خودآموزی نوعی فرایند یادگیری است که یادگیرنده و یاددهنده در آن یکی هستند. این روش آموزشی، مقرون به صرفه شناخته می‌شود و یادگیرنده در آن آزادی تام در انتخاب موضوع، زمان و فضای آموزشی دارد.[۱]

همه‌چیزدان دورهٔ رنسانس، لئوناردو دا وینچی یکی از نمونه‌های شناخته‌شده در زمینهٔ خودآموزی است.

کلاس‌های درسی و دیگر فعالیت‌های اجتماعی می‌توانند مکملی برای خودآموزی باشند. بسیاری از افرادی که به خودآموزی می‌پردازند راهنمایی‌های لازم را از افراد متخصص، دوستان، خانواده و ... جویا می‌شوند. بررسی روش‌های خودآموزی از موضوعات علوم پرورشی، نظریهٔ آموزش، پژوهش‌های آموزشی، فلسفه آموزش و پرورش و روان‌شناسی تربیتی است.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. «خودآموزی». معاونت آموزشی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۱۵-۰۱-۳۱.