حسونه نواوی

حَسّونه بن عبدالله نَواوی (۱۸۴۰–۱۹۲۵) فقیه حنفی مصری بود. در نوای، اسیوط زاده شد و در الازهر دانش آموخت. تدریس علوم شرعی در مدرسهٔ حقوق مصر را برعهده گرفت. مناصب قضایی چندی گرفت، سپس در سال‌های ۱۳۱۳–۱۳۱۷ق و ۱۳۲۴–۱۳۲۷ق، مفتی اعظم مصر و شیخ الازهر بود. سلم المسترشدین فی أحکام الفقه و الدین اثر برجستهٔ اوست. کتابخانهٔ شخصی او به کتابخانهٔ الازهر واگذار شد.[۱]

حَسّونه نَواوی
زادهٔ۱۸۴۰م / ۱۲۵۵ق
نوای، اسیوط
درگذشت۱۹۲۵م/ ۱۳۴۳ق
قاهره
پیشهفقیه
آثارسلم المسترشدین فی أحکام الفقه و الدین

منابعویرایش

  1. احمد العلاونه (۲۰۱۱). العلماء العرب المعاصرون ومآل مکتباتهم. بیروت: دارالبشائر الإسلامیة. صص. ۵۹.