دوزدوزان

اثر ثبت‌شده در فهرست آثار ملی ایران

دوزدوزان یکی از شهرهای بزرگ شهرستان سراب استان آذربایجان شرقی ایران است.

دوزدوزان
کشور ایران
استانآذربایجان شرقی
شهرستانسراب
بخشمهربان
سال شهرشدن۱۳۷۹
مردم
جمعیت۳۶۲۷
جغرافیای طبیعی
مساحت۱/۹۹۵ کیلومترمربع
ارتفاع۱۶۸۷ متر[نیازمند منبع]
اطلاعات شهری
تأسیس شهرداری۱۳۷۹
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۴۱۴۳۱۴
وبگاهوب سایت دوزدوزان
دوزدوزان
نامدوزدوزان
کشور ایران
استاناستان آذربایجان شرقی
شهرستانشهرستان سراب
اطلاعات اثر
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت۲۳۹۳۵
تاریخ ثبت ملی۱۵ دی ۱۳۸۷

موقعیت جغرافیاییویرایش

شهر دوزدوزان ۳۲ کیلومتری شهرستان سراب و ۳۷ کیلومتری شهرستان بستان آباد، در قسمت شمال جاده اصلی تبریز – اردبیل که به صورت غربی – شرقی کشیده شده‌است قرار دارد.

این شهر یکی از شهرهای چهارگانه شهرستان سراب می‌باشد و از طرف غرب به شهرستان بستان آباد، از طرف شرق به شهرستان سراب، از طرف شمال به شهر مهربان و از طرف جنوب به شهر شربیان محدود می‌شود.

همسایه‌های دیوار به دیوار شهر دوزدوزان از طرف غرب روستای خاکی، از طرف شرق روستاهای ارزنه، دولت‌آباد و داراب، از طرف شمال روستاهای زنگیل آباد و آردالان و از طرف جنوب شهر شربیان و روستای ایوق می‌باشد.

آب و هواویرایش

شهر دوزدوزان بواسطه قرارگرفتن در منطقه کوهستانی (نزدیکی به رشته کوه بزقوش و ارتفاعات سبلان دارای آب و هوایی سرد و کوهستانی است که در تابستان معتدل و در زمستان‌ها دارای آب و هوای سرد می‌باشد و یکی از نقاط سردسیر کشور به شمارمی رود. تعداد روزهای یخبندان در شهر دوزدوزان حدود ۵ ماه در سال می‌باشد. مقدار بارندگی سالانه از ۳۰۰ تا ۶۰۰ میلی‌متر متغیر می‌باشد، بارش در جوی‌ها و رودهای فصلی جاری شده و به سمت تلخه‌رود سرازیر و توسط آن از منطقه خارج می‌شود.

وضعیت شغلی اهالیویرایش

باتوجه به کارو تلاش مضاعف اهالی دوزدوزان با وجود رونق کشاورزی و کشت گندم و جو و سیب زمینی برای دوران سرما به جهت وضعیت مالی خوب اهالی کامیون داری و پرداختن به امور ساختمانی و عمرانی از اصلی‌ترین شغل‌های دوزدوزان به‌ شمار می‌رود.

تپه پیردیکی دوزدوزانویرایش

تپه پیردیکی دوزدوزان مربوط به سده‌ها میانه و متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سراب، بخش مهربان، شهر دوزدوزان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۹۳۵ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۱]

منابعویرایش

  • اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
  1. «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایران‌شهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۹.

جستارهای وابستهویرایش

پیوند به بیرونویرایش