داروهای ضدروان‌پریشی

دسته‌ای از داروهای روان‌پزشکی

داروهای ضدروان‌پریشی یا آنتی‌سایکوتیک‌ها (به انگلیسی: Antipsychotic) برای مدیریت و درمان رفتارهای جنون (مانند هذیان و توهم)، به خصوص در بیماری‌های اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی ساخته شده‌اند. تأثیر اصلی این‌گونه داروها کاهش یا حذف نشانه‌های روان‌پریشی از جمله توهم، هذیان است. برخی از این داروها مانند الانزاپین تأثیر آرام‌کننده یا آرام‌بخشی هم دارند.

داروهای ضدروان‌پریشی
کلاس دارویی
Zyprexa.PNG
الانزاپین نومونه ای از داروهای ضد روان پریشی نسل دوم
شناسه‌های دسته‌بندی
مشابهNeuroleptics, major tranquilizers[۱]
موارد مصرفPrincipally: اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی
داده‌های بالینی
در وبگاه دراگزDrug Classes
پیوند به بیرونی
سمپD014150
در ویکی‌داده

کلروپرومازین، فنوفنازین، تیوریدازین، هالوپریدول، فلوپنتیکسول، اُلانزاپین، کلوزاپین ،ریسپریدون، آریپیپرازول، پرفنازین، تیوتکسین و تری فلوئوپرازین از جمله داروهای ضدروان‌پریشی هستند. مکانیسم اصلی اغلب این داروها مهار گیرنده‌های دوپامینی در مغز است. داروهای آنتی سایکوتیک جدیدتر اغلب عوارض پارکینسون کمتری دارند.

طبقه‌بندیویرایش

  • نسل اول آنتی سایکوتیک‌ها
  1. بوتیروفنون‌ها مانند هالوپریدول و دروپردیول
  2. فنوتیازین‌ها مانند کلرپرومازین، فلوفنازین، تیوریدازین، تری فلوپرازین و پرومتازین
  3. تیوگزانتین‌ها مانند تیوتیکسن و فلوپنتیکسول
  • نسل دوم آنتی سایکوتیک‌ها (آتیپیک)

مانند الانزاپین، کلوزاپین، ریسپریدون، آریپیپرازول، کلوزاپین

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Fin2009 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).

روان‌شناسی عمومی (از نظریه تا کاربرد) (ویراست جلد دوم)، شابک ۹۶۴-۶۳۸۹-۰۱-۵