باز کردن منو اصلی

حدیث صحیح از دیدگاه اهل سنت اینگونه تعریف شده است: «ما اتصل سنده بالعدول الضابطین من غیر شذوذ ولا علة»[۱]

یعنی آنچه که با سند متصل، به نقل از راویان عادل و ضابط، بدون شذوذ یا علة نقل شده باشد.

همچنین از دیدگاه اهل تشیع، یک شرط دیگر برای حدیث صحیح وجود دارد و آن «امامی مذهب» بودن راویان می‌باشد.[۲]

اگر راویان حدیث همگی امامی مذهب نباشند (مثلاً زیدی یا فطحی مذهب باشند) حدیث از درجه صحت ساقط می‌شود.

منابعویرایش

  1. التقریب والتیسیر، أبو زکریا محیی الدین یحیی بن شرف النووی، دارالکتاب العربی، ص ۲۵
  2. رسائل فی درایة الحدیث، مهذب الدین أحمد بن عبد الرضا البصری، ج ۲، ص ۲۱۹

التقریب والتیسیر، یحیی بن شرف النووی تیسیر مصطلح الحدیث، محمود الطحان مصطلح الحدیث، ابن عثیمین

پی‌نوشت‌هاویرایش