باز کردن منو اصلی

تاریخویرایش

این جزایر را کریستف کلمب دریانورد ایتالیایی در سال ۱۴۹۳ میلادی کشف کرد. وی به محض ورود به این جزایر افراد بومی را در این جزایر مشاهده کرد. تا سال ۱۵۹۶ بیشتر بومیان این جزایر یا از آنجا فرار کردند یا به وسیلهٔ مهاجران جدید به قتل رسیدند.

در سال ۱۶۴۸ مهاجران هلندی در این جزایر مستقر شدند.

در سال ۱۶۷۲ جزایر ویرجین بریتانیا، ضمیمهٔ امپراتوری بریتانیا شد. مهاجرین خارجی که بیشتر بریتانیایی‌تبار بودند از بردگان آفریقایی با حداقل مزایا به عنوان کارگر در مزارع نیشکر استفاده می‌کردند که با الغای بردگی در نیمهٔ اول قرن نوزدهم این روش نیز منسوخ شد.

جزایر ویرجین بریتانیا از سال ۱۸۷۲ تا سال ۱۹۶۰ به عنوان قسمتی از جزایر لیوارد شناخته می‌شد که در سال ۱۹۶۰ از مجموعه جزایر لیوارد جدا شد.

در اول ژوئیه ۱۹۵۶ بریتانیا به این جزایر خودگردانی نسبی داد و به همین علت این روز در جزایر ویرجین روز ملی و تعطیل رسمی است.

در سال ۲۰۰۶ میلادی دیوید پیری به عنوان فرماندار و رالف اونیل به سمت نخست‌وزیر منصوب شدند.

سیاستویرایش

جغرافیاویرایش

پایتخت جزایر ویرجین بریتانیا شهر رود تاون (به انگلیسی: Road Town) با ۹۴۰۰ نفر جمعیت است.

مساحت جزایر ویرجین بریتانیا ۴۱۷ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۳۰٬۶۰۰ نفر است.

جزایر ویرجین بریتانیا مشتمل بر ۳۶ جزیره‌است که بیش از ۲۰ جزیره، خالی از سکنه‌است.

مهمترین جزیره‌های جزایر ویرجین بریتانیا عبارتند از تورتولا، ویرجین گوردا، آنگادا و یوست ون دایک هستند.

مردمویرایش

نژاد ۸۳٪ از جمعیت جزایر ویرجین بریتانیا سیاهپوست، و ۱۷٪ سفید، آسیایی، هندی و دورگه هستند.

دین مردم این جزایر بسیار متنوع و شامل فرقه‌های مختلف مسیحیت است، به طوری که ۸۶٪ آن را پروتستان (شامل ۳۳٪ متدیست، ۱۷٪ انگلیکان، ۹٪ کلیسای خدا، ۶٪ ادونتیست روز هفتم، ۴٪ باپتیست و ۲٪ شاهدان یهوه) و ۱۰٪ کاتولیک است.

انگلیسی زبان رسمی مردم جزایر ویرجین بریتانیا است.

اقتصادویرایش

دلار آمریکا با واحد جزء سنت واحد پول جزایر ویرجین بریتانیا است.

صادرات جزایر ویرجین بریتانیا را نیشکر، ماهی تازه، میوه جات و شن و ماسه تشکیل می‌دهند. گردشگری و بانکداری از جمله مهمترین صنایع در جزایر ویرجین بریتانیا است.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش