفریقا

جبهه‌های مدیترانه، خاورمیانه و آفریقا جنگ جهانی دوم شامل نبردهای دریایی، زمینی و هوایی بین متفقین و نیروهای محور در حوضه مدیترانه، غرب آسیا و شمال آفریقا بود. جنگ در این جبهه از ۱۰ ژوئن سال ۱۹۴۰ با ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم تا ۲ مه ۱۹۴۵ وقتی که همه نیروهای محور در ایتالیا در پایان جنگ جهانی دوم در اروپا تسلیم شدند، ادامه یافت.

جبهه‌های مدیترانه، خاورمیانه و آفریقای
بخشی از جنگ جهانی دوم
WWII-Mediterranean-v1.PNG

نقشهٔ اراضی در دست متفقین (سبز تیره) و نیروهای محور (نارنجی) و کشورهای بی‌طرف (خاکستری) در هنگام درگیری در مدیترانه
تاریخ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰ – ۲ مه ۱۹۴۵
(۴ سال، ۱۰ ماه، ۳ هفته و ۱ روز)
مکان
نتیجه پیروزی متفقین
طرفین درگیر

متفقین:
 بریتانیا (۱۹۳۹–۴۵)
ایالات متحده آمریکا ایالات متحده (۱۹۴۲–۴۵)
اتحاد جماهیر شوروی شوروی (۱۹۴۱–۴۵)
 برزیل (۱۹۴۲–۴۵)
 ایتالیا (۱۹۴۳–۴۵)

تبعیدی‌ها و پارتیزان‌ها به ترتیب ورود به جنگ:
 اتیوپی
لهستان لهستان
چکسلواکی چکسلواکی
 فرانسه آزاد
 یونان (۱۹۴۰–۴۵)
یوگسلاوی یوگسلاوی (۱۹۴۱–۴۵)
آلبانی (۱۹۴۴–۴۵)

مشترک‌المنافع/امپراتوری بریتانیا:
کانادا کانادا
 راج بریتانیا
استرالیا استرالیا
 نیوزیلند
 آفریقای جنوبی

اردن امارت شرق اردن

نیروهای محور:

 ایتالیا (۱۹۴۰–۴۳)
جمهوری سوسیالیستی ایتالیا جمهوری اجتماعی ایتالیا (۱۹۴۳–۴۵)
 آلمان
 عراق (۱۹۴۱)
 مجارستان
ایران (۱۹۴۱)
دولت مستقل کرواسی کرواسی[۱]
اسلواکی اسلواکی
پادشاهی بلغارستان بلغارستان (۱۹۴۰–۴۴)

فلسطینمبارزان فلسطینی
Vichy France فرانسه ویشی (۱۹۴۰–۴۲)
فرماندهان و رهبران

بریتانیا وینستون چرچیل
بریتانیا Harold Alexander
بریتانیا Claude Auchinleck
بریتانیا Archibald Wavell
بریتانیا Henry Maitland Wilson
اتحاد جماهیر شوروی ژوزف استالین
اتحاد جماهیر شوروی ومیتری کوزلوف
ایالات متحده آمریکا فرانکلین دلانو روزولت
ایالات متحده آمریکا هری ترومن
ایالات متحده آمریکا دوایت آیزنهاور
برزیل گتولیو وارگاس
پادشاهی ایتالیا مارشال پیترو بادوگیلیو
امپراتوری اتیوپی هایله سلاسی

چکسلواکی ادوارد بنش
فرانسه آزاد شارل دو گل
فرانسه آزاد ماری-پیر کونیگ
فرانسه آزاد Jean de Lattre de Tassigny
پادشاهی یونان الکساندر پاپاگوس (اسیر)
یوگسلاوی یوسیپ بروز تیتو

انور خوجه

پادشاهی ایتالیا بنیتو موسولینی  
پادشاهی ایتالیا مارشال پیترو بادوگیلیو
پادشاهی ایتالیا اوگو کاوایرو  
آلمان نازی آدولف هیتلر
آلمان نازی آلبرت کسلرینگ
آلمان نازی اروین رومل
پادشاهی عراق رشید عالی
رضا پهلوی
غلامعلی بایندر 
Flag of Palestine.svg امین الحسینی
پادشاهی مجارستان میکلوش هورتی
دولت مستقل کرواسی آنته پاولیچ
دولت مستقل کرواسی دیدو کواترنیک
اسلواکی یوزف تیسو
پادشاهی بلغارستان بوریس سوم بلغارستان  
پادشاهی بلغارستان سیمئون دوم
فرانسه فرانسوآ دارلان  

فرانسه هانری فرناند دنتز (اسیر)

عملیات‌های لوفت‌وافه

در پی انهدام بیشتر ناوگان دریایی رزمی ایتالیا در تارانتو توسط نیروی هوایی بریتانیا و شکست این کشور در یونان، روز ۲۰ نوامبر سال ۱۹۴۰ آلمان پیشنهاد اعزام یگان هوایی قدرتمندی به سیسیل جهت اجرای حملات برد بلند علیه ناوگان دریایی بریتانیا در شرق مدیترانه را به ایتالیا کرد. ایتالیایی‌ها که در موقعیتی نبودند هر گونه پیشنهاد کمک را رد کنند، به سرعت با آن موافقت نمودند. اواخر ماه دسامبر سفارت آلمان در رم اعلام کرد تنها یک فرماندهی یگانه به رهبری افسران آلمانی در مدیترانه می‌تواند اوضاع فاجعه‌بار به پا در اثر بی‌کفایتی ایتالیایی‌ها را بهبود ببخشد اما هیتلر بنا بر دلایل سیاسی در دست گرفتن امور جنگی ایتالیا را رد کرد. تا ماه ژانویه سال ۱۹۴۱ سپاه ۱۰ هوایی لوفت‌وافه عموما متشکل از یگان‌های مستقر در نروژ، در سیسیل مستقر گشت. تا میانه ماه ژانویه قریب به ۲۰۰ بمب‌افکن و جنگنده برد بلند آلمانی در حال عملیات علیه نیروی دریایی بریتانیا و خطوط ارتباطی آن در مرکز و شرق مدیترانه بودند. تاثیر لوفت‌وافه در عملیات‌های هوایی و دریایی جبهه مدیترانه بلافاصله و مستقیم بود. به دستور هیتلر این یگان تقریبا در همین زمان جهت پشتیبانی از عملیات‌های زمینی نیروهای محور به شمال آفریقا منتقل گشت. به هر صورت حضور لوفت‌وافه در مدیترانه یک عملیات جانبی برای آن به حساب می‌آمد. در مجموع ماموریت این نیرو در این جبهه تا حدود زیادی شامل حمله به جزیره مالت، پشتیبانی از آفریکاکور، تهاجم به ناوگان دریایی بریتانیا، محافظت از خط تدارکاتی بین آفریقا و اروپا و پشتیبانی از ایتالیایی‌ها می‌شد..[۲]

منابع

  1. Beevor, Stalingrad. Penguin 2001 ISBN 0-14-100131-3 p183
  2. Baxter 2006, p. ۷۳–۷۴.