درازدندان (اندام)

دِرازدندان (به انگلیسی: Tusk)، دندان‌های جلویی کشیده و درحال رشد مداوم است که به خوبی از دهان برخی از گونه‌های پستانداران بیرون می‌زند. آنها معمولاً دندان‌های نیش هستند، مانند گرازها، اسب‌های آبی و گرازهای دریایی، یا در مورد فیل‌ها دندان‌های پیشین کشیده هستند. در بیشتر گونه‌های دارای درازدندان، هر دو جنس نر و ماده دارای درازدندان هستند هرچند که برای نرها بلندتر هستند. اکثر پستانداران دارای یک جفت درازدندان هستند که هر کدام از یک سمت دهان به بیرون رشد می‌کند. درازدندان‌ها عموماً خمیده و دارای سطح صاف و پیوسته هستند. تک درازدندان پیچه‌ای و مستقیم شبه‌نهنگ تک‌شاخ، که از وسط دهان خارج می‌شود و فقط در نر وجود دارد، از ویژگی‌های معمول درازدندان‌ها که در بالا توصیف شده مستثنی است. رشد مداوم درازدندان‌ها توسط بافت‌های سازنده که در نوک دهانه‌های ریشه دندان هستند امکان‌پذیر می‌شود. قبل از شکار و گسترش تجارت عاج، درازدندان‌های فیل با وزن بیش از ۹۰ کیلوگرم (۲۰۰ پوند) غیرمعمول نبودند، گرچه امروزه نادر است که بیش از ۴۵ کیلوگرم (۱۰۰ پوند) مشاهده کنیم.

کاربردویرایش

درازدندان‌ها بسته به حیوان کاربردهای گوناگونی دارد. نمایش سلطه اجتماعی، به‌ویژه در نرها، و استفاده از آنها در دفاع برابر مهاجمان معمول است. فیل‌ها از درازدندان‌های خود به‌عنوان ابزار سوراخ‌کردن و حفاری استفاده می‌کنند. گرازهای دریایی از درازدندان‌های خود برای چنگ‌انداختن به یخ و کشیدن خود روی یخ استفاده می‌کنند. گفته شده است که ساختار درازدندان‌ها به‌گونه‌ای تکامل یافته است که با محیط‌های بیشتر دهانی سازگار است.

استفاده توسط انسانویرایش

از درازدندان‌ها برای محصولات عاجی استفاده می‌شود که این شامل دست‌ساخته هنری، جواهرات و قبلاً ساخت کلیدهای پیانو می‌باشد. در نتیجه بسیاری از گونه‌های دارای درازدندان شکار تجاری شده‌اند و چندین گونه نیز در معرض خطر انقراض هستند. تجارت عاج توسط کنوانسیون سازمان ملل در مورد تجارت جهانی گونه‌های در معرض خطر گیاهان و جانوران وحش (CITES) به شدت محدود شده است.

نگارخانهویرایش

منابعویرایش

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tusk». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۲-۰۲-۲۰۲۱.