دربندسر

شمالی ترین نقطه استان تهران

محله دربندسر یکی از محلات شهر بزرگ "شمشک دربندسر" در بخش رودبار قصران شهرستان شمیرانات استان تهران است. این منطقه شمالی ترین نقطه استان تهران از لحاظ مختصات جغرافیایی و مسکونی بودن است.[۱]

دربندسر
تصویری از دربندسر
تصویری از دربندسر
تصویری از دربندسر
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانتهران
شهرستانشمیرانات
بخشرودبارقصران
دهستانرودبار قصران
نام محلیدربندسر
دربندسر بر ایران واقع شده‌است
دربندسر
۳۶°۰۱′۱۶″شمالی ۵۱°۲۸′۳۲″شرقی / ۳۶٫۰۲۱۰۰۰°شمالی ۵۱٫۴۷۵۵۰°شرقی / 36.021000; 51.47550
مردم
جمعیت۵۰۰۰ نفر
اطلاعات روستایی
کد آماری۲۶۰۰۵۴
وبگاه رسمیدهیاری دربندسر

وزیران عضو کمیسیون سیاسی و دفاعی دولت بنا به پیشنهاد وزارت کشور و به استناد ماده (۱۳) قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری -مصوب ۱۳۶۲ - در آبان ماه سال ۱۳۹۱ تصویب کردند: روستاها، مزارع و مکان‌های سفیدستان، شمشک بالا، شمشک پایین، دربندسر، درود و جیرود از توابع دهستان رودبار قصران بخش رودبار قصران شهرستان شمیرانات با یکدیگر ادغام و از این پس به عنوان شهر شمشک دربندسر شناخته می‌شود.[۱]

 
نقشهٔ زبانی استان تهران ،رنگ سبز تیره زبان مازندرانی ، رنگ سبز روشن گویش های فارسی-مازندرانی(تجریشی، لواسانی و دماوندی) ، رنگ زرد زبان فارسی

مردم دربندسر به گویش شمیرانی زبان مازندرانی صحبت می کنند.[۲]حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، شمشک، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشه‌ی زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تاثیر یافته است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجه‌ی مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنانکه در لهجه‌ی میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر ، لهجه مازندرانی غلبه دارد[۳] .

جاذبه‌های گردشگری

ویرایش

منابع

ویرایش
  1. <references></references>
    • «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.
  2. حبیب برجیان، گویشهای تبروید در البرز مرکزی: همگرایی زبانی بین طبری و فارسی، ۴۲۹.
  3. کریمان، حسین (۱۳۸۶). قصران (کوهسران). تهران: وزیری (کالینگور). ص. جلد دوم صفحه ۷۵۸. شابک ۹۷۸۹۶۴۵۲۸۱۰۱۲.

پیوند به بیرون

ویرایش