دکلمه به فن خواندن شعر یا متن به طوری که آهنگین و با شور و حرارت باشد و بتواند احساسی متناسب با موضوع نظم (شعر) یا نثر (متن) مذکور را به مخاطب القا کند، گفته می‌شود. کسی که دکلمه می‌کند را دکلماتور می‌گویند.

دکلمه در اصل یک واژهٔ فرانسوی است که از واژه لاتین déclama گرفته شده است. منظور از آن «خواندن شعر یا نثر ادبی با صدای بلند و آهنگ مناسب و با حالت‌های خاص به منظور القا کردن محتوا و مضمون کلام به شنونده مطابق کلام است»(دکتر حسن انوری، فرهنگ بزرگ سخن).از جمله بهترین دکلماتور های ایرانی می توان به:خسرو شکیبایی،حسین پناهی،داوود وفائی سیاوشانی،امیراحمد حاجی باقری و حسام ابراهیمی (کوچ) اشاره کرد.

از دکلمه‌های فارسی می‌توان به دکلمه‌های اشعار فروغ فرخزاد توسط خسرو شکیبایی و نیکی کریمی و اشعار چندی از شاعرین توسط حسام ابراهیمی اشاره نمود.

منبعویرایش