دعوت فیلمی به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا و ساخته سال ۱۳۸۷ است. نویسندگی داستان فیلم را ابراهیم حاتمی‌کیا و چیستا یثربی بر عهده داشته‌اند. دعوت، فیلمی چندداستانی و پرستاره است.[۱]

دعوت
Davat.jpg
کارگردان ابراهیم حاتمی‌کیا
تهیه‌کننده محمد پیرهادی
نویسنده چیستا یثربی، ابراهیم حاتمی‌کیا[۱]
بازیگران مهناز افشار
محمدرضا فروتن
مریلا زارعی
گوهر خیراندیش
کتایون ریاحی
آناهیتا نعمتی
محمدرضا شریفی‌نیا
سیامک انصاری
رضا بابک
ثریا قاسمی
سحر جعفری جوزانی
فرهاد قائمیان
سارا خوئینی‌ها
نگار فروزنده
مجید مشیری
موسیقی محمدرضا علیقلی
فیلم‌برداری تورج منصوری
تدوین مهدی حسینی‌وند
توزیع‌کننده نمایشگران
تاریخ‌های انتشار
۱۳۸۷
کشور ایران
زبان فارسی
فروش گیشه ۴۲۶٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان[۲]

محتویات

داستان فیلمویرایش

چند خانواده متفاوت با بحرانی مشابه روبه‌رو می‌شوند و هرکدام از آن‌ها بنا به نگاه خاص خود واکنش‌هایی از خود بروز می‌دهند.

فیلم پیرامون مسئله سقط جنین است و پیام فیلم این است که «جنینی که به این دنیا دعوت شده نباید سقط شود» حتی اگر مادر آینده یک زن شصت ساله، یک زن بی شوهر (صیغه‌ای)، یک زن بازیگر که کارش را بیش از فرزند دوست دارد، زنی آواره در شهر با یک شوهر چاه بازکن یا زنی بریده از شوهر باشد.[۱]

یک اپیزود فیلم دربارهٔ دو دانشجو با بازی پژمان بازغی پس از فیلمبرداری حذف شده است که برخی دلیل حذف آن را ممیزی می‌دانند اما حاتمی کیا دلیل اصلی‌اش را طولانی شدن زمان فیلم عنوان کرده است.[۱]

دست‌اندرکارانویرایش

در «دعوت» فرهاد قائمیان، محمدرضا فروتن، مهناز افشار، کتایون ریاحی، مریلا زارعی، گوهر خیراندیش، ثریا قاسمی، رضا بابک، سیامک انصاری، مجید مشیری، سارا خوئینی‌ها، سحر جعفری جوزانی، آناهیتا نعمتی، هدا ناصح، نگار فروزنده، نگین صدق گویا، محمدرضا شریفی‌نیا به ایفا نقش پرداختند.

عوامل پشت دوربین که در فیلم «دعوت» همکاری دارند عبارتند از: صدابردار: مهران ملکوتی، دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: علیرضا شمس شریفی، منشی صحنه: مینا زرپور، عکاس: اسماعیل حاتمی‌کیا، مدیر تولید: محمدرضا منصوری، جلوه‌های ویژه: عباس شوقی.

نقدهاویرایش

جامعه‌شناسان و منتقدان نگاه حاتمی‌کیا را به سقط جنین در بارداری ناخواسته نقد کرده و می‌گویند سرنوشتی که کودکان فیلم حاتمی‌کیا دارند فقر و ترک تحصیل خواهد بود و نتیجه آن کودکان کاری هستند که به ناچار شغل پدرشان، تخلیه چاه را دنبال می‌کنند؛ و می‌پرسند «آیا در چنین شرایطی که کودکان مورد خشونتند و فقر و ناآگاهی بر خشونت علیه آنان دامن می‌زند باز هم باید این کودکان به دنیا بیایند؟»[۳][۴]

به عقیده منتقدان حاتمی‌کیا خواستهٔ زن و آمادگی‌اش برای مادری را با دیدگاهی مردسالارانه و همسو با دیدگاه حکومت علیه کنترل جمعیت نادیده گرفته است.[۳] همچنین شخصیت‌های زن در فیلم دعوت ضعیف هستند و با نگاهی مردسالارانه طراحی شده‌اند. این مشکل در نمایشنامهٔ چیستا یثربی که از فیلمنامه‌نویسان دعوت است وجود دارد. حتی زنان تحصیل کرده، هنرمند، و دکتر در فیلم هم این ضعف و نگاه را دارند.[۱]

منتقدان پاسخی که فیلمساز به پرسش اساسی سقط جنین می‌دهد را «عاری از واقعیت» می‌دانند. همچنین نام فیلم و محتوایش تناقضی بزرگ دارد. منظور از نام فیلم، «دعوت شدن جنین به دنیا» است اما فیلم، در بیشتر اپیزودهایش اصل این دعوت را زیر سؤال می‌برد و با نشان دادن ناخوانده بودن میهمان، نقیض پیامی را که درصدد انتقالش است ثابت می‌کند.[۴]

از سوی دیگر، علاوه بر شخصیت پردازی ضعیف زنان و حتی مردان مکمل، ساختار اپیزودیک فیلم مشکل دارد. داستان‌های اپیزودها هم‌وزن نیستند و همچنین اپیزودها یک کل واحد را تشکیل نمی‌دهند. بازی مریلا زارعی، فرهاد قائمیان و گوهر خیراندیش خوب ارزیابی شده اما نقدهای زیادی بر بازی ضعیف محمدرضا فروتن وارد شده است.[۱]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ سایه جلالی. «نگاهی به فیلم دعوت ساخته ابراهیم حاتمی کیا». بی‌بی‌سی فارسی، ۱۴ آبان ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۸. 
  2. صفحهٔ پایانی روزنامهٔ بانی فیلم
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ فریده غائب. «آیا باید به هر دعوتی پاسخ مثبت داد؟». کانون زنان ایرانی، ۲۵ آبان ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۸.  خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «kanoon» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ونداد الوندی پور. «بودن یا نبودن، نقد فیلم دعوت». روزنامه کارگزاران، ۱۳ آذر ۱۳۸۷. بازبینی‌شده در ۵ مهر ۱۳۹۲.