دودمان خلجی

دودمان

سلسله خلجی (به هندی: सलतनत ख़िलजी) یک سلسله پادشاهی خلج‌های افغانی تبار در شبه‌قاره هند بود[۱][۲] که در میان سال‌های ۱۲۹۰ تا ۱۳۲۰ میلادی در بخش گسترده‌ای از جنوب آسیا حکمرانی می‌کرد. آنها دومین سلسله سلطنت دهلی بودند. آنها توسط حاکمشان علاالدین خلج اداره می‌شدند. آنها پی‌درپی در مقابل حمله مغول از هند دفاع کردند.[۳]

سلطنت خلجی

۱۲۹۰–۱۳۲۰
دودمان خلج
دودمان خلج
پایتختدهلی
زبان(های) رایجفارسی
دین(ها)
اسلام
حکومتسلطنتی
سلطان 
• ۱۲۹۰–۱۲۹۶
جلال الدین فیروز خلجی
• ۱۲۹۶–۱۳۱۶
علاءالدین خلجی
• ۱۳۱۶–۱۳۲۰
قطب الدین مبارک شاه
تاریخ 
• بنیان‌گذاری
۱۲۹۰
• فروپاشی
۱۳۲۰
پیشین
پسین
سلطنت مملوک (دهلی)
Khusro Khan
Tughlaq dynasty

زبانویرایش

زبان درباری سلسله خلجی فارسی بود.[۱] پس از آن عربی[۱] و برخی از زبان‌های بومی شمال هند بوده است. هرچند فارسی، زبان مادری افراد این سلسله نبوده ولی سلاطین سلسله خلجی تشویق به استفاده از زبان فارسی می‌کردند. این استفاده از زبان‌های مختلف باعث به وجود آمدن اولین فرم از زبان اردو شد.

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ "Arabic and Persian Epigraphical Studies - Archaeological Survey of India". Asi.nic.in. Retrieved 2010-11-14.
  2. Yunus, Mohammad; Aradhana Parmar (2003). South Asia: a historical narrative. Oxford University Press. ISBN 0-19-579711-6. Retrieved 2010-08-23. Unknown parameter |= ignored (help)
  3. Barua, Pradeep (2005). The state at war in South Asia. U of Nebraska Press. p. 437. ISBN 0-8032-1344-1. Retrieved 2010-08-23.