باز کردن منو اصلی

سلسلهٔ چین (چینی:秦朝) سلسله‌ای است که پس از دودمان چو و پیش از دودمان هان در چین فرمان راندند. فرمانروایی ایشان از سال ۲۲۱ تا ۲۰۶ پیش از میلاد به طول انجامید. یکپارچگی و اتحاد سرزمینی چین در سال ۲۲۱ پیش از میلاد، در زمان فرمانروایی چین شی هوانگ آغازگر امپراتوری بود که بر تمام چین فرمان می‌راند؛ این امپراتوری تا زمان دودمان چینگ چائو ادامه یافت. ادیان تائوئیسم و کنفوسیانیسم، ادیان غالب مردم در زمان دودمان چین چائو بود. نخست وزیر نامدار این امپراتوری لی سی بود.[۱]

Qin
امپراتور

 

۲۲۱ ق. م–۲۰۶ ق. م
 

Qin Dynasty, circa 210 BC.
پایتخت نامشخص
دولت پادشاهی
امپراتور
 - ۲۲۱ ق. م – ۲۱۰ ق. م چین شی هوان
 - ۲۱۰ ق. م – ۲۰۷ ق. م چین آرشی
نخست وزیر
 - 221 BC – 208 BC لی سی
 - ۲۰۸ ق. م – ۲۰۷ ق. م ژائو گوئا
تاریخچه
 - اتحاد چین ۲۲۱ ق. م
 - مرگ چین شی هوانگ ۲۱۰ ق. م
 - تسلیم به لیو بانگ ۲۰۶ ق. م
جمعیت
 - حدود ۲۱۰ ق. م ۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰ 

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. عزیزی، سعید. تاریخ چین از آغاز تا قرن 21. یزد: انتشارات سید علی زاده، 1397. 115. شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۸۸۱۰-۳۲-۲. 
  • تاریخ چین، شسنو ژان، محمد پارسیپور، نشر علم، ۱۳۷۴
  • دودمانهای شاهی چین، مین لوهوئی، نشر امیرکبیر، ۱۳۵۴